zondag 18 juni 2017

231 Terug





Terug

Ik ben er weer, terug van weggeweest, na ruim een maand hangen de tassen weer in de mast en is de zomer al heel dichtbij. In al die jaren dat ik schrijf heb ik nooit eerder een lange zomerstop ingelast, maar dit keer kon ik niet anders. Ik vind het weer spannend om te starten met schrijven, zijn jullie er nog of ben ik tijdens mijn afwezigheid veel viewers verloren. Het is nu nog een vraag, maar over een week heb ik het antwoord.

Vakantie is mooi, maar het mooie van vertrekken is toch altijd weer het thuiskomen. De voordeur openen en de drempel overstappen met in je bagage herinneringen aan een prachtige tijd, aan een zonovergoten avontuur.


Fietstocht vanuit Neufchatel-en-Bray: Château de Mesniéres (klik) 

Een familie bezoek en de woorden: Dan ga je toch mee, veranderde de afgelopen weken in een onverwachts leuke vakantie.

Het was een mooi aanbod om mee te reizen in de luxe Camper, maar ik koos ervoor om zelf een eenvoudig tentje mee te nemen. Een eigen plek gaf mij ruimte en mijn familie wat meer privacy. Zo stoorde ik niemand met mijn vroege ochtendwandelingen en kon ik zonder de anderen te storen s ’avonds naar mijn mandje. Kamperen, daar gaat mijn bloed altijd harder van stromen.



Even een blik naar binnen


Vandaag is het Vaderdag en natuurlijk denk ik ook aan mijn vader, mijn held.

Mijn Vader introduceerde het kamperen bij ons thuis. Het was 1960, ik was 8 jaar en mijn vader jubileerde dat jaar. Hij was 25 jaar bij de zaak mocht voor een x bedrag een cadeau uitzoeken en hoewel mijn moeder in eerste instantie niet zo enthousiast was, koos hij voor een kampeeruitrusting. Mijn vader, de avonturier, was wild enthousiast. Kamperen dat was helemaal je van het en zo kwam er een tent en een kampeeruitrusting. Het was zijn ultieme droom, maar later was ook mijn moeder een groot fan.


De ochtendwandeling langs Lac du Léon


Nu ik het zo schrijf zie ik de tent van toen zo voor mij, een blauwe Walker. Een kleine schuine tent, twee tentstokken en zwaar katoenen tentdoek, hoog aan de voorzijde en achter wat lager. Je kon niet rechtop staan in die tent en het opzetten van de tent was nog een hele toer. We hadden toen geen auto, mijn ouders reden beide op een brommer, zoals we dat toen noemden. De gehele kampeeruitrusting, die bepaald niet licht in gewicht was, ging achter op de beide Berini’s en ik zat daar ook nog bovenop.

Een risico volle onderneming, we droegen geen helm en reden zwaar overbelast de vakantie tegemoet.

Mijn kleine lichtgewicht pop-up tentje van de afgelopen weken was ook blauw, ik kon er niet in staan, maar stond binnen een minuut. Ik heb het kampeervirus weer helemaal te pakken gekregen. Mijn nomadenbloed is weer gaan stromen, het zit in mijn genen.




Kunstwerk geïnspireerd op de verhalen van Jules Verne


Het was zonder meer een mooie reis van Nederland naar Frankrijk, daarna Spanje en weer terug door Frankrijk en Luxemburg, hier zijn wij geweest:

Neuchâtel-en-Bray             Camping Sainte-Claire                 
Normandië               

Coëx                                   Camping NCR La Ferme du Latois                                
Vendée
                       
Léon                                   Camping Le Col Vert                     
Les Landes
                                               
Sarsan nabij Lourdes         Camping De Sarsan          
Frankrijk a/d voet v/d Pyreneeën
           
St. Pere Perscador             Camping Las Palmeras
Spanje a/d de voet v/d Pyreneeën         

Salou                                   Camping Resort Sanguli              
Catalonië

St. Julien en St. Alban         Camping L’Albanou
Ardèche

Bourscheid                           Camping Um Gritt (bekend van “Ik vertrek”)               
Luxemburg




Prachtige rozen in Coëx


Ook de fietsen gingen mee en dus werd er in Frankrijk en Spanje gefietst, maar dan ervaar je hoe verwent wij fietsers in Nederland zijn. Er was deze week niet voor niets een Internationaal Fietscongres (klik) in ons land waarbij de 1500 mensen uit de hele wereld kwamen kijken hoe wij hier fietsen.

Zaterdag fietste ik naar Oostvoorne en via een omweg terug (45km) en op de heenweg nam ik de weg die wij vroeger altijd naar Oostvoorne reden. Ik realiseerde mij ineens dat het al 57 jaar geleden is dat mijn ouders op hun glanzende zwarte Berini’s met de spiksplinternieuwe kampeeruitrusting, vol trots met hun nieuwe aanwinst, het avontuur zochten. Ik heb daar nog steeds mooie jeugdherinneringen aan.




De kerk van Neufchatel-en-Bray


Het kamperen is veranderd, tentjes maakten plaats voor Caravans en inmiddels lijken Caravans ook steeds meer plaats te maken voor de Campers. Maar ik heb het zelf weer kunnen ervaren, voor mij is kamperen in een tent op een kleine camping het meest ultieme kamperen. Hoewel ik nu ook de luxe pluspunten van de Camper binnen handbereik had en het weer heel erg meezat.

Maar hoe je het avontuur ook aangaat, kamperen of camperen het is hoe dan ook fantastisch.


Kortom ik ben weer thuis met heel veel foto’s en boordevol energie, er is genoeg inspiratie opgedaan om over te schrijven en dus ben ik er volgens het oude patroon volgende week zondag weer.

Maar ik ben wel erg benieuwd hoe jullie deze zomer reizen en waarnaartoe of blijven jullie het liefst thuis?


Doordenker:

Je kunt geen voetstappen nalaten als je op je kont blijft zitten.




Franse delicatessen: Slakken en olijven


In de Spotlight:


Op 25 juni 2017 van 11.00 – 17.00 uur wordt het jaarlijkse Vliegerfestival op de Maasboulevard in Spijkenisse georganiseerd, dit jaar staan er ook Foodtrucks. Bij mooi weer is een Vliegerfestival een feest voor het oog en samen met een gezellige picknick ook voor de inwendige mens feestje.


Nog even en dan trekt het theatrale circus De Parade weer door het land. Van 23 juni t/m 3 juli staat De Parade in het park bij de Euromast en daarna vertrekt het naar Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Voor mij altijd een must en als je eenmaal De Parade het ervaren begrijp je dat zonder meer. Bekijk vooraf de programmering, die in elke stad anders is en plan wat je wil zien.

Zomertheater op locatie


Vis à Vis speelt elk jaar een spektakel voorstelling met een maatschappijkritische ondertoon op het Almeerderstrand. Dit jaar is dat de voorstelling Mare, daarin een blik op de toekomst. De zeespiegel stijgt totdat de wereld blank staat van de noord- tot de zuidpool. Het grootste struikelblok in tijden van nood is zoals altijd, de mens zelf. De natuur heeft in deze verzonken wereld het laatste woord. Een belangrijk element in deze voorstelling is een waterbassin gevuld met meer dan 1 miljoen liter water.


Ik heb de bestseller Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen al een paar jaar geleden gelezen. Voor het tweede jaar is deze zomer de voorstelling Het Pauperparadijs, geregisseerd door Tom de Ket, op locatie te zien in Veenhuizen.
Het verhaal belicht een van de meest tragische geschiedenissen die zich in Nederland hebben afgespeeld. In de 19e eeuw werden op grote schaal paupers uit het hele land naar Drenthe gebracht voor heropvoeding. Het was de bedoeling om van de paupers, beschaafde mensen te maken. Het experiment begon uit ideële motieven, maar liep uit op een mislukking. Mensen leefden onder erbarmelijke omstandigheden en kregen al gauw een stigma opgeplakt, waardoor niemand meer met hen te maken wilde hebben. Door verlies van zelfstandigheid konden ze zich na verloop van tijd niet meer redden in de buitenwereld. In totaal hebben meer dan honderdduizend mensen in de pauperkoloniën gezeten. Vandaag de dag zijn er zo’n één miljoen Nederlanders die van hen afstammen.
Bijzonder: Op de site kun je naar je eigen voorouders zoeken.


Al sinds 2001 voert Opera Nijetrijne in de buitenlucht een in het Nederlands hertaalde, vaak onbekende en komische 18e -eeuwse opera op in het natuurgebied De Rottige Meente op de grens van Friesland en Overijssel. De voorstellingen zijn aantrekkelijk voor een breed publiek en worden besloten met een eerlijke, ter plekke bereide zomerse maaltijd.
De operaproductie is dit jaar (2017) gebaseerd op een opera van Salieri: Il Mondo alla Rovescia oftewel, De Wereld op d’r kop, een verhaal van Goldoni over een land waar de vrouwen de macht hebben en mannen onderdanig zijn. Deze komische opera zit vol met drama, actie, lyriek, filosofie, en virtuositeit.
Kijk op de site voor de speellijst, de entreekaart is inclusief de zomerse maaltijd.


Deze drie locatievoorstellingen staan op mijn lijstje deze zomer, maar wat ga jij zeker zien?






Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

zondag 7 mei 2017

230 Bevoorrecht





Bevoorrecht

Het is zondagochtend, buiten is het nog stil als ik achter mijn toetsenbord plaats neem. Die eerste mei-week had ik me wel iets anders voorgesteld, de warme lentezon bleef uit op een enkel zonnestraaltje na.

Zoals elk jaar was het weer een week van herdenken en vieren. Stilstaan om te herdenken en stilstaan bij het feit dat wij al 72 jaar in vrijheid kunnen leven. Dit jaar stond ik stil op de Dam en die herdenking kwam binnen. Het was een bijzondere ervaring, de stilte van duizenden mensen werd onderbroken door enkel het klapwieken van de duiven. Opmerkelijk, de duif staat wereldwijd symbool voor vrede.


Brighton, Engeland


Ik ben een bevoorrecht mens, ik heb in mijn leven geen oorlog en onderdrukking gekend en in die eerste week van mei ben ik mij daar altijd extra bewust van. De generatie die WOII bewust hebben meegemaakt verdwijnt langzaamaan en de volgende generatie zal dat bewustzijn moeten doorgeven. Vrijheid is misschien wel het allerbelangrijkste dat we hebben.

De afgelopen dagen zag en hoorde ik de indrukwekkende 5 mei-lezing van Nasrdin Dchar. De in Steenbergen geboren acteur heeft ons al eerder doen opveren met zijn speech toen hij het Gouden Kalf won. Nasrdin Dchar (klik) is vast gastacteur bij het RO-theater en hij heeft met zijn 39 jaar al een indrukwekkende carrière achter de rug.

Voor de 5 mei-lezing van Nasrdin Dchar (klik) moet je even gaan zitten en misschien daarna nog eens voor tweede keer beluisteren. Vrijheid geef je door en als de laatste getuigen van de WOII zijn verdwenen, is aan ons de taak om Vrijheid op een vredelievende manier door te geven.


Brighton, Enegland


Iedereen heeft de vrijheid om te vinden wat hij of zij van onze vrijheid vindt. Ieder ziet met eigen ogen, ieder vormt een mening door eigen gedachten. Die vrijheid hebben wij, maar helaas worden die gedachten door de media heel erg beïnvloed, waardoor een steeds grotere angstcultuur ontstaat. Maar feit is dat waar angst wordt gezaaid, je geen liefde kunt oogsten.

De uitslag van de belangrijkste voetbalwedstrijd van vandaag is inmiddels bekend en er is weer veel te vroeg een feest op stapel gezet in Rotterdam. Zo'n belangrijk "sportief" evenement zal altijd eindigd in een teleurstelling voor één van de spelende partijen. En dat verlies laat ook deze keer weer een spoor van vernielingen achter in de stad. Waarom moet dat eindigen in schade, ellende en angst. Waarom die mooie sfeer in de stad verstieren. Waarom is het zo moeilijk om verlies te incasseren. Waarom??? 

Er kan er maar één de winnaar zijn, ook in een vrij land. Mijn vrijheid is mij heel erg dierbaar, dat heb ik ook van huis uit meegekregen en daar zal ik altijd voor blijven staan.



Brighton, Engeland

Met de reis naar Brighton nog vers in het geheugen, is er een volgend avontuur op mijn pad gekomen. De koffer is nog maar net uitgepakt, het wasgoed is nog warm van het strijken en ik ben alweer aan het pakken. Ik begin aan een nieuw avontuur, een avontuur voor onbepaalde tijd en dat is nieuw voor mij. Wat heerlijk om die vrijheid te hebben om zomaar te vertrekken.

Sinds tweeënhalf jaar werk ik niet meer en dat voelt, zeker als je 46 jaar gewerkt hebt als een soort bevrijding. Maar dat heeft wel wat tijd gekost, er zijn ook andere zorgen weggevallen, ik heb een heel ander leven gekregen en daaraan moet je wennen. Ik geniet volledig van mijn vrijheid, de enige verplichting die ik mijzelf dagelijks opleg is, genieten.

De lessen in mijn leven hebben mij immers geleerd, dat morgen alles anders kan zijn.



Brighton, Engeland

Een onverwachts aanbod kwam op mijn pad en mijn nomadenbloed ging harder stromen. Het is een kwestie van een korte voorbereiding en dan vertrek ik weer, naar het zuiden, de zon tegemoet en wat het uiteindelijk zal brengen is ook voor mij nog een verrassing. Het voelt alsof ik onverwachts met het circus ga meereizen en dat heeft mij altijd gefascineerd.



Londen, Engeland


Maar dat heeft ook consequenties, omdat ik niet alle middelen tot mijn beschikking zal hebben laat ik het bloggen even voor wat het is. De camera gaat natuurlijk mee en mijn notitieboekje, schrijven kan overal. Maar het delen van mijn avonturen zal even op zich laten wachten, maar wat in het vat zit verzuurd niet, zegt een oud spreekwoord. En verzuren zal ik zeker niet, maar dat zal jullie zeker niet verbazen.



Londen, Engeland
Ik voel mij bevoorrecht, er is geen ander woord te bedenken. Het is en mijn generatie zal begrijpen wat ik bedoel, een Zwiebertje-gevoel. Ik laat de boel de boel, pak mijn biezen en trek de wijde wereld in. Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben.


Het bloggen ga ik vast missen en mijn trouwe lezers ook. Maar ik kom terug dat beloof ik jullie met de hand op mijn hart en dan zal ik vast wel iets te vertellen hebben.


Wat zijn jullie aan het voorbereiden?



Doordenker:



Als je weet te genieten van het gewone, wordt je leven buitengewoon.



Londen, Engeland
In het Spotlight:


TREK (klik)

Is een foodtruckfestival dat op verschillende plekken in Nederland wordt georganiseerd. Van 11 t/m 13 mei kun je TREK bezoeken in het Vroesenpark in Rotterdam.


Swanmarket (klik)

De Swanmarket is een lifestyle markt met voor elk wat wils en is voor zowel voor jong als oud een leuk uitje. In het Rotterdamse museumpark is de Swanmarket te vinden o.a. op 14 mei. Ook op andere plaatsen in Nederland wordt de Swanmarket georganiseerd, kijk op de site voor de agenda.


De Rotterdamse Dakendagen (klik)

Blok deze dagen in je agenda, want de Rotterdamse Dakendagen moet je een keer hebben gedaan. In Rotterdam blijven we altijd gewoon, maar op dit bijzondere festival moet je echt eens uit de hoogte doen. De kans om Rotterdam op niveau te zien krijg je van 9 t/m 11 juni 2017.

Tip: Kijk vooraf op de site naar de mogelijkheden en plan je route.






Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.



Liefs,



Elly Embregts

zondag 30 april 2017

229 Bagage





Bagage

Terwijl ik nog geregeld mijn wollen vest aan trok deze week, zag ik de schaapjes al bloot aan de dijk staan, kaalgeschoren en voorbereid op de komende zomer stonden ze bibberend in de lentegroene weide. Ik had met ze te doen en dacht, had dat niet een maandje later gekund.

Ik was in Brighton het vorige weekend, een lang weekend samen met een vriendin die ik al ruim 40 jaar ken en dan mag ik zeker spreken van een dierbare vriendschap. Elk van ons heeft een ander rugzakje met levenservaringen en gek genoeg zien we elkaar soms lange tijd niet, mede omdat we niet bij elkaar in de buurt wonen en we elk een totaal ander leven lijden. Maar nog altijd voelt het zo vertrouwd als we samen op pad zijn. 


Station Brighton


We waren in 2014 samen in Londen, om onze vriendschap te vieren en deze keer vlogen we weer naar Londen Stansted en namen vervolgens de trein naar Victoria station om de reis voort te zetten naar Brighton.

Het zicht vanuit de trein brachten herinneringen bij mij boven, het landschap veranderde in uitgestrekte groene heuvels. Ik dacht aan mijn reis van jaren geleden naar Bournemouth, ook een badplaats aan de Engelse kust en mijn wandelvakantie langs de kust van Cornwall. Engeland, het is altijd of de tijd er heeft stilgestaan en daarmee bedoel ik niet dat de klok een uur teruggaat. Buiten de wereldstad Londen is het land zo typisch Engels, het heeft iets magisch bijna, een hoog Harry Potter-gehalte. Het zijn de mensen, de prachtige taal, de beleefdheid naar elkaar, de vaak lieflijk gekleurde huizen en de ontspannen sfeer die er heerst. De klok lijkt er langzamer tijd weg te tikken.


Afternoontea in Brighton


Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat het fijn was om eens even geen blog te maken, hoewel ik dat elke week met veel plezier doe is even afstand nemen niet verkeerd. Ik had mijn notitieboekje wel meegenomen, maar er werd erg weinig in geschreven. Maar de camera maakte overuren, er was zoveel moois te zien.

Brighton is een van de bekendste en grootste badplaatsen van het Verenigd Koninkrijk in het Engelse graafschap East Sussex. In deze plaats bevinden zich nog veel oude Victoriaanse gebouwen. De grote pier in Brighton is te vergelijken met de pier van Scheveningen. Midden in de stad bevindt zich het opvallende door John Nash (klik) voor George IV verbouwde Royal Paviljoen(klik).


The Royal Pavilion


Het Royal Pavilion is een klein paleis in Brighton dat een exotische, sprookjesachtige indruk maakt met Arabische, Chinese, hindoeïstische en gotische invloeden. Oorspronkelijk was het gebouw een classicistisch landhuis. Het werd gebouwd in opdracht van prins George van Wales, hij gebruikte het om tot rust te komen, zoals zijn dokter hem had voorgeschreven, maar ook voor zijn geheime afspraakjes met zijn maîtresse.


Pracht en praal tot in de puntjes


Later besloot Koningin Victoria (klik) na een aantal verblijfperiodes, het paleis te verkopen. Een van de redenen was het gebrek aan privacy, de stad Brighton kocht het paleis in 1850 voor een bedrag van £53.000 pond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het complex gebruikt als ziekenhuis voor soldaten uit de koloniën.

Enige tijd geleden was er een schitterende serie bij de NPO, Victoria (klik hier voor de trailer) en de tweede serie is in de maak. Ik kijk er nu al naar uit, ik denk namelijk dat daarin ook wel opnames in Brighton te zien zullen zijn. Als je de serie: Victoria hebt gemist kun je nog terugkijken via de NPO of YouTube.


Sprookjesachtig mooi 


Natuurlijk bleef het niet bij een wandeling om het imposante gebouw, het Royal Pavilion is ook vanbinnen te bezichtigen en als je er ooit bent dan mag je een bezoek zeker niet missen. Ademloos liepen we door de vertrekken, helaas mochten er een foto's worden genomen. In de Banqueting-room (klik hier voor een virtuele impressie) stond de tafel gedekt, de zaal was in het echt nog veel groter, de kristallenkroonluchter was enorm. Wij waren er stil van, het was sprookjesachtig mooi. In de Koninklijke-tearoom dronken we de thee met de pink omhoog, zoals prinsessen dat doen en het was alsof we Victoria een beetje  persoonlijk leerden kennen.

Natuurlijk bezochten we ook “The Lanes”, smalle straatjes met leuke winkeltjes, waar bovendien een hele leuke markt was met brocante, vintage en veel muziek. 


De markt in de straatjes van "The Lanes" in Brighton


Gek genoeg lijkt Brighton ineens in de picture, ik kreeg een tip van iemand dat er vorige week zaterdag een nieuwe Engelse detective: The Level (klik voor de trailer) was gestart op NPO 2 en de serie is opgenomen in Brighton. Ik heb het eerste deel teruggekeken en gisteravond was het tweede deel en ik herkende de beelden. Ik neem de serie nu maar op om er niets meer van te missen. The Level is een spannende en mysterieuze serie zoals alleen de Engelsen dat kunnen maken.

Na ons Koninklijk bezoek volgde een Koninklijke week. Ik vond het een mooi interview met onze Koning, zo menselijk. Wilfried de Jong (een Rotterdammer) verdient, naar mijn mening, een pluim omdat hij het interview op geheel eigenwijze heeft gedaan. De een vond het respectloos en de ander prees hem de hemel in. Zoveel mensen, zoveel meningen. De beide Willie’s hadden in elk geval een klik, dat was zichtbaar en pas dan kun je jezelf zijn.

Vandaag is het 30 april een gedenkwaardige datum, diepverdrietige herinneringen zijn er in veel gezinnen om het verlies van dierbare na die waanzinnige eenmansactie van een zieke ziel. Bij het opstaan dacht ik al direct aan die mensen die dat verdriet in hun bagage meedragen. Helaas kan niemand dat zware gewicht overnemen.


De badplaats Brighton


Maar er zijn ook mooie herinneringen aan die echt Hollandse Koninginnedagen van vroeger op 30 april.

Als ik eraan terugdenk zie ik mezelf als klein meisje, trots rijdend op mijn versierde fiets in de optocht. Dagen werd eraan gewerkt, we hadden geen buienradar en dus werd er geduimd voor mooi weer. Bij regen zouden de crêpepapier rozen geen stand houden. Gelukkig scheen de zon en werd het een onvergetelijke dag. De zoete herinneringen zitten onderin mijn rugzak, door de jaren heen is de bagage toegenomen.

Het is zo gemakkelijk om negatief te zijn over alles en iedereen, maar ons land heeft zoveel positiefs en waardevols, alleen zijn veel van ons het verleerd om die glans daarvan te zien. Komt dat omdat misschien omdat de huidige generatie alleen vrijheid en welvaart hebben gekend en geen dieptepunten van een oorlog of iets dergelijks?

Floortje Dessing zei ooit: Nederland is het mooiste land van de Wereld en als één iemand deskundig is, dan is zij het toch wel. Die uitspraak zit bij mij in het voorvakje van mijn bagage, het is een uitspraak die ik nooit wil vergeten. 

Mijn rugzak is nog lang niet vol, er kan nog veel meer bij.

Buiten is het te koud, de schaapjes staan bloot aan de dijk en ik heb de verwarming zelfs even aan gehad deze week. Maar ik zie het zonnig en zoet, want één ding staat vast de zomer zal komen.

Hou jij van bitter of liever van zoet?


Doordenker:

Geef elke dag de kans de mooiste van je leven te worden.


De zonsondergang in Brighton


In de Spotlight:


Van 3 t/m 7 mei is Rotterdam weer Circusstad en het festival lijkt steeds groter te worden. Tijdens het Circusstad Festival staat het centrum van de stad in het teken van vrolijke stunts en bizarre skills. Dit is het moment om dichter bij de artiesten te komen en je te laten uitdagen om het zelf ook uit te proberen. Laat je verwonderen door internationale pareltjes, er zijn verbazingwekkende voorstellingen. Maar zelf vliegen, balanceren of jongleren met ballen kun je ook leren.
De stad borrelt en bruist, mis het niet en kijk op de site voor het volledige programma.


Die eerste dagen van mei zijn gedenkwaardig en ik ben Rotterdammer, het bombardement van Rotterdam heb ik zelf niet meegemaakt. Maar het was altijd een beladen onderwerp binnen ons gezin. Iedere Rotterdammer heeft zijn eigen herinneringen aan het bombardement, ik schreef er al eens eerder over in nummer 126 Geraakt(klik).
In deze dagen is een bezoek aan Museum Rotterdam ’40 -’45 eigenlijk een must, het zal je doen beseffen hoe kwetsbaar wij mensen zijn en hoeveel leed er mensen wordt aangedaan in staat van oorlog.


Vrijheid vieren we samen en samen is met iedereen door het hele land, klik op de link voor de festivals door heel Nederland).
In Rotterdam wordt de vrijheid gevierd in Het Park bij de Euromast (klik) een gratis toegankelijk feest met mooie optredens. Mis het niet want vrijheid kan niet genoeg gevierd worden.





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

woensdag 19 april 2017

228 Reiziger





Reiziger

De eerste feestdagen van het jaar liggen achter ons en we reizen verder, wij zijn immers allen tijdreizigers. Wat er ook gebeurd we trekken verder door de tijd.

Het is voor het maken van mijn wekelijkse blog een korte week, het ontbreekt mij aan tijd om er iets moois van de maken en bovendien kan ik ook zondag op de gebruikelijke tijd niets plaatsen. Ik moest dus even op zoek naar een tussenoplossing, een tussendoortje dus deze keer.

Ik ging de dag na het bereiken van mijn mijlpaal (klik) met mijn ov- kaart op pad, even naar het Centrum van Rotterdam als 65+er. Het hoogtepunt van deze week: Reizen met korting met de RET en dat scheelt. Dat is een leuke bijkomstigheid van het ouder worden, de tijd staat niet stil en je moet blijven genieten is mijn remedie.

Morgenochtend pak ik mijn koffer en vertrek, samen met een vriendin voor een korte vakantie over zee.





Tijdens een koude strandwandeling met Pasen keek ik naar de horizon, de wind kwam uit zee, de lucht was helderblauw met prachtige witte wolken en heel in de verte zag ik als kleine donkere puntjes de schepen gaan. Even was er de herinnering aan de cruise die ik eens maakte.

Overal op de wereld heeft heimwee dezelfde kleur. Dat is de een zin uit een prachtig liedje dat ik op de radio hoorde, ik zocht het op en luisterde er weer naar en omdat de tekst zo mooi is wil ik het met jullie delen, (voor het liedje klik hier) luister vooral naar de tekst, het is prachtig geschreven door Jef Hofmeister en het wordt gezongen door Manoushka Zeegelaar Breeveld.





Ik vlieg naar de overkant, naar het land van de Brexit voor een korte vakantie. Even genieten van het Engelse, de taal en de Engelsen zelf en voor mijn gevoel ga je dan altijd even terug in de tijd. Het reisdoel is Brighton en we worden daar al verwacht zag ik, de tafel is al gedekt kijk maar even mee (klik) in het Royal Pavilion.

Natuurlijk gaat mijn camera mee en als ik terug ben zijn er vast mooie avonturen beleefd. Zoals men spreekwoordelijk altijd zegt: Wie reist kan veel verhalen, dus dat belooft wat.

Op zondag 30 april publiceer ik mijn volgende blog en beloof ik jullie weer tips, maar tot die tijd knijp ik er even tussenuit.

Wat gaan jullie doen in de tussentijd?


Doordenker:

Niemand is perfect, maar iedereen is uniek.






Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

zondag 16 april 2017

227 Spiegelbeeld





Spiegelbeeld

Na die zomerse zondag vorige week, was het toch even afkicken. Ik vond het soms zelfs koud en zeker als je op de fiets zat. Maar aprilletje zoet, had gelukkig nog geen witte hoed. Het was echt Hollands weer, wisselvallig en kleurrijk.

Ik zoek altijd naar wat overeenkomsten in de week voor mijn wekelijkse blog en daarbij kwam ik toch wel tot een wonderbaarlijke conclusie. Mooi gevonden dacht ik, maar daarover ook nog eens op een verrassende manier te schrijven is geen gemakkelijke opgave. Maar ik ga de uitdaging aan en dan hoor ik graag van jullie.

Ik vond namelijk een overeenkomst met Elisabeth II, koffie distributie, de NAVO, Cuba, Bolivia, Dick Bruna, het sprookjesbos de Efteling en mij.





Maar voor ik daar dieper op door ga wil ik jullie ook nog vertellen over de prachtige tentoonstelling die ik de afgelopen week zag in Zwolle. Museum de Fundatie (klik)  is in 2012/ 2013 spectaculair uitgebreid en de ellipsvormige opbouw “het oog”, of “de wolk” zoals het museum het zelf noemt, is een ontwerp van Hubert-Jan Henket en springt al van verre in het oog. Het is een fascinerend pand op te zien.

Net zoals alles in Rotterdam bijnamen heeft, heeft het bijzondere gebouw in Zwolle ook allerlei bijnamen gekregen zoals: “het ei”, “de ufo” of “het ruimteschip”.


Museum De Fundatie in Zwolle


Op dit moment is er een prachtige tentoonstelling te zien met werk Werner Tübke (klik) , meester-schilder tussen oost en west. Het is de eerste grote overzichtstentoonstelling buiten Duitsland van deze belangrijkste schilder van de DDR. Zijn werk wordt ook wel Magisch-realisme (klik) genoemd. Tübke ontwikkelde een stijl die teruggreep op de vroeg renaissancistische schilderkunst, maar werkte die uit op basis van een strikt persoonlijke visie. Hij schilderde vooral figuratief verfijnde historische taferelen en bereidde deze steeds voor door nauwgezette en langdurige studies.

Het is een prachtige tentoonstelling, waarin ook een schaalmodel (1:10) van zijn grootste werk te zien is, het panorama over de Duitse Boerenoorlog van 1524 – 1526. Vergeet vooral niet de film over het maakproces te bekijken, als naar deze tentoonstelling gaat.


Uitzicht door het "Oog"


Ook is het werk van Joseph Klibansky, “Leap of Faith” te zien in de Fundatie in Zwolle. Zijn werk laat een weerspiegeling van de wereld van nu- of liever nog: die van morgen, zien. Daarin zag ik met recht weerspiegelingen, maar zijn kunst wordt omschreven als indrukwekkend, maar sprak mij persoonlijk minder aan.



Werk (1958) van Werner Tübke


Het was nog een hele reis naar Zwolle en op het station kwam ik haar al tegen en er nestelde een liedje in mijn hoofd. De oorwurm zoals dat ook wel wordt genoemd raakte ik niet meer kwijt die dag en telkens weer als ik haar zag, zong het lied rond in mijn bovenkamer.

Spiegelbeeld vertel eens even ben ik heus zo oud als jij, is het waar…… (klik hier)

Muziek kan heel wat in je los maken en het voorjaar is al vaak bezongen, maar nooit zo mooi als in het lied “Mooi” (klik) van Maarten van Roozendaal (klik). Het is een prachtig poëtisch lied over de lente, maar een deel van de tekst raakte mij deze week nog eens extra:


En nu de wingerd zich wellustig
En het onkruid onbezonnen
En ik mezelf aftel
Van volwassen naar bejaard

Wordt het groener dan het groen was
Nu ik grijzer dan ik grijs ben

Ach ik ben Goddank
Dus nog een keer
Een jonge lente waard

Mooi
Het is om te janken zo mooi
Mooi, om te janken zo mooi

(Tekst: Mooi van Maarten van Roozendaal)




Linksboven: Zelfportret Werner Tübke en selfie en rechts: een fragment uit het werk; Einde van de Narrenrechtspraak IV


De jonge lente ik hou er zo van, elk jaar weer blijf ik verrast door die wonderlijke explosie van kleuren in de natuur. Ik ben geboren in april, ik ben een geboren lentekind en dat blijf ik ook al word het groener dan het groen ooit was en ben ik grijzer dan ik grijs ben.

In de lente van het jaar waarin, Elisabeth II (klik) van het Verenigd Koninkrijk als koningin wordt beëdigd, wordt in Nederland de distributie van koffie afgeschaft, treden Griekenland en Turkije toe tot de NAVO, vindt er in Cuba en in Bolivia een staatsgreep plaats, startte Dick Bruna zijn loopbaan met het ontwerpen van boekomslagen en opende het sprookjesbos De Efteling.

In datzelfde voorjaar werd ik geboren, heel vroeg in de ochtend en de zon klom die dag tot hoog aan de hemel. Het werd een prachtige zomerse, lentedag en het werd die dag 22 °C. Dat ik zo van de lente hou kan geen toeval zijn.




Ach zie de lammeren nou toch lurken
Aan hun vers geschoren moeders
En hoe de jonge zwanen
Donzen in de zachte sloot
En hoe de zwoele wind de wolken waait
Tot pas gewassen luchten

Kan iets mooier dan het mooi is
Kan iets groter zijn dan groot

(Tekst: Mooi van Maarten van Roozendaal)


Waar zijn de jaren gebleven, ik kijk naar mijn spiegelbeeld en glimlach. De jaren staan mij goed, al schrijf ik het zelf. Maar, spiegelbeeld ik kan je haten want je geeft geen dag terug… 




Werner Tübke



Ik heb het boek, “Het Geheime Dagboek van Hendrik Groen” deze week uitgelezen. 
Een mooi citaat uit het boek is: "Je wordt geboren, je gaat dood en de rest is vrijetijdsbesteding." (James Joyce) Het is een heerlijk boek, ik ben met die levenslessen van Hendrik Groen op mijn toekomst voorbereid, net zoals een (niet meer zo’n) jonge meid.  Want wat de toekomst ook zal brengen, de rozen zullen bloeien, ook al denk je dat komt nooit meer terug.

Het is een mijlpaal, slechts een nummer met twee cijfers, een getal. Nog één nacht slapen dan ben ik vijfenzestig en daarna plus. Het doet geen pijn, morgen zal ik nog steeds dezelfde zijn. 


En dat is mooi, om te janken zo mooi...



Wat doen die mijlpalen met jullie?


Doordenker:

De goedkoopste facelift is een glimlach.




Joreph Klibansky


In het Spotlight:

Dick Bruna tentoonstelling(klik)

In het Atrium in Den Haag is tot 11 mei 2017 een tentoonstelling van onbekend werk van Dick Bruna (klik) want hij tekende meer dan Mijntje en dat weten veel mensen niet. Er zijn zo’n 2000 boekomslagen te zien van zijn hand.


Beeld en geluid (klik)

In 1952 werd voor het eerst de Sinterklaas in tocht op televisie uitgezonden. Wij hadden thuis nog geen televisie in die tijd. Niet alle oude televisiebeelden zijn bewaard gebleven, maar wel heel veel en bij het Instituut voor Beeld en Geluid kun je beelden van vroeger terugzien.
In de Experience (klik) kun je de wereld van de media beleven en zelf aan de gaan. Een bezoek aan het interactieve mediapretpark Beeld en Geluid is voor jong en oud een heel bijzondere ervaring. En eenmaal weer thuis is de pret nog niet voorbij, mits je een emailadres hebt achtergelaten bij Beeld en Geluid, kun je al je eigengemaakte beelden terugzien via de email die je thuis ontvangt.





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.
En ik wens jullie nog mooie Paasdagen.

Liefs,

Elly Embregts
©Happy Earl Grey