zondag 14 juni 2015

132 Gestrand

Strandjutters-museum Ameland


Gestrand

De week begon snotterend en even was ik gestrand. Maar met de nodige vitaminen, sinaasappels en citroenen had ik de griepsymptomen al snel onder de duim.

En nu zit ik enigszins gebruind achter de laptop. De afgelopen week zat weer boordevol activiteiten en het is dan altijd weer even zoeken naar de rode draad. Het was een week vol emoties, een week met een lach en een traan. Een week van vallen, opstaan en weer doorgaan.

Omdat er altijd veel in mijn week zit, moet ik bij het schrijven ook weer even teruglezen in mijn agenda. Er gaan veel minuten in een uur en uren in een dag. Maar dat ik het steeds weer voor elkaar krijg om zoveel in een week te doen verbaasd mij telkens weer. Waar haal ik de energie vandaan?


Energiebron Frankrijk

Mijn eerste seizoen zit er op als gastvrouw in ons mooie theater en er is een tijd aangebroken van even afstand nemen. Drie maandjes “rust” of anders gezegd, het is even tijd voor iets anders. Met een hapje en een drankje namen we afscheid van elkaar, het was een enerverende tijd en ik heb er veel van geleerd. Spijt van deze vrijwilligersbaan heb ik zeker niet, ik kijk met plezier uit naar het nieuwe theaterseizoen.

In een tijd waarin er veel wordt geklaagd is er ook nog veel moois te beleven.

Woensdag was ik al vroeg uit de veren en ik niet alleen. De bus zou om 8.30 uur vertrekken en als er een busreisje voor ouderen is georganiseerd kun je erop rekenen dat de oudjes al voor 8.00 uur klaarstaan. Oude tijden herleven, ook als 70- en 80 plusser ben je uitgelaten, net zoals bij het schoolreisje in vroeger tijden.


De duinen van Voorne 

Een helpende hand is altijd welkom bij het in- en uitstappen en dus steek ik daar graag mijn handen voor uit de mouwen. Klagen over pijntjes is er op zo’n dag niet bij, de generatie van de jaren ’20, ’30 en ‘40 zijn taai, ook al zijn ze nog zo bros.

We strandden in Garderen, bij de Zandsculpturenfestival en dat was een schot in de roos. Daarna, tijdens het rondje rijden over de Veluwe, zat menigeen te knikkerbollen. Het was een vermoeiende dag, maar de grijze koppies straalden van oor tot oor. Moe, maar voldaan stapten ze ’s avonds voor de deur weer uit. De zon had een gouden randje om de dag gezet.

De dankbaarheid die mensen na zo’n dag uiten is niet in goud uit te drukken. Maar het is voor mij wel een energiebron.

Zoals veel mensen in deze tijd ondervinden wordt er overal op beknibbeld. De thuiszorg voor mijn moeder is van 3 uur naar 2 uur gegaan. Er moet harder worden gewerkt, want in de thuiszorg zijn mensen ontslagen en zijn er minder helpende handen. Het zijn barre tijden in de zorg, er wordt hard gewerkt voor een laag salaris.

Als mantelzorger wordt er ook steeds meer van je gevraagd. Maar wat ik deze week ook heb ondervonden is, dat je als mantelzorger wel gehoord wordt. Dat er voor mantelzorgers ook coaching mogelijk is, was voor mij nieuw. Hoe het verder gaat verlopen, weet ik niet, de tijd zal leren wat het zal opleveren, maar het gaf mij wel weer wat meer vertrouwen in de toekomst.


De kust van Vlissingen

Het kost tijd om veranderingen door te voeren. We kunnen er maar beter het beste van maken met de mogelijkheden die er in deze nieuwe tijd worden geboden. Wellicht zal het uiteindelijk nog allemaal meevallen.

Het zomerweer komt wat haperend op gang, maar deze week waren er al verschillende strandgangers, hoewel het zeewater nog geen aangename temperatuur heeft.

Ik zelf zal niet zo snel op het strand gaan liggen, ik maak liever foto’s op tijdstippen dat het rustiger is. Ik hou van de wind in mijn haren en de meeuwen om mijn hoofd. De kleuren en geuren van het strand en de zee. Het geluid van de branding geeft mij rust. De energie die je daarbij opdoet is in de winkel niet te koop en is nergens mee te vergelijken. Heerlijk en daarna strandden in een strandstoel in de wind met een heerlijk drankje.


De kleuren van het strand

Er rest mij nog één ding vandaag en dat zijn de Rotterdamse Dakendagen. Vandaag ga ik het dak op en ga eens op de mensen neerkijken. Normaal ben ik daar niet zo van gediend, maar ik wil het mooie Rotterdam weleens van bovenaf bekijken.

Ik blijf hopen dat het weer stabieler wordt en we nog van een mooie zomer kunnen genieten. Want er is nog zoveel te beleven en hoop doet leven!

Op welk mooi plekje ben jij ooit gestrand?


Doordenker:

Vrij zijn van wensen leidt tot innerlijke rust. (Lao- Tse)


Gestrand in de polder


Ik mag graag een dagje treinen en maak dan ook regelmatig gebruik van voordeel- treinkaartjes van het Kruitvat, Blokker, Hema of van Albert Hein. Het is altijd weer opletten wanneer er ergens een aanbieding is en bij toeval ontdekte ik een site met een overzichtje van de aanbiedingen van de afgelopen jaren. Heel handig om dat schema bij de hand te hebben als je deze zomer eens een dag wil treinen.


De ZomerZondagen in het park bij de Euromast in Rotterdam zijn weer gestart en van 7 juni t/m 5 juli 2015 kun je van 14.00 – 20.00 uur genieten van een gratis kleinschalig festival met een verrassende programmering. Neem je picknickmand mee en ga genieten van steengoede muziek, verrassende theatervoorstellingen, heerlijk eten en vermaak voor de hele familie.


Op 10, 11 en 12 juli staat Rotterdam weer in het teken van het North Sea Jazz Festival. Ook dit jaar worden er weer grote namen verwacht uit binnen- en buitenland. Kijk op de site voor de programmering.


Ik wens je een fijne week.
Liefs,
Happy Earl Grey
©Happy Earl Grey

 Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

zondag 7 juni 2015

131 Groentje

Groen als gras

Groentje

Eindelijk, ik herkende onze gouden planeet al haast niet meer. Maar deze week werd het eindelijk een beetje zomer. Wat een verschil, de mensen zijn anders en het straatbeeld is anders en de terrassen zitten ook direct weer vol.

Ik had zaterdag een workshop Dikke Dames schilderen en ging naar huis met het resultaat van een dagje schilderen. De energie was eruit en dat merkte ik toen ik thuis mijn blog probeerde te schrijven.

Ik heb deze week veel ouwe koeien uit de sloot gehaald en de herinneringen buitelden over elkaar heen. Maar doordat ik mijn creatieve energie verbruikt had met schilderen kon ik er geen lopend verhaal van maken. Ik besloot om er maar een nachtje over te slapen en om dan zondagochtend weer te gaan schrijven.

De zon stond al vroeg in de woonkamer en bij een kop koffie rolden de woorden weer over het beeldscherm.

We mopperen altijd wel op regen, maar zonder regen is er geen groen. De marktkramen puilen weer uit van heerlijkheden. Ik ben een groente en fruit liefhebber en dus is het weer luilekkerland-tijd.

Deze week kocht ik verse doperwten, heerlijk en ze zijn er altijd maar een korte periode. Het kost altijd even moeite om de erwten te doppen, maar dan heb je ook een kostelijke gezonde maaltijd. Ik maakte er een heerlijke salade van, samen met verse tuinkruiden, komkommer en gerookte zalm. Het werd een vorstelijke maaltijd samen met de Roseval aardappeltjes met verse tijm uit de oven.


Blauw en groen

Het was 1968, ik was nog een groentje toen ik ging werken bij magazijn De Bijenkorf op de Coolsingel in Rotterdam. Verkoopster werd je daar pas als je de interne opleiding met een goed gevolg had afgerond. Het was mijn eerste werkgever en dat vergeet je nooit meer, het was een mooie tijd.

Ik heb daar veel geleerd en ook vriendinnen gemaakt. Vriendinnen voor het leven kan ik wel zeggen. Hoewel het contact niet altijd met iedereen even hecht is gebleven. Niet alle wegen gaan dezelfde kant op.

Het groen van verse doperwten doet mij ook altijd denken aan de tijd dat mijn vader een grote moestuin had, waar bij biologisch tuinierde.

Ik denk dat het 1982 was toen mijn vader aan een grote moestuin begon. Tegenwoordig is het weer helemaal in. Maar toen mijn vader eraan begon was hij een groentje op moestuingebied. Maar door te doen en je neus te stoten, leer je veel en hij had naast vergeten groente, waaronder ook doperwten, ook bijzondere groente. Op zijn asperges (die zag je toen nog niet veel) was hij heel trots. Gek genoeg werden de groene asperges destijds niet gegeten omdat die niet goed zouden zijn. Maar tegenwoordig worden de groene asperges gewoon verkocht op de markt, dat had mijn vader destijds moeten weten.


Verse doperwten

Wat waren we jong toen we elkaar voor het eerst ontmoeten. Jonge meiden, vol energie, vol wilde plannen, we deelden hobby’s en we gingen samen op vakantie o.a. naar de wintersport. Het waren mooie tijden en toen er nog een vriendin bij kwam gingen we ook met z’n drieën op pad, in mijn kleine autootje de wijde wereld in.

De jaren verstreken en ieder ging zijn eigen weg en met één van de vriendinnen groeiden het contact nog en met de andere bestond het contact uit het sturen van kaarten met de feestdagen en verjaardagen. Maar de herinneringen bleven en als je wat ouder wordt ga je daar weer anders naar kijken.

Herinneringen spaar je je hele leven en met het klimmen der jaren worden ze waardevoller. Het is de schatkamer van je eigen historie.

Mijn moeder maakte van de bessen van mijn vaders moestuin heerlijke drankjes, met en zonder alcohol en de groente werd ingemaakt. Als de oogst het grootst was stond ze dagen in de keuken. Ze kon heerlijk koken en het was, kan ik wel zeggen haar grote hobby en wij genoten daar ook van.

Alles komt terug. de moestuintjes, het koken met verse biologische groente en we eten weer steeds meer fruit en groente. Ik raak op dit moment zelfs een beetje verslaafd aan de trendy smoothies, groente- en fruitdrankjes met eigentijdse smaken. Er gaat in een week heel wat groenten, fruit en tuinkruiden doorheen tegenwoordig en ik geniet van het fris en fruitige dat de natuur ons schenkt. En je wordt er sterk en fit van.


Vers van het land waar het leven goed is

Mijn favorieten ontbijt-smoothie:

Spinazie/ appelsmoothie
Een flinke hand Spinazie
1 harde Groene Appel (Granny)
Bleekselderij
Blaadjes munt
Kokoswater
3 eetlepels Havermout


Aardbeien/ bessen of meloen smoothie
Aardbeien
Blauwe bessen of honing meloen
Blaadjes munt
Kaneel
Alpro kokos yoghurt
3 eetlepels Havermout


Alles komt terug, wel in een nieuw jasje, want mijn moeder heeft vroeger nooit smoothies gemaakt. Ze kent het woord niet eens en begrijpt al helemaal niet wat er allemaal in die moderne drankjes zit.

Tijden veranderen, maar herinneringen niet en daar kwam ik deze week achter.

Met mijn verjaardag werd ik gebeld door de vriendin waar het “kaartcontact” mee was gebleven en na jaren hadden we een gezellig gesprek. Uiteindelijk werd er een paar weken later een afspraak gemaakt. Na ruim 25 jaar zouden we elkaar weer ontmoeten. Hoe zou ze eruit zien?


De natuur leeft

Ze stond al te wachten en het was een hartelijk weerzien, de groentjes van toen, nu twee dames van 60+ met de nodige bagage. Herinneringen veranderen nooit, het gesprek ging weer verder waar het ooit was gestopt. Ook zij heeft nog steeds een vriendin uit onze Bijenkorf-tijd, die ze regelmatig ziet. 

Alles kwam terug, natuurlijk tijden zijn veranderd en we hebben allebei een nieuw jasje in een maatje meer. Maar we delen nu de herinneringen aan een gouden tijd.

Mijn moeder staat niet meer in de keuken en als ik naar haar kijk, ben ik me ervan bewust dat er een tijd komt dat de herinneringen vervagen. Uiteindelijk zullen er slijtageplekken ontstaan en dan kun je de beelden van vroeger niet meer zien en niet meer terughalen. Wanneer die slijtage toeslaat weet (gelukkig) niemand en juist daarom moeten we zolang mogelijk blijven genieten en mooie herinneringen ophalen en lachen om wat ooit was.

Herinneringen moet je warmhouden en koesteren, net als vriendschappen.

Heb jij ook vrienden of vriendinnen voor het leven?

Doordenker:

Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.


Dikke dame creatie van eigen penseel

In het Spotlight:


Dat moes tuinieren niet eenvoudig is kun je lezen op de site “Ik moes tuinier” van Chantal Quak (bekend van Radio Rijnmond) zij begon dit jaar aan een moestuin en schrijft haar ervaringen in haar blog. Leuk, herkenbaar en leerzaam.


De theatergroep Vis a Vis speelt dit jaar weer een uniek theater spektakel op locatie. Ik heb de afgelopen jaren een aantal voorstellingen gezien en het is altijd een spektakel van de bovenste plank. Dit jaar de hilarische wanhopige overlevingsstrijd van gestrande mensen op een desolate locatie. Dat beloofd wat en de recensies zijn weer lovend. Het is een lange rit in de auto zeker waard. Kijk op de site voor de beelden en voor het bestellen van kaarten.


Nog tien nachtjes slapen en dan vieren we de verjaardag van De Parade. Voor de 25e keer start het rondreizend theaterfestival in het Museumpark Rotterdam en van 18 t/m 28 juni kun je daar genieten van diverse voorstellingen. Er is een uitgebreid programma en het is aan te raden om thuis al te kijken wat je wil gaan zien. Na Rotterdam trekt het festival naar Den Haag, Utrecht en Amsterdam.

Ik wens je een fijne week.
Liefs,
Happy Earl Grey
©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen
door rechts op de link "Volgen" te klikken.
Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

zondag 31 mei 2015

130 Tonen

Kleurtonen


Tonen

De hele week zat er een liedje in mijn hoofd, een prachtig lied en een verhaal dat mij niet loslaat. Je kent het wel, dat je ineens zomaar dat liedje loopt te neuriën en de emotie die daarbij hoort je overvalt. Iedereen kent dat toch? Of nee, niet iedereen en dat werd mij ook duidelijk deze week.

Ik zag een trailer van een Franse film en werd direct al getroffen door de beelden. De beelden het Franse platteland riepen een vakantiegevoel op. Gewoon een heerlijke film om te gaan zien.

Natuurlijk ging ik naar mijn favoriete bioscoop Lantaren Venster in Rotterdam, dé plek waar films, wereldfilms van allure worden vertoond.


De Trompenburg Tuinen - Vergeet je niet


Nog steeds weet niet iedereen dat Filmhuis Lantaren Venster niet meer in de Gouvernestraat zit tot 2010 was het daar gevestigd, in een van de oudste gebouwen met een culturele bestemming. Het werd in 1909 geopend als Ons Huis, een gebouw bestemd voor het zogenaamde “volksontwikkelingswerk. Als een van de weinige cultuurpanden bleef Ons Huis gespaard in de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog ontwikkelde het zich in eerste instantie meer tot centrum voor beeldende kunst, met expositieruimte en ateliers. Later kwamen daar film en theater als gezichtsbepalende activiteiten bij. In 1949 werd een deel van Ons Huis verbouwd tot filmzaal: ’t Venster. In 1952 realiseerde dezelfde architect de modernisering van de “oude schouwzaal” tot theaterzaal. In de bijna zestig jaar is er regelmatig geknipt en geplakt aan het gebouw. Het gebouw is altijd zeer intensief gebruikt.

Eind jaren negentig startte de eerste bouwdiscussie, maar die woorden hebben nooit geleid tot daden… tot 2004. In dat jaar is concreet het plan ontstaan om een nieuw film- theatergebouw te ontwikkelen op de Wilhelminapier. In 2010 was het zover: Lantaren Venster verhuisde naar een prachtig nieuw gebouw aan de Otto Reuchlingweg op de Wilhelminapier.


Het Franse platteland

Zoals ik al eerder schreef is het mijn favoriete bioscoop/ filmhuis, maar naast film worden er ook concerten gegeven. Ze bieden er ook arrangementen met ontbijt en film of diner en film. Het gebouw op zich straalt rust uit en de sfeer is er relaxed. Ook is het publiek dat er komt is anders dan b.v. in de Pathé bioscopen.

Terwijl de woorden op mijn beeldscherm verschijnen hoor ik in mijn hoofd weer die melodie, de hoge en lage tonen, weer dat liedje uit de film: La Famille Bélier.

De film La Famille Bélier is een Franse comedy waarin een meisje met dove ouders ontdekt dat ze zangtalent heeft. In de famille Bélier is iedereen doof, behalve de oudste dochter Paula. Zij is de onmisbare tolk in het dagelijks leven van haar ouders, zij speelt een belangrijke rol in het managen van de familieboerderij. Zij is dochter, mantelzorger, scholier en heeft het bepaalt niet gemakkelijk. Haar zangleraar op school ontdekt dat zij een groot zangtalent is. Op een dag besluit Paula, met steun van haar muziekleraar, mee te doen aan een zangwedstrijd in Parijs.

De film was in Frankrijk dé grote filmhit van dit najaar. De film trok meer dan zes miljoen bezoekers en werd genomineerd voor zes Césars.

Aan het eind van de film was de zaal was muisstil en hier en daar klonk gesnuif. Ik was tot tranen geroerd en zowel de beelden, als de muziek raken je diep. Beluister de filmmuziek van La Famille Bélier door op de link te klikken. Wat een bijzondere film!


Frankrijk

Ik had altijd al een groot respect voor mensen die gebarentaal gebruiken en mijn respect is na het zien van deze film alleen maar gegroeid. Ik vind het prachtig om te zien en eigenlijk zou elk mens gebarentaal moeten kennen. Zou het niet mooi zijn als er één universele gebarentaal bestond, waarmee je de mogelijkheid hebt om over de hele wereld met elkaar te communiceren.

Op de terugweg naar huis bedacht ik dat deze film een mooi beeld geeft van jongeren die het ouderlijkhuis willen verlaten. Het is nu de tijd van eindexamens, na de zomervakantie zullen veel jongeren starten met een studie en op kamers gaan wonen. De jonge vogels vliegen uit en ouders blijven achter met een leeg nest.

Kinderen krijg je maar tijdelijk, er komt een tijd dat je ze moet loslaten, dat weet elke ouder.


Verborgen tuinen


Maar als je dochter dan ook nog mantelzorgster is grijpt je dat nog meer aan, je houdt van haar en je wist dat het ooit zou gebeuren. Maar ook voor een dochter die mantelzorgster is het ingrijpend, ook zij weet wat de consequenties zijn, maar ze moet ook aan haar eigen toekomst denken. Liefde verbindt en kan alles overwinnen ook binnen een gezin.

De film laat mij niet los omdat ik ook besefte dat muziek emoties oproepen. Maar als je doof bent en geen muziek kunt horen dan nestelen zich ook nooit liedjes in je hoofd. Dan kun je nooit de stem van je kind horen, ook niet als je dochter zo prachtig kan zingen als Paula Bélier.

Wat moet het leeg zijn als je tonen, klanken, liedjes, muziek, lawaai en ongepaste herrie niet kunt horen. Nooit eerder was ik mij zo bewust van mijn rijkdom, mijn gehoor.

Welke film heeft jou geraakt?



Er komt een tijd van loslaten


Doordenker:

Pas wanneer je leert te luisteren om te begrijpen, in plaats van te luisteren om te reageren, ontstaat er echt contact.


In het Spotlight:


Geef een beetje liefde door vraagt aandacht voor het doneren van kleding voor een goed doel. Packmee zet zich in voor Kika en Kinderpostzegels. Ruim lekker je kasten op en vul een kartonnendoos met kleding die weg kan. De gevulde kartonnendoos kun je kosteloos verzenden via postNL. Lees op de site van Packmee hoe gemakkelijk je een bijdrage kunt levert aan de toekomst van een kind.


Als je graag tuinen bezoekt mag je zeker het festival Verborgen Tuinen in Rotterdam niet missen. Zet het alvast in de agenda en laat je verrassen op diverse locaties in de stad op 13 en 14 juni. Kijk op de site voor alle bijzonderheden.


Op 20 juni is de Dag van de Achitectuur en speciaal op die dag openen de grote vijf van Rotterdam hun deuren: De Rotterdam, het Centraal Station, de Van Nelle Fabriek, de Markthal en de Luchtsingel. Voor het eerst is het mogelijk deze inconen gezamelijk op een dag te bezoeken. Dat mag je niet missen!



Ik wens je een fijne week.

Liefs,
Happy Earl Grey
©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen
door rechts op de link "Volgen" te klikken.
Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

zondag 24 mei 2015

129 Lijnen

Blauw, de kleur van rust

Lijnen

Er zit nog geen opgaande lijn in het weer, het is afwisselend koud en warm. Eigenlijk ben ik het zat en verlang ik naar stabiel zomerweer en daarmee bedoel ik geen hoge temperaturen. Gewoon lekker weer om te genieten van een terrasje en de mensen erom heen.

Al in 2013 besloot ik om elke editie van mijn wekelijkse blog in één woord te vatten. Sinds die tijd gebruik ik één enkel woord als titel met daarvoor een volgnummer. Dat is misschien niet altijd verstandig voor zoekfuncties, maar voor mij is het wel elke keer een uitdaging om een woord te vinden dat past bij mijn verhaal. Ik probeer altijd een woord te vinden met een dubbele betekenis, zodat het in verschillende vormen kan terugkomen in mijn verhaal. Meestal komt zo’n woord vanzelf in mij op in de week voorafgaand aan het schrijfproces.


Lijnen in Vlissingen

Deze week koos ik voor “Lijnen” en dat is zeker niet wat u bij het woord direct zal vermoeden. Ik tikte het woord lijnen in bij de zoekfunctie van Google en zoals ik al vermoedde kwam ook daar uw gedachten als eerste boven. Want eerlijk is eerlijk bij het woord lijnen denken we als eerste aan afslanken en overgewicht.

Maar omdat ik mijn leven lang al aardig wat gewicht in de schaal leg, wil ik het daar juist niet over hebben. Daar schrijven anderen al genoeg over en dat zal altijd zo blijven.


Euromast-lijnen

Ik zag deze week de lijnen in ons leven, de lijnen die onze ogen zien. Op- en neergaande lijnen, kunstzinnige lijnen, architectonische lijnen en de zichtbare- en onzichtbare lijnen in de natuur. Misschien zijn we er ons te weinig van bewust dat het juist de lijnen in ons leven zijn die het oog strelen.

Deze week werd het Centraal Station in Rotterdam benoemd tot beste gebouw van Nederland. In de Wereld Draait Door werden ook de andere architectonische hoogstandjes van Rotterdam genoemd. De Van Nellefabriek  staat zelfs sinds 2014 op de UNESCO erfgoedlijst. Het zijn de lijnen in deze bouwwerken die de aandacht trekken en de discussies op gang houden.

Het is zoals bij alle kunst, je houdt ervan of je vindt het afschuwelijk.


 Rechte ijnen in het Centraal Station Rotterdam

Maar wat mij fascineert is dat alles is begonnen met een idee in het hoofd van de bedenker en daarna begint alles met een lijn en samen met onnoemelijk veel andere lijnen wordt er een ontwerp geboren. Het uiteindelijke resultaat is eigenlijk een wonder waar vele handen aan hebben gewerkt.

Onze wereld bestaat uit lijnen hoe je het ook went of keert.

De maatschappij verhard en in het bedrijfsleven gaat men uitsluitend uit van de lijnen in grafieken, het belangrijkste is groei, de opgaande lijn en winst. Daar komt geen gevoel aan te pas, belangrijk is rechtlijnigheid en je doel bereiken. Het zijn de koude, kille lijnen in onze economie, koud als staal. Maar je doel kun je alleen bereiken als mensen samenwerken in goede harmonie en om het koude staal te buigen is warmte nodig.


Gebogen lijnen in Praag

Aan de lijn die ons allen verbindt wordt vaak onbewust voorbijgegaan en dat is jammer, want om staal soepel te maken is warmte, energie nodig. De energie die door een prettige samenwerking ontstaat, motivatie.

Het zijn de warme lijnen in de natuur, de atmosfeer waar ook de mens deel van uitmaakt. Die lijn hebben we nodig om met elkaar in verbinding te komen. Alleen als we de rode draad van het leven pakken, kunnen we het hoofd boven water houden. We hebben elkaar nodig om hogere doelen te bereiken.

De lijnen in de natuur strelen het oog. Tenminste als je er oog voor hebt, daar is geen mensenhand aan te pas gekomen, het ontstaat als vanzelf.

Ik geef de voorkeur aan een stippellijn, zodat ik toch nog de vrijheid heb om alle kanten op te gaan. Maar desondanks reik ik graag een warme hand. Welke lijn je ook uitgooit deze week en of deze zal kruisen of in de knoop raakt, met geduld, liefde en begrip bereik je je doel.

Welke lijn bewandel jij deze week?

Lijnen in Scheveningen
Doordenker:

Alles veranderd en ergens langs de lijn, verander ik mee.


In het Spotlight:


Dit jaar worden de Rotterdamse Operadagen voor de 10e keer georganiseerd. Van 22 t/m 31 mei kunt u op diverse locaties genieten van Opera reserveert tijdig en kijk op de site voor de bijzonderheden.


Van 7 juni t/m 5 juli is het Park bij de Euromast weer het decor van de leukste zondagen in Rotterdam, Zomerzondagen. Met zomerse muziek, verrassende voorstellingen en een kleedje in het gras kijk je je ogen uit. Geniet van dit gratis evenement van 14.00 t/m 20.00 uur. De Zomerzondagen zijn vakantie in de stad: niks moet en de ontspannen sfeer maakt het festival tot dé ontmoetingsplek van de Rotterdamse zomer.


Van 11 t/m 14 juni kun je in Rotterdam het dak op en dat lijkt mij een prachtige gelegenheid om de lijnen, de skyline van Rotterdam van bovenaf te bekijken. Er zijn DJ’s op het dak, je kunt dansen op het dak, borrelen op het dak, films en nog veel meer op het dak. Op de site staat het volledige programma.


Noteer alvast het leukste festival van Den Briel in je agenda “Brielle Achter de Voordeur” Dit culturele evenement wordt op zaterdag 27 juni georganiseerd en het vindt plaats op tientallen bijzondere en verrassende locaties die normaal niet vrij toegankelijk zijn. Van 12 tot 17 uur worden, non-stop, een gevarieerd scala aan voorstellingen gepresenteerd: zang, muziek, dans, toneel, straattheater, poëzie.


Ik wens je een fijne week.

Hartelijke groeten
Happy Earl Grey
©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen
door rechts op de link "Volgen" te klikken.
Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

zondag 17 mei 2015

128 Gratis

De natuur  in volle bloei

Gratis

In de afgelopen week heb ik lekker van de zon kunnen genieten. Ik heb de bakken gevuld met plantjes en de boel lekker opgefleurd. Eigenlijk heb ik gewoon de bloemetjes buitengezet.

De week begon met een bezoek aan het Arboretum Trompenburg in Rotterdam. De struiken en bomen staan nu volop in bloei en de kleuren en geuren krijg je er gratis bij. Een bezoek aan Trompenburg geeft je energie en rust, dat is de magie van de natuur.

Het spreekwoord zegt: “Voor niets gaat de zon op” en de betekenis is: Alles kost geld en moeite, behalve datgene wat van de zon komt. Niets is voor niets, gratis is alleen datgene dat de natuur ons schenkt.


Arboretum  Trompenburgh

Met het woord “gratis” worden consumenten uitgedaagd en verleidt, het is een instinker waar menigeen intrapt. Consumentenbedrog zou ik het willen noemen, want uiteindelijk betaald men zelf de prijs. Bovendien blijken impulsieve aankopen achteraf vaak tegen te vallen.

Waarom trappen we dan toch steeds in die val?

Waar ik mij nog het meest aan stoor zijn de aanbiedingen die ons verleiden om te kopen en pas maanden of zelf jaren later te betalen. Het is een vorm van geldklopperij van mensen die kopen en het geld er niet voor hebben. Uiteindelijk helpt het mensen steeds verder in de schulden en dat kost geld. Denkt u werkelijk dat een ondernemer u zo’n aanbieding zomaar aanbiedt? Die ondernemer heeft maar één doel en dat is vet geld verdienen aan de consument.

Geniet gratis van de schoonheid der natuur

In de afgelopen jaren ben ik in mijn werk veel slachtoffers tegengekomen van deze vorm van verleiding. Wees verstandig, overdenk uw aankoop en koop pas als je het kan betalen. Bedenk dat niets gratis is als er een ondernemer achter zit.

Tijdens mijn wandeling langs de Oude Maas bedacht ik dat er genoeg gratis is om van te genieten en dat is datgene dat de natuur ons schenkt en daar zit geen ondernemer achter. Ik genoot gratis en voor niks van de bloemen, het groen, de zon, het geluid van de vogels en het kabbelende water. Het fluitenkruid en het koolzaad staat prachtig in bloei en bijkomend nadeel is dat ik daarvan hooikoorts krijg. De tranen die over mijn wangen liepen waren niet van emotie, ik kreeg ze er gewoon gratis bij.

Voor niets, is een spontane helpende hand of de raad die u krijgt op uw vraag.

Verse munt

Ik ben een liefhebber van verse muntthee en op de markt koop ik regelmatig verse munt. Het kost bijna niets, maar wat moet je met drie bossen verse munt (voor 1 euro). Dat is veel en ik vroeg aan de Iraanse groentevrouw of ik het kan bewaren en hoe ik dat het beste kan doen. Zij adviseerde mij om het in een vochtige doek te wikkelen en in de koelkast te bewaren. Een top tip, die ik graag met u deel en nu geniet ik al dagen van mijn verse munt.

Ik zocht op een terrasje een plaatsje in de zon, het was druk en ik zag een oudere dame alleen aan een tafeltje zitten. Ik vroeg aan haar of de stoel naast haar vrij was, ze keek mij blij aan, de stoel was vrij. Ik bestelde een kopje koffie en raakte met de oudere dame aan de praat. Gewoon een gesprek over van alles en nog wat, ze woonde in de buurt en was al jaren alleen en ze had weinig familie. Een terrasje was haar enige uitje nog tegenwoordig en daar genoot ze erg van. Toen we afscheid namen bedankte ze mij voor de gezelligheid, het maakte de dag voor haar een beetje lichter en dat gaf ook mij een fijn gevoel.

Op mijn visitekaartje staat: “Een glimlach kan je dag veranderen”. Een glimlach, het kost niets en er gaat kracht vanuit. Lach en de wereld lacht terug.

Uitwaaien op het strand kost niets

Ik zag de voorstelling “Onder de groene hemel”, een voorstelling met hits van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh, waarin de strijd en de idealen van de jaren ‘69/ ’70 worden belicht. Het was een feest van herkenning, maar ik zie ook dat nu, 45 jaar later de problemen van toen nog steeds relevant zijn. Er wordt nog steeds gestreefd naar een betere wereld, geld heeft nog steeds de macht en er zijn nog steeds oorlogen in de wereld.

Droom je eigen regenboog en leef je eigen droom. Geef met je hart en deel je geluk, dat hoeft niets te kosten en daar heb je ook geen vette beurs voor nodig.

Wat heeft jou glimlach je deze week gebracht?

Rotterdam v.l.n.r. Laurenskerk,  De Verwoeste Stad van Zadkine, de Hef

Doordenker:

Kies met je hart, je verstand is om keuzes te begrijpen, niet om ze te maken.


In het Spotlight:


Deze zomer wordt De Parade voor de 25e keer georganiseerd en van 18 t/m 28 juni staat De Parade als eerste in Rotterdam. Daarna volgen Den Haag, Utrecht en Amsterdam kijk op de site voor het uitgebreide programma en zet de data alvast in je agenda. De Parade mag je niet missen.



Een bezoek aan Rotterdam blijft altijd bijzonder en ieder heeft zijn eigen herinneringen. Zo bracht Geri van de site Kleurrijk, een bezoek aan Rotterdam en maakte er prachtige foto’s. Misschien komt u ook in de verleiding om eens bezoek te brengen aan die mooie, moderne wereldstad Rotterdam. Maar bedenk wel vooraf dat het niet gratis is.



In de natuur kun je nu volop genieten en met de wandelschoenen aan kost dat niets. Kijk een op de site van Sjani’s Natuurblog en geniet van de foto’s. Daarvan krijg je vanzelf zin in een stevige natuurwandeling, maar vergeet niet je camera mee te nemen.


Fijne week.

Liefs
Happy Earl Grey
©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen
door rechts op de link "Volgen" te klikken.
Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.