168 Kuieren

De natuur ontwaakt

Kuieren

Op deze zonnige zondagmorgen schrijf ik, met op de achtergrond De Sandwich een ontspannen programma van Jacques Kloters op NPO5. Heerlijke muziek met af en toe een gedicht en prachtige teksten. Lekker relaxt, schrijvend met de koffie dampend naast mij.

De afgelopen week had ik een rustige week en gelukkig had ik daarbij het weer mee. Het is lente en dan kruipt en kribbelt de energie door mijn lijf en dan moet ik naar buiten. Ik besloot een lange wandeling te maken en trok de wandelschoenen aan, ik moet de kuiten trainen voor mijn mooie reis naar Noorwegen.

Daar waar mijn kindervoetjes al heel jong door de duinen trippelden kom ik nog steeds graag, de Duinen van Voorne. Een prachtig gebied dat nog bij veel mensen onbekend natuurgebied is en (fluisterend) dat wil ik wel zo houden.

Rimpelloos en vredig

Bij Het Wapen van Marion (klik) parkeerde ik mijn auto en tegenover het hotel- restaurant startte ik mijn wandeling door het gebied Kaapduin. Ik nam het wandelpad achterlangs de toren van het Waterschap en vanaf die toren liep rechtdoor tot aan het eerste wandelpad aan je linkerhand, daarna vervolgde ik het pad tot ik een rood paaltje zag en die ben ik gaan volgen.

Op die prachtige doordeweekse dag kuierde ik door de natuur, die duidelijk aan het ontwaken is uit een diepe winterslaap. Ik was die dag Rémi uit Alleen op de Wereld (klik) de bomen nog kaal en de vogels zongen het hoogste lied, ik voelde mij een intens gelukkige zwerver.

Bomen lijken zich uitterekken na een diepe winterslaap

Eerder deze week schrok ik van het bericht dat het aantal daklozen in Nederland in zes jaar tijd is gestegen met 13.000 daklozen. Dat is volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) een stijging van 74 procent. Volgens het CBS waren er vorig jaar zo’n 31.000 geregistreerde mensen zonder woon- of verblijfplaats en daarvan hadden 13.000 mensen een niet westerse achtergrond. In deze cijfers zijn de mensen die illegaal in Nederland zijn door het CBS niet meegerekend.

Een illegaal mens? Naar mijn mening bestaat die helemaal niet, er is maar één planeet aarde en elk mens dat daar woont, woont daar. Punt uit, zou ik er haast achter zetten.

Er was geen wind, geen rimpelingen op het water in de duinvalleien en hoewel ik wel beter wist zag het eruit als vrede op aarde. Hier is de natuur de natuur, hoewel dit gebied vlak bij de Europoort ligt, is de schoonheid van moedernatuur hier hoor- en voelbaar.

Moedernatuur heeft het bad vol laten lopen

In de Duinen van Voorne (264ha.) grazen reeën, Galloway runderen en IJslandse pony’s, het is een zeer gevarieerde gebied met prachtige duinvalleien, bos en zandvlaktes. In het bezoekerscentrum bij de Tenellaplas is een vaste tentoonstelling te bezoeken over alles wat hier groeit, bloeit en (over)leeft.

Ik vind de cijfers van mensen die in onze samenleven op straat moeten overleven schrikbarend en daarbij denk ik terug aan mijn werkzame jaren, aan de mensen die aan de rand van de afgrond stonden en niet meer wisten wat te doen. Natuurlijk zijn daar mensen bij die onverstandige keuzes hebben gemaakt in het leven, maar een groot deel van die slachtoffers staat aan de afgrond door een opeenstapeling van ellende. Financiële misère, geestesziekte en/of laaggeletterdheid.

De toename van daklozen in Nederland is volgens de Federatie Opvang (klik) mede te danken aan de bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg en de financiële crisis die veel mensen treft.

Uitzicht bij Aan Zee

Deze week zag ik de voorstelling Chez Brood (klik) niet omdat ik een Brood-fan ben, maar omdat ik de recensies over de voorstelling had gelezen. Bovendien had ik de uitzending Klasgenoten (1987) met Herman Brood nooit vergeten. Ik zag hem toen in 1987 als een mens die zichzelf in de weg zat, verlegen en zacht, totaal anders dan de rauwe Herman zoals hij bekend stond.

De voorstelling Chez Brood, geschreven door Bart Chabot en geregisseerd door Victor Löw, verdiend een voetstuk. Het is een prachtige voorstelling over de mens Brood. De rollen zijn schitterend neergezet door o.a. Stefan Rokebrand als Brood, Owen Schumacher als Bart Chabot en Tibor Lukaçs als Jules Deelder. De voorstelling speelt nog tot eind van het theaterseizoen in het land en is een absolute aanrader.

Toen ik die avond na de voorstelling naar huis liep dacht ik aan al die mensen, die onvrijwillig door de natuur kuieren, die psychisch in de knoop zitten, geestesziek zijn en aan de rand van de afgrond staan. Door de leiders van dit land in de steek gelaten door alle bezuinigen in de geestelijke gezondheidszorg en dat in een rijk land als Nederland.

Het is om je voor te schamen tegenwoordig.

De rust van het gesloten restaurant

In de Duinen van Voorne gingen niet alleen mijn voeten, maar zelfs mijn gedachten op de loop in die heerlijke lentezon en mijn camera kwam tot leven. Na kilometers lopen kwam ik uit op de Zeeweg en ik besloot mijn favoriete terrasje op te zoeken. Maar restaurant Aan Zee is op maandag en dinsdag gesloten en dat was ik even vergeten.

Het terras lag er leeg, maar even mooi als anders bij en dus besloot ik er toch plaats te nemen en mijn flesje water leeg te drinken. Ik liep daarna terug naar Het Wapen van Marion voor de lunch en zag daar tot mijn verbazing dat er toch nog veel meer mensen op de been waren.

Het is lente, de natuur is in beweging en even alles de boel, de boel laten is voor deze week mijn belangrijkste advies.

Waar kuier jij het liefst?

Doordenker:

Wie over elke stap nadenkt, staat zijn hele leven op één been.

De laatste vlokken smelten weg

In het Spotlight:

Wandel- en fietstochten door het Zuid Hollandslandschap 

Als je de natuur in de Duinen van Voorne zelf wil gaan ervaren dan is dit een leuke tip, download het gratis e-book met wandel- en fietsroutes op de site van Het Zuid Hollandslandschap. Beleef de lente en trek erop uit.

Aan Zee 

Mijn meest favoriete terras met een prachtig uitzicht is te vinden bij Aan Zee en dat is niet zomaar een restaurant, maar een Project Aan Zee. Restaurant Aan Zee is gebouwd met natuurlijke en duurzame materialen. De energie wordt opgewekt uit zon en wind en er wordt gekookt op hout en is daar geen gas aansluiting nodig. Op de daken zijn zonnepanelen en zonneboilers geplaatst en naast het restaurant staan windmolens, daarmee wordt voor het bedrijf de elektriciteit uit zonnewarmte en wind gewonnen. Met een trap kun je bovenop het restaurant naast het prachtige uitzicht, ook het project bezichtigen.

Kindermiddag Bezoekerscentrum Tenellaplas 

Op zaterdag 19 maart om 13.30 uur organiseert het Zuid-Hollands Landschap een kindermiddag rond het bezoekerscentrum Tenellaplas. Die middag gaan ze opzoek naar plantjes en dieren die wakker worden uit hun winterslaap, daarna is er koek en sap en wordt er ook binnen nog gewerkt aan een voorjaarssouvenir uit de natuur. Van tevoren wel even reserveren, alle informatie vindt je op de site.

Duinvallei in het gebied Kaapduin

Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

167 Apetrots

Rotterdam

Apetrots

Hoe je het ook went of keert een geboren Rotterdammer zal zijn afkomst nooit verloochenen, ook al woont hij of zij niet in de stad zelf. Ik ben zelf zo iemand en ik ken genoeg mensen om mij heen die deze mening zullen delen.

Het is alweer negen weken geleden dat ik op Zestienhoven, zoals Rotterdammers de luchthaven Rotterdam The Hague Airport (klik) blijven noemen, aankwam na een prachtige reis door Andalusië. De reis is nog lang niet vergeten en daarom was het een feest om een trio reisgenoten terug te zien in mijn geboortestad.

Ik had het aardig voorbereid en had zelfs jaartallen en informatie verzameld over de gebouwen die ik zou laten zien en het werd een geslaagde dag.

In Rotterdam is op 14 mei 1940 (klik) een groot gat gevallen, de stad werd (bijna) geheel verwoest aan het begin van de tweede wereldoorlog. Maar gek genoeg heeft dat er wel toe bijgedragen dat de stad uniek is en met geen enkele andere stad is te vergelijken. In deze stad is het Rotterdamse gezegde: Niet lullen, maar poetsen, zichtbaar.

Veerhaven

Het is dan ook niet zo vreemd dat Rotterdam dit jaar destad viert (klik), 75 jaar wederopbouw en dat mag gezien worden.

Het was een grijze regenachtige dag, maar mijn zonnige humeur was niet weg te poetsen. Het Centraal Station (en niet zoals dat wordt genoemd in andere steden Station “Rotterdam”) torende grijs, maar glanzend boven het plein uit. Ik vond een plekje in de Huiskamer van het station waarbij ik de dames zo kon zien aankomen.

Het mooie van het voorbereiden van een mooie wandeling is, dat je ook zelf weer eens up-to-date bent. Natuurlijk lopen we langs de hoogtepunten van de hedendaagse architectuur, maar ik laat ook de jaren twintig en de jaren vijftig zien.

Het Centraal Station is het mooiste startpunt voor een wandeling door Rotterdam, vanaf het plein voor het station voel je de wereldstad. Aan de rechterkant zie je het Groot Handelsgebouw (Rijksmonument), dat begin jaren ’50 van de vorige eeuw als een van de eerste gebouwen na de tweede wereldoorlog herrees, op de plek van de Oude Diergaarde Blijdorp. Aan de linkerkant het gebouw de Delftse Poort, dat tot 2009 het hoogste kantoorpand en derde hoogste wolkenkrabber van Nederland was. De Millenniumtoren, het Manhattanhotel is 131 meter (met antenne 149 meter) hoog en als je daarna rechtdoor het Kruisplein op loopt en je dan even terugblikt zie je de trots van de stad, met de bijnaam Station Kapsalon (klik).

Gezien vanaf het Groot Handelsgebouw, het Centraal Station en de Deftse Poort aan het Weena

Het is natuurlijk algemeen bekend dat Rotterdammer chauvinistisch zijn, maar elk hoogstandje in de stad heeft wel een bijnaam. Rotterdam is ondanks of misschien wel dankzij alles, zo gewoon gebleven.

We liepen verder langs de 50-jarige Doelen (klik) en het Schouwburgplein (klik), de Lijnbaan (klik), met voor ons het Stadhuis aan de Coolsingel, een statig bouwwerk dat werd gespaard tijdens die rampzalige dag in mei 1940. Het Stadhuis is gebouwd tussen 1914 en 1920 en is sinds 1996 een Rijksmonument.

Al bij de toiletten van het Centraal Station werd de vriendelijkheid van Rotterdammers door mijn gasten opgemerkt. Dat is mooi meegenomen dacht ik apetrots. Ik wist toen nog niet dat we de verrassing van de dag zomaar voorgeschoteld zouden krijgen.

Het Stadhuis van Rotterdam (klik) is vanbinnen prachtig en ik stelde voor om even naar binnen te gaan om de hal te bekijken. De entree is al bijzonder met de beelden van Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik, maar de hal met de marmeren trap en de lantarens, is een juweeltje. De bode, een apetrotse, geboren Rotterdammer die net als ik niet in de stad woonde, kwam naar ons toe en bood ons een (gratis) rondleiding aan, om twee uur konden we aansluiten.

Grote- of Sint Laurenskerk

We hadden nog ruim een uur en via de tuin van het Stadhuis liepen we naar Brasserie Dudok, die ik ook in mijn wandeling had gepland, voor een heerlijke lunch.

De rondleiding door het Stadhuis was dé verrassing van de dag (ook voor mij). We zagen de trouwzalen, de felicitatiekamers, de grote ontvangst- en trouwzaal, de Raadszaal, de leeskamer en zelfs het Koninklijk toilet. De geschiedenis, de verhalen rondom gebeurtenissen, de kunst door het gehele gebouw werden door de bode prachtige toegelicht. Het werd het hoogtepunt van de dag, een bezoek om nooit te vergeten en een aanrader (maar dan met camera).

Buiten was het inmiddels droog en over de Coolsingel (klik) langs het Oude Postkantoor liepen we naar de Meent, waar je het Timmerhuis (klik) , kunt zien. Het Timmerhuis is een enorm project naar een ontwerp van Rem Koolhaas, bekijk hier de virtuele tour (klik)  , de oude gevel is blijven staan en daar tegenaan is een transparant bouwwerk verrezen, dat in de volksmond: De glasbak wordt genoemd. Het bebouw is 11 december 2015 officieel geopend en hierin is o.a. Museum Rotterdam gevestigd.

Aan de overkant wat naoorlogse juweeltjes o.a. het voormalige gebouw van de Nationale Nederlanden, gebouwd in 1945 door de Nederlandse architect Dudok. In dit gebouw is sinds 1991 de allereerste vestiging van Brasserie Dudok gevestigd. In deze vestiging is de wereldberoemde (in Nederland), geheime receptuur voor de Dudok-appeltaart bedacht.

Weena en Hofplein

Via de Oppert ging de wandeling naar de Grote -of Sint Laurenskerk (klik)  een gotische kerk, gebouwd tussen 1449 en 1525. De kerk kwam zwaar beschadigd uit de Rotterdamse Ramp en pas in 1952 werd de eerste steen voor restauratie gelegd. In 1968 was de restauratie voltooid. We liepen verder langs de kerkmuur naar de Grote Markt daar heb je (als er geen weekmarkt is) een prachtig uitzicht op de hedendaagse kunst van de architectuur. De bibliotheek, de woontoren, de kubuswoningen, Station Blaak en de Markthal.

De bijnamen in dezelfde volgorde: de Gasfabriek, het Potlood, het Blaaksebos, de Fluitketel en de Rotterdamse Sixtijnse kapel of in de volksmond, de Vreetschuur.

Over het plein, onder de kubuswoningen door liepen wij naar de Oude Haven, een uniek stukje oud Rotterdam verscholen achter moderne bouwwerken. Daar staat het Witte Huis (Rijksmonument), de eerste wolkenkrabber van Europa (?).

Stadhuis (links) Oude Haven, Willemsbrug en het Witte Huis (rechts)

Het was een aardige tippel, maar uiteindelijk besloten we toch nog door te lopen naar de Maas, waar je een prachtig uitzicht hebt op het Noordereiland. Daar loopt de kade onder de Willemsbrug door richting Erasmusbrug (De Zwaan) en daarna liepen wij langs de Leuvenhaven naar de Witte de Withstraat.

De dag kreeg een passende afsluiting, na het klinken van de glazen genoten we van de maaltijd onder de Arabische lampen bij de Bazar. Het was de sfeer van Andalusië, even waren we terug.

Moe maar voldaan liepen we terug naar het Centraal Station, inmiddels was het donker en zagen we de pareltjes van Rotterdam in de spotlights staan. Het was een geslaagde dag en natuurlijk doen we dit nog eens over, maar dan in Maastricht.

Ik wil weleens zien, horen en ervaren of Limburgers net zo apetrots zijn, als geboren Rotterdammers.

Ben jij trots op je roots?

Doordenker:

Niemand wordt voor zichzelf geboren. (Erasmus)

Het Noordereiland gezien vanaf Zuid

In het Spotlight:

Rotterdamse Architectuur zien (klik)  

Als je Rotterdam eens met andere ogen wil zien is een excursie via Urbanguides een aanrader. Op de site vindt diverse mogelijkheden, naast wandel en fietstochten zijn er ook excursies door gebouwen mogelijk met groepen.

Gilde- Rotterdam (klik) 

Een andere mogelijkheid om Rotterdam te zien en de verhalen van Rotterdammers te horen, is een rondleiding met het stadsgilde. Voor de prijs hoef je het niet te laten en er zijn wekelijks wandel- en fietstochten. Klik hier voor de agenda van het gilde voor 2016.

Rotterdamse Dakendagen (klik) 

Misschien wel het leukste evenement van Rotterdam wordt dit jaar van 10 t/m 12 juni gehouden. Doe eens uit de hoogte en kijk eens neer op al die trotse Rotterdammers. Zet de Rotterdamse Dakendagen nu al in je agenda en hou de programmering in de gaten.

Koordanser boven het Schouwburgplein

Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

166 Accepteren

Lentewit

Accepteren

Ik ben laat met schrijven deze keer, de tijd is weer als zand door mijn handen gegaan. Soms vraag ik me af waarom ik mezelf alles aandoe, want uiteindelijk bepaal ik zelf wat ik ga doen en wat ik niet ga doen. Maar nee-zeggen is nou eenmaal niet mijn sterkste kant, hoewel het eigenlijk mijn enthousiasme is dat mij altijd nekt.

Maar eerlijk is eerlijk deze week heb ik wel een grote néé gezegd tegen het theaterspektakel dat op mijn pad kwam. Mijn vakantie was geen probleem volgens de regisseur. Maar mijn geboekte vakantie viel samen met de première en dat is het hoogtepunt waar je samen met de andere spelers naar toe leeft en die wetenschap heeft mij uiteindelijk doen besluiten om er mijn kostbare tijd niet aan te besteden.

De mollen ontwaken in de lente

Mijn besluit om er niet aan mee te doen was een opluchting, want je kunt wel alles met hart en ziel willen doen, je maakt het voor jezelf daarmee ook niet gemakkelijk.

Terwijl ik in de wachtkamer zat las ik deze week in weekblad Libelle een mooie kop: Accepteren maakt gelukkig! en terwijl ik even later met open mond de grijns op het gezicht van mijn tandarts zag, dacht ik daarover na. Accepteren is loslaten en als je de dingen waar je mee zit loslaat dan geeft dat ruimte en dat maakt inderdaad gelukkig.

Gelukkig vullen woorden gemakkelijk mijn beeldscherm voor wekelijkse post en dat is mijn redding vandaag, want ook vandaag rest er weinig tijd.

Lentegeluk

Naast mij ligt de nieuwe Rotterdampasgids, die ik gisteren bij het verlengen van mijn Rotterdampas (klik)  heb ontvangen. Elk jaar levert die pas mij een aardige besparing op, ook al woon je niet in Rotterdam. Hoewel je bij de aanschaf even moet investeren. Het mooie is dat je tegenwoordig via je account je besparing automatisch kunt inzien en dan blijkt telkens weer dat het mijn investering waard was.

Er is veel te doen in de stad dit jaar, want dit jaar viert Rotterdam de stad en dat werd tijd. Als ik, een geboren Rotterdammer die niet in Rotterdam woont, door de stad slenter voel ik mij trots. Al die moderne architectuur gemixt met het oude in de stad, is door mensen handen gebouwd en al ver voor het bouwen bedacht door creatieve mensen. De stad Rotterdam steekt met kop en schouders boven andere steden uit en is nog steeds niet af.

Gisteren slenterde ik, na het verlengen van mijn pas, de hele dag door mijn stad in de heerlijke lentezon en mijn creatieve geest maakte plannen.

Lentebruin

In de komende week bezoeken mijn “Andalusië-reisvriendinnen” de stad en ontmoeten we elkaar in een van de meest opzienbarende bouwwerken van Rotterdam, het Centraal Station. Maar wat laat ik ze daarna zien, er is zoveel bijzonders in de stad, daar ga ik mij vooraf eens goed in verdiepen of slaat mijn enthousiasme dan weer op hol.

De klok tikt de tijd te snel weg vandaag, ik moet nog werken of misschien is werken niet het juiste woord, mijn vrijwilligersbaan in het theater doe ik met veel plezier, maar ook daar gaat kostbare tijd in zitten. Hoe dan ook het is vooral genieten van de gasten die komen, van de artiesten, van het publiek en van de voorstelling.

Lente in Oostvoorne

Als ik weer thuis kom werk ik mijn post verder uit met de energie van de voorstelling nog in mijn lijf. De voorstelling Stroom van Joris Linssen & Caramba (klik) http://www.jorislinssen.nl/ heeft die kracht, hij is een verhalenverteller pur sang en zijn muziek doet je bloed sneller stromen. Naar mijn mening kun je die passie alleen zo overbrengen als je van mensen houdt.

Ik accepteer dat alles tijd kost en als ik er plezier aan beleef dan ben ik gelukkig.

Wat denk jij, kun je geluk afdwingen?

Doordenker:

We hebben vaak diepe dalen nodig om te beseffen hoe gelukkig we zijn.

Noord Hollandse lente

In het Spotlight:

Rotterdam viert de Stad (klik) 

En het zal eens tijd worden dat we deze wereldstad vieren. In de stad wordt 75 jaar wederopbouw gevierd en het startschot wordt op 30 maart gelost, dan verandert de stad in een levensgroot kunstwerk. Dwars door de stad vallen 8.000 XL-dominostenen en de laatste steen geeft het officiële startsein voor Head Lights en zeven wederopbouwgebouwen in de stad lichten op als nooit tevoren. Op het Schouwburgplein zal een metershoog lichtobject verrijzen. Kijk op de site voor alle bijzonderheden.

Luisterroute Kunsthal Rotterdam (klik) 

Vanaf 7 maart 2016 kun je in de Kunsthal een Luisterroute lopen. De Luisterroute is een innovatieve audiotour, waarmee de bezoekers een non-stop geluidswandeling maken door de Kunsthal. Met verhalen, interviews en muziek leidt Mike Boddé de bezoekers door het hele gebouw en deels erbuiten.  Hij neemt je mee op reis vol beelden, stemmen en geluiden. Verborgen verhalen die bezoekers aan de Kunsthal normaal niet zien, komen aan bod. Een bezoek waardig!

Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

165 Discussie

Het voorjaar in huis

Discussie

Het is weer zondag en als ik achterom kijk dan was het een ontspannen week. Het weer was lachen en huilen, maar dat mocht de pret niet drukken. Naast gezelligheid, verrassingen en humor, was het ook een week van wikken en wegen en eerlijk gezegd ben ik er nog steeds niet uit.

Aan het begin van de week kwamen lieve vrienden gezellig tafelen, een mooie gelegenheid om het leven eens door te spreken. Ik had die dag alles goed voorbereid, zodat de avond heel ontspannen verliep. We kletsten de avond rond, zo gaat dat als je elkaar wat langer kent. Alles kwam aan bod, luchtige onderwerpen, maar ook de huidige ellende in de wereld en de oorlog waar ook Nederland aan deelneemt. Aan het eind van de avond hadden wij al die ellende niet opgelost, maar daar had de sfeer van die avond niet onder te lijden.

Geurende druifjes

Hilarisch was deze week de matineevoorstelling met De Tunes in Kantine Walhalla, een verjaarcadeautje voor een echte Rotterdammer. Voor dit trio moet je er voor kaarten vroeg bij zijn, maar dan heb je ook een middag of avond die bruist van Rotterdamse humor.

Het verbaast mij telkens weer dat er voor echt Rotterdammers nog of anders gezegd weer zoveel verrassingen zijn in de stad. Juist oude wijken in de stad, die vroeger slecht bekend stonden zijn nu heel trendy, maar men maakt daar niet zomaar een wandelingetje. Maar juist in die wijken o.a. op De Kaap, is het oude Rotterdam nog zichtbaar op een heel speciale, moderne en trendy manier.

Het is een echte aanrader, een voorstelling in Theater Walhalla of in Kantine Walhalla (klik) op De Kaap, er is een heel gevarieerd programma en voor elk wat wils. De voorstellingen zijn over het algemeen Rotterdams en betaalbaar.

Links boven de anemonen, de Theater Walhalla programmakrant voor maart

Ik ging de afgelopen week ook de uitdaging aan, een Schiedamse uitdaging die op verrassende wijze op mijn pad was gekomen. Het was een leuke avond, de regisseur was enthousiast en aan mij nu de beslissing, doe ik het of doe ik het niet en nog belangrijker heb ik voldoende tijd.

Al dagen is mijn linkerhersenhelft met de rechterhelft in discussie, wat is wijsheid ga ik de uitdaging aan. Dat zou wel betekenen dat ik zeker vier maanden mijn “vrijheid” opgeef. Hoewel er nu al weinig tijd overblijft om alles te doen wat ik op mijn programma heb. Het is wikken en wegen, mijn verstand zegt dat ik het niet moet doen en mijn creatieve geest, die altijd alles wil aanpakken zegt: Doen!

Links boven de tulpen één van de 45 clown's van Ugo Rondinone in museum Boymans

Ik weet dat ik een verstandige keus moet maken, want als ik ervoor ga moet dat voor de volledige periode, voor meer dan 100% zijn, anders ben ikzelf niet tevreden. Soms is perfectionisme een positieve eigenschap, maar het kan echt hinderlijk zijn omdat het er ook voor zorgt dat je overdreven verwachtingen niet kan waarmaken. En moet ik mijn leven volledig op z’n kop zetten, is het dat waard.

De discussie in mijn hoofd is gaande, welke partij wint?

De verrassing deze week kwam uit onverwachtse hoek. In de regen liep ik na een middagje shoppen de markt in Rotterdam over om nog even tulpen te halen voor thuis. De markt liep op z’n einde en dus trof ik een koopje, prachtige roze tulpen, vijf bossen voor maar vijf euro. Een koopje, de koop werd gesloten en tot mijn verbazing kreeg ik er gratis nog twee bossen violieren bij. Het was niet mijn kleur, maar je mag een gegeven paard niet in de bek kijken. Ik liep in de stromende regen met een brede, zonnige glimlach richting metrostation.

Geurende hyacinten

Met de metro kwam ik een half uurtje later drijfnat thuis, maar dat was ik snel vergeten. Terwijl de koffie stond te pruttelen, rolden ik de bossen bloemen uit het papier en tot mijn grote verbazing trof ik daar tussen de tulpen en de violieren een briefje van vijf euro. Geluk zit in kleine dingen.

Mijn linker- en rechterhersenhelft gingen daarover niet in discussie, dat briefje van vijf euro wordt volgende week niet teruggebracht.

Ik wik en weeg nog even door, de twijfel is nog niet afgenomen en ik spreek mezelf toe: Je bent een 60-plusser, weet je nou nog steeds niet wat je wil worden. Ik lach erom en denk, wat is het leven toch mooi.

Wat doen jullie bij twijfel?

  

Doordenker:

De waarde van een geschenk wordt niet bepaald door de prijs.

De nieuwe Uitagenda Rotterdam is net uit

In het Spotlight:

Uitagenda Rotterdam (klik) 

Regelmatig wordt mij gevraagd hoe ik toch aan al die tips kom over tentoonstellingen, voorstellingen en de mooie plekken in de stad. Maar dat is heel eenvoudig, daar gebruik ik de Uitagenda Rotterdam voor. Je vindt hem gratis op plekken in de stad en de nieuwe gids, die er dit keer weer geweldig uitziet, voor de maand maart is net uit en staat boordevol leuks. Maar je kunt natuurlijk ook de site bezoeken.

In de maart-editie vindt je veel informatie over de culturele manifestatie Rotterdam viert de stad!

Ugo Rondinone in Museum Boijmans (klik) 

Laat u eens verrassen door de kunstenaar Ugo Rondinone, voor hem heeft de regenboog een holistische betekenis, een symbool dat door zijn vorm, kleur en algehele herkenbaarheid alomvattend is. Met airbrush techniek heeft hij enorme halve mandala’s gemaakt. De kleurenbanen dansen in de zaal voor je ogen.

De 45 clowns in kleurige pakken verbeelden in de tentoonstelling samen een dag van 24 uur in het leven van een individu. Zoals een prisma wit licht openbreekt tot alle kleuren van de regenboog.

Het lijkt mij een vrolijk uitje voor een grijze februaridag. De tentoonstelling is te zien tot 29 mei 2016.

Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

164 Brug

Een ruim schip is geen ruimteschip

Brug

Ik heb een verrassende week achter mij liggen, een week waarin nieuwe uitdagingen op mijn pad kwamen. Ik hou van verrassingen, want dat zijn de kleuren op je levenspad. Soms heb je een brug nodig om de andere kant te bereiken, dat bedacht ik toen ik deze week mijn mobiele telefoongesprek beëindigde.

Hoewel we tegenwoordig via email, Facebook, WhatsApp, Pinterest, Tweets, Wordfeud enz., enz. emotieloos communiceren, komen de meeste uitdagingen daardoor wel tot stand. Dat heb ik deze week ervaren toen ik eerst een berichtje ontving via Facebook en daarna een sms- berichtje. Hallo, ken je mij nog???

De mens is tot veel in staat (De Hef, Rotterdam)

Het woord “Brug” ligt in mijn omgeving zeer gevoelig en die brug is altijd een onderwerp voor zinloos zeuren geweest. En daar komt nog bij dat in mijn buurt niet alleen de Spijkenissebrug een bron van ergernis is, maar ook de vorig jaar geopende nieuwe Botlekburg komt regelmatig in het nieuws. Beide bruggen haperen nogal eens en u begrijpt dus dat juist die bruggen hier vaak een hoofdrol spelen.

Maar zonder “die” twee bruggen over de Oude Maas komen we niet naar de andere kant, we zullen het ermee moeten doen.

In relaties en vriendschappen zijn het ook de bruggen die belangrijk zijn en misschien zijn we ons daarvan niet altijd bewust. Als er eenmaal een stevige brug tussen mensen is gelegd, brengt dat een verbinding tot stand waar je lang plezier van kunt hebben. Mits de bruggen die zijn gelegd op de juiste manier, aan beide kanten worden onderhouden.

Bruggen moet je aan beide kanten onderhouden (De Hef en de Willemsbrug Rotterdam)

Tijdens het Correspondents Dinner deze week kreeg Mark Rutte de lachers aardig op de hand, ook hij probeert een brug te slaan. Over een jaar zijn er verkiezingen en een sterke brug bouwen kost tijd en dus is zijn campagne deze week begonnen. In elk geval heeft hij daardoor in de dagen erna aardig wat zendtijd gevuld. Maar hoeveel laat hij van zijn persoonlijkheid en kunnen zien, hij bracht de tekst van zijn tekstschrijvers.

Verbinding is een woord dat tegenwoordig heel populair is in het bedrijfsleven, maar voor een goede verstandhouding tussen partijen is meer nodig dan steen en staal. Als charisma ontbreekt en er is geen warmte dan zal er geen enkel vuur worden aangewakkerd.

Gisteravond zag ik een college van André Kuipers (klik) in theater De Stoep, de zaal zat helemaal vol en er werd uren ademloos geluisterd naar zijn verhaal. Hij nam ons mee naar het opleidingscentrum en liet zien hoe veelzijdig een astronaut moet zijn. In duidelijke taal maakte hij ons duidelijk hoe belangrijk onderzoek in de ruimte is en hoeveel wij daar nu al van profiteren. Maar het meest indrukwekkend waren de beelden van onze planeet. Beelden waarin de luchtvervuiling in China zichtbaar was, het smelten van de gletsjers, de beelden van de ontbossing op Borneo door de jaren heen en dat alles is mensenwerk.

Spacetower, Euromast Rotterdam

De voorstelling bleef thuis in mijn hoofd zitten en ik moest denken aan de afscheidsbrief die Wubbo Ockel (klik) voor zijn overlijden in 2014 schreef en de laatste speech van Wubbo Ockels (klik) heb ik weer eens teruggekeken. Ook hij maakt heel duidelijk hoe kwetsbaar de aarde, de mensheid is

Wij zijn allemaal astronauten van ruimteschip Aarde (Wubbo Ockels). Beide astronauten maken ons op een warme, menslievende manier duidelijk dat de mensheid de aarde moet koesteren. Verbinding tussen mensen breng je tot stand door warmte te verspreiden en het vuur aan te wakkeren en als de vonk er is kun je samen veel tot stand brengen. De mens is tot veel in staat.

Dat zijn mooie woorden op deze Valentijnsdag, maar besef dat één liefdevolle dag een relatie niet in stand houdt, daar is ook meer voor nodig.

Een slotje is geen garantie (Rijnhavenbrug)

Aan het begin van mijn post deze week had ik het over emotieloos communiceren en daarover maak ik mij zorgen. Want een warme band kun je alleen onderhouden als je elkaar kunt zien, elkaar kunt horen en voelen. Door samen iets te ondernemen en warme interesse te tonen in elkaar. Mensen kunnen zoveel moois bereiken als het vuur wordt aangewakkerd. Het is de warmte die blijft hangen en waar je energiek van wordt.

Eenzaamheid bij ouderen is eenvoudig op te lossen, zij hebben meer aan het horen van je stem, een warme lach en aan een persoonlijk bezoek, dan aan een sms-berichtje of een kaartje. Kleur de dag eens van iemand die niet veel meer buiten komt door onverwachts bezoekje te brengen, ook al is het een kort bezoekje. Warme woorden kunnen ook het levensvuur van oude mensen aanwakkeren.

Verbinden en meten

Hallo ken je mij nog, zo begon mijn nieuwe uitdaging deze week en daarmee werd mijn passie aangewakkerd. Ik ga auditie doen en wellicht start daarmee voor mij een nieuw avontuur, waarover ik jullie later meer zal schrijven.

Gedraag je als een astronaut op ruimteschip Aarde en wees je bewust van de warmte die we allemaal nodig hebben om te overleven. Leef bewust!

Verrassingen kleuren je levenspad, bij wie ga jij deze week kleuren?

Doordenker:

Het bouwen van een brug geeft meer vrijheid dan het bouwen van een muur.

Mensenwerk (links Erasmusbrug, rechts Rijnhavenbrug, Rotterdam)

In het Spotlight:

Boekenberg Spijkenisse (klik) 

In de bibliotheek van Spijkenisse De Boekenberg, die befaamd is om zijn architectuur (klik) , is elke maand een heel afwisselende programma met activiteiten. Waaronder een filmhuis met elke maand film voor jong en oud.

Op 9 maart staat Rendez-vous (klik) op het programma, een film naar het boek van Esther Verhoef, in de bioscoop heb ik hem gemist dus die zet ik alvast in mijn agenda.

Luisterroute Kunsthal Rotterdam (klik) 

Vanaf 7 maart 2016 kun je in de Kunsthal een Luisterroute lopen. De Luisterroute is een innovatieve audiotour, waarmee de bezoekers een non-stop geluidswandeling maken door de Kunsthal. Met verhalen, interviews en muziek leidt Mike Boddé de bezoekers door het hele gebouw en deels erbuiten.  Hij neemt je mee op reis vol beelden, stemmen en geluiden. Verborgen verhalen die bezoekers aan de Kunsthal normaal niet zien, komen aan bod. 

Een bezoek waardig!

Museumnacht010 (klik)   

Op 5 maart is de Museumnacht 010 weer op de agenda. Je kunt die nacht meer dan 25 musea en culturele instellingen bezoeken, zij tonen hun nieuwste tentoonstellingen en collecties. Het vervoer tussen de verschillende locaties is gratis geregeld, kijk op de site voor het programma en alle bijzonderheden.

Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey