144 Omweg

Via een omweg bereikte ik mijn doel

Omweg

De weken gaan snel en deze week bracht ik de laatste doos met artikelen naar een mooie bestemming. Wel via een omweg, maar je kunt met een beetje googelen tegenwoordig alles vinden.

Het ging om een doos met brillen en twee paar hoortoestellen. Het ene paar pas een paar maanden oud, veel plezier had ze er niet van gehad. Samen met een collectie oude brillen van mij had ik toch een A4-box kunnen vullen.

Via Google had ik Eye Clarify gevonden een organisatie die oude brillen, gewone, - lees, -en zonnebrillen verzamelen voor de minderbedeelde mensen over de hele wereld. Een mooi initiatief en ik las op de site de verhalen, er waren inzamelpunten door het hele land. Ik vond een inzamelpunt in Rotterdam vlak bij het Centraal Station. Ik maakte een afspraak en ging met mijn kijk- en hoortoestellen op pad.

Wie verre reizen maakt, kan veel verhalen

Natuurlijk kost het even moeite om alles een mooie bestemming te geven, maar het geeft voldoening en het is beter voor het milieu dan weggooien.

Hoewel het openbaar vervoer niet meewerkte die ochtend kwam ik toch nog redelijk op tijd bij het inzameladres aan. Een gewone flat aan het Weena en de jonge, hartelijke vrouw die de deur opende vertelde enthousiast over Eye Clarify. Ze had in Gambia een project bezocht, eigenlijk bij toeval had ze met eigen ogen kunnen zien hoe goed alles daar terechtkwam. Jullie vragen je natuurlijk af hoe je daar bij toeval komt, maar ze werkte bij de KLM, regelmatig vloog ze de wereld over.

Wie verre reizen maakt, kan veel verhalen en dat bleek inderdaad zo te zijn

.

Wereldreis zonder paspoort

Ik ben zelf niet zo’n wereldreiziger, maar aangestoken door haar enthousiasme besloot ik de wereld in te trekken. Het was prachtig weer en de nazomer gaf mij de energie die ik nodig had voor mijn reis. Gelukkig had ik mijn camera meegenomen en een appeltje voor de dorst en na een fikse wandeling kwam ik bij mijn bestemming. Een paspoort had ik niet nodig, mijn Rotterdampas was voldoende om die middag de wereld rond te trekken.

Bij de oude ingang moest ik denken aan mijn kinderjaren, op een oude foto sta ik op een trapje in die prachtige tuin in mijn zondagse mantelpakje. Aan de oude ingang en de oude gebouwen, die zijn ontworpen door Sybold van Ravesteyn is niet veel veranderd. Hoewel de uitkijktoren wel ontbreekt, maar er zijn plannen voor de herbouw.

Diergaarde Blijdorp in de jaren '50 (links) en rechts de foto's van nu 

Achter die oude hekken lag de wereld aan mijn voeten en daar had ik geen lange vlucht voor nodig.

Diergaarde Blijdorp is naar mijn mening de mooiste dierentuin van Nederland, waar je door bamboebossen door verschillende werelddelen kunt wandelen. Een van de doelstellingen van de diergaarde is het stimuleren en steunen van natuurbehoud. Een dierentuin met een missie en de dieren vermenigvuldigen zich gestaag. Er zijn heel veel jonge dieren te zien, ijsberen, gorilla’s en een olifantje dat op 20 augustus van dit jaar geboren is.

In mijn kindertijd was er vanaf de ingang een lange laan met aan beide zijde, een lange rij met papagaaien op een schommel, met aan één poot een ketting. De andere dieren zag je getraumatiseerd heen en weer lopen in hun kleine hokken. En de publiekstrekker toen in de jaren vijftig, waren chimpansees die aan een tafeltje aten, gezeten op een stoeltje. Het voederen van de dieren was ook nog niet verboden. Terwijl ik dit schrijf begrijp ik niet dat we daar toen zo anders tegenaan keken.

De vlindertuin adembenemend mooi

Gelukkig is er veel veranderd en is er veel aan al dat dierenleed gedaan. Nu zie je geen dieren meer heen en weer lopen, ze hebben tegenwoordig allemaal veel ruimte. Maar wat wel is gebleven is de prachtige tuin met de statige oude bomen, bomen die er ook al in mijn jeugd stonden, aangevuld met heel veel bamboebossen. Bij elkaar een oase van rust midden in de stad Rotterdam.

Flora en fauna midden in de stad

Elk jaar breng ik wel een bezoek aan Blijdorp, maar eigenlijk altijd in het voorjaar. Maar op die prachtige na zomerdag, waarop de zonnestralen alles een gouden randje gaf, genoot ik van mijn bezoek en het terras bij het Aziëhuis, terwijl ik leeuwen hoorde brullen. Voor mij geen lange vliegreis naar een verre bestemming. Nee, ik pak gewoon de metro voor een heel relaxte wereldreis.

De zogende jonge ijsberen, de wasberen en het wasberenverblijf

Met een goed gevulde camera kwam ik vroeg in de avond thuis met een tevreden gevoel, want via een omweg heb ik de juiste weg gevonden en heb ik mijn doel bereikt. Mijn missie is volbracht en alles heeft een bestemming gekregen. Mooie had ik het niet kunnen afsluiten.

Eenmaal in droomland, zag ik inheemse stammen dansend in de warme zon van Afrika met op hun neus een zonnebril uit Spijkenisse.

Hoe bewust ben jij met het milieu bezig?

Doordenker:

Niemand verdwaald op een rechte weg. (Goethe)

De mooiste dierentuin van Nederland Diergaarde Blijdorp

In het Spotlight:

LandelijkeAppelplukdag 

Op 19 en 26 september is het Landelijke Appelplukdag fruittelers laten op die dag zien met hoeveel zorg en vakkundigheid er fruit wordt geteeld. Er zijn naast zelfpluk ook op veel locaties demonstraties en activiteiten gepland. Kijk op de site voor een locatie bij jou in de buurt.

Rotterdamsekost  

Echt Rotterdams vertier kun je op 17 t/m 20 september beleven in het gezellige Euromastpark. Een evenement met het allerbeste uit Rotterdam, je vindt er restaurants, muziek, theater, exposities en Rotterdammers. Kijk op de site voor het volledige programma.

KeithHaring in de Kunsthal 

In de Kunsthal kun je vanaf 20 september t/m 7 februari de werken van Keith Haring zien. Natuurlijk is er veel meer dan dat te beleven o.a. een Luisterroute met Mike Boddé. Misschien een leuk idee voor een regenachtige herfstdag.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

143 Panorama

Alle hens aan dek

143 Panorama

De week is weer om en ik kon maar aan één woord denken, panorama. Een betere titel kon ik deze keer niet bedenken. Panorama is volgens Wikipedia een ander woord voor, presentatie, schilderij, foto, uitzicht.

Aan het begin van de week zag ik mijn collega’s van het theater De Stoep weer terug, het cultureel seizoen staat aan start en dus werden de agenda’s gevuld en de planning voor de komende maanden gemaakt. Het beloofd weer een mooi seizoen te worden en wat is dat een heerlijk vooruitzicht.

Om mijn Yin en Yang weer in balans te krijgen ben ik weer gaan zwemmen en had ik een Shiatsumassage, de meridianen moeten weer gaan stromen. Maar ook had ik deze week een fotoshoot, dat was na 2 jaar ook hard nodig. Zo kom ik ook in Figuratieland weer een beetje in de picture. En bovendien plukte ik tussen de herfstbuien door appels bij De Buytenhof in Rhoon.

Varen richting Noordzee vanuit de Europoort (boven) en  de Nieuwe Waterweg (onder)

Maar het hoogtepunt deze week was toch wel mijn “Cruise” vanuit de Europoort naar Rotterdam tijdens de Wereldhavendagen. Het weer was wisselvallig, maar hoe dichter wij bij Rotterdam kwamen hoe vaker we de zon zagen en een mooie bijkomstigheid waren de prachtige wolken. Wat een waanzinnige ervaring, ik had het voor geen goud willen missen.

Het bracht ook herinneringen boven, want ooit boekte ik een zelfde tocht als verrassing voor mijn ouders. Maar door een hevige storm viel die tocht destijds in het water, het schip kon door de storm niet uitvaren en het bleef die dag aan de kade in de Europoort liggen.

De nieuwe en oude Botlekbrug en de skyline van Spijkenisse (links), de landtong bij Rozenburg (rechtsboven) en Pernis (rechtsonder)

De Rotterdamse havens doen mij altijd aan mijn vader denken. Hij werkte vanaf zijn dertiende jaar (1935) in de haven, bij hetzelfde bedrijf als waar zijn vader, mijn grootvader werkte. Zo ging dat in die jaren, je stapte zonder morren in de voetstappen van je vader en je bleef daar tot aan je pensioen.

Hij werkte in de scheepsreparatie en als klein meisje nam hij mij vaak mee als er grote schepen in de werf lagen of in het dok. Daar waar in mijn jeugd de hazen heersten, staat het nu vol met containers en zijn er havens bijgekomen. Maar de geur van smeerolie zal mij altijd aan mijn vader doen denken en waarschijnlijk hebben heel veel Rotterdammers een vergelijkbare herinnering.

Heyplaat een bijzonder dorp aan de  Maas

Vanuit de Europoort ging het schip bij Rozenburg een eindje richting Noordzee om vervolgens de Nieuwe Waterweg te volgen richting Rotterdam. Het wisselvallige weer gaf Hoek van Holland een woeste aanblik en de golven sloegen op de pier. De aanblik van de duinen deden mij aan Panorama Mesdag denken.

Ik ken de omgeving op mijn duimpje, maar toch deed het mijn bloed harder stromen. Misschien zit het mijn in de genen, het varen geeft mij altijd rust. Ik genoot van de harde wind, het wisselvallige weer, de prachtige wolken en met mijn camera van de prachtige panorama’s. Ik dronk tussendoor even koffie om op te warmen, want het was best fris, maar ik had me erop gekleed en dus stond ik het grootste deel van de dag aan dek.

Wereldhavendagen Rotterdam 2015

Het was machtig om Rotterdam aan de horizon te zien, de zon liet zich steeds meer zien en het bovendek werd steeds drukker. Normaal mag je het bovendek niet betreden, maar tijdens de Wereldhavendagen worden de grenzen verlegd.

Bij het horen van de scheepshorens en met de Stad inzicht slikte ik een brok in mijn keel weg en kreeg ik tranen van ontroering in mijn ogen. En toen wij uit Rotterdam vertrokken, zag ik naast Hotel New York aan de Wilhelminakade het restaurant Ketelbinkie en er ontstond in mijn hoofd een “Oorwurm”,een wijsje dat de hele dag in mijn hoofd bleef hangen:

Toen wij uit Rotterdam vertrokken

met de “Edam”, een ouwe schuit

met kakkerlakken in de midscheeps

en rattennesten in ’t vooruit,

toen hadden wij een kleine jongen

als “Ketelbink” bij ons aan boord

die voor de eerste keer naar zee ging

en nooit van haaien had gehoord…

die van zijn moeder aan de kade

wat schuchter lachend afscheid nam

omdat ie haar niet durfde zoenen

die straatjongen uit Rotterdam…

Er is veel veranderd sinds die tijd en de havens zijn gemoderniseerd en gegroeid. Maar één ding is hetzelfde gebleven, de Maas is nog steeds een getijde rivier en het water zal altijd terug naar zee stromen.

Rotterdam, Manhattan aan de Maas

Met de zilte zeelucht in mijn haren ging ik het laatste uur van dek en zocht ik een warme plek binnen. De wind was in kracht toegenomen en de golven sloegen woest tegen de golfbrekers. Varen geeft rust en ik kon mijn ogen bijna niet openhouden. Een paar kakelende dames die niets van de reis zagen, maar roddelden over een vriendin hielden mij bij de realiteit, droomland was voor later.

Het was een heerlijke week en er zullen er vast nog meer volgen, want van mijn Bucketlist is nog lang niet alles afgestreept.


Waar gaat jou bloed harder van stromen?


Doordenker:

Niets droogt sneller op dan een zee van tijd.

De Cruiseterminal met cruiseschip de Rotterdam van de Holland America naast het gebouw De Rotterdam van Rem Koolhaas

Vanaf deze kade vertrokken in de jaren '50 veel Nederlanders naar Amerika om daar een beter bestaan op te bouwen (!)

In het Spotlight:

In de Bak festival 

Op zondag 27 september krijgt iedereen voor de laatste kans om zich te melden aan de gevangenispoort van de Noordsingel, de voormalige gevangenis in Rotterdam. Het is de laatste keer dat je de gevangenis in de oorspronkelijke staat kunt zien, daarna zal het gebouw verbouwd. Er zijn op die dag diverse activiteiten voor jong en oud. Noteer het in je agenda en laat dit festival niet aan je voorbij gaan.

Paleis Huis ten Bosch 

Paleis Huis ten Bosch is tijdelijk te bezichtigen, daarna wordt het gerenoveerd, maar er is een stormloop op de entreekaarten. Ik hoop dat het mij nog lukt om er naar toe te gaan, want de Oranjezaal is zeker de moeite van een bezoek waard.

Aan Zee 

Op 9 oktober is de landelijke “Dag van de Duurzaamheid” en bij mijn favoriete restaurant Aan Zee in Oostvoorne kun je op die dag betalen met houtblokken. Ja, je leest het goed. De houtblokken worden gebruikt in eigen keuken om de oven en de houtgrill op te stoken. Lees meer over duurzaamheid bij Aan Zee op de site.

Stichting Vluchteling 

Natuurlijk is mij alle ellende rondom vluchtelingen niet ontgaan. Ik had een prachtige week, maar realiseer me bij het zien van al die vluchtende mensen hoe goed wij het hier in Nederland hebben.

Ook ik zou een betere wereld zoeken als ik in een oorlogsgebied zou opgroeien. Alles achterlaten getuigt van moed, maar ook van radeloosheid.

En tegen al die (on)mensen met negatieve reacties in dit land, die zelf alles hebben zou ik het volgende willen zeggen: Dit land is niet van jou en ook is het niet mijn bezit. Maar het is wel ONZE planeet.

Steun Stichting Vluchteling giro 999

Katendrecht (rechts) Hotelschip het SS Rotterdam, een monumentaalschip gebouwd in 1959 bij de RDM op Heyplaat '

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

142 Delen

Delen

Het is zondagmorgen en ik heb nog geen woorden op het scherm gezet. Ook zijn de collages nog niet gemaakt. Ik sta op met in mijn hoofd een onderwerp, dat is in elk geval een begin. Aan inspiratie ontbreekt het mij niet, maar soms gaan er te weinig uren in een dag of te weinig dagen in een week. Het is maar hoe je het bekijkt.

Gisteren stond ik met een kraampje in Oostvoorne bij de Burghtfeesten. Het was een prachtige dag en ik had een heerlijk plekje onder enorme kastanjes. Van achter zo’n kraampje is het heerlijk mensen kijken zonder dat je je zelf in de drukte begeeft.

Naast mij een lieve Afrikaanse vrouw die sieraden verkocht met veel aandacht voor haar klanten en aan de andere kant een energieke wijnboer van Flakkee die met veel passie zijn, Champagne “Rabarberbubbels”  stond aan te prijzen. Wat zijn mensen toch leuk.

Ik had eigen werk en handgemaakte artikelen op de kraam, maar ook de gehele collectie Jan van Haasteren legpuzzels van mijn moeder.

Aan mijn kraampje twee kleine meisjes, met wat los geld in de hand. Ze hadden een hele discussie over een legpuzzel van drie euro, waar ze helemaal weg van waren. Het geld werd steeds opnieuw geteld, maar het was niet genoeg. Ik kon het hele tafereel van achter de kraam volgen en het was heerlijk hoe de twee vriendinnetjes samen naar een oplossing zochten. Toen er stilte viel in de discussie, het besef dat ze die puzzel niet konden betalen, heb ik mijn hart laten spreken. Dankbaar en blij gingen ze samen weg met de puzzel, die ze samen zouden gaan maken.

Ik hoorde het mijn moeder zeggen: “Wel samen delen hoor”.

Maar delen heeft tegenwoordig een hele andere betekenis gekregen, als men het tegenwoordig over delen heeft dan denken we aan Facebook, aan internet en alle gevolgen van dien. Want het delen via de digitale weg doet men vaak zonder over de gevolgen na te denken. Het is: “Delen Zonder Denken” en het geeft vaak aan zaken een ongewenst podium met verstrekkende gevolgen. En niemand stelt zich aansprakelijk voor de schade die het de samenleving aanbrengt.

Dat de VN zich druk over een kinderfeest is mede te danken aan het “Delen zonder Denken”, er zijn heel veel mensen die het vuurtje maar aan blijven aanwakkeren.

Het woord delen heeft zijn onschuld verloren en ik ben bang dat we dat niet kunnen uitbannen. Maar misschien kunnen we door er bewust van te zijn, er zelf beter mee omgaan. Het spreekwoord “Verbeter de wereld en begin bij jezelf” is hier op z’n plaats. De D is van delen en van Domino-effect.

Delen heeft een negatieve betekenis gekregen, maar de mensheid kan ook niet zonder. Als je in een benarde positie zit, in een relatie, bij huiselijk geweld of op financieel gebied dan kan delen ook helend zijn. Bedenk dat zolang je alles bij jezelf houdt niemand je kan helpen. Deel je zorgen dan zijn ze minder zwaar.

Het delen waar ik van hou, is delen met je hart. Van samen iets leuks doen, samen iets delen dat je hebt gemaakt of het delen van leuke ideeën. Voor mij is delen, dat waar je samen gelukkig van wordt.

Natuurlijk deel ik mijn bericht op internet, maar ik hoop dat mijn bericht een positief effect zal opleveren en dat we er samen plezier van hebben.

Deel jij bewust?

Doordenker:

Zelfkennis is het begin van wijsheid.

In het Spotlight:

WereldhavendagenRotterdam

  

Op 4,5 en 6 september worden de jaarlijkse Wereldhavendagen georganiseerd. De stad, maar ook het Europoortgebied laat zich op die dagen van zijn beste kant zien. Er is heel veel te zien en te beleven, er is te veel om hier te benoemen. Een excursie is zeker aan te raden, omdat je dan op plaatsen komt die je normaal niet kunt bezoeken. Vergeet vooral niet van te voren te bedenken wat je wil gaan zien, raadpleeg daarvoor de site.

OpeningCultureel seizoen Nissewaard

Op 5 september opent Theater De Stoep  voor het nieuwe seizoen haar duren voor het publiek, neem eens een kijkje achter de schermen en laat je informeren over het nieuwe programma. Bezoek de Boekenberg, het Centrum voor de Kunsten of loop eens binnen in het Oude Raadhuis  . Er is zoveel te doen en zoveel te beleven dus blijf vooral niet thuis op de bank hangen.

24 uurCultuur Rotterdam 

Op 12 en 13 september wordt in Rotterdam het cultureel seizoen geopend met een evenement dat 24 uur duurt. Er is veel te zien, te horen en te beleven en dus is het van belang om vooraf al te bedenken wat je wil gaan zien. Maak een planning en raadpleeg de site voor het programma.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

141 Citytrip

Wereldstad met prachtige panden en verrassende pleintjes

Citytrip

Nu ik in een wat rustiger vaarwater ben aangeland is het tijd om weer een dagelijks ritme te vinden. Ik heb inmiddels de afspraken die waren blijven liggen gemaakt, de garage, de tandarts, uitgestelde bezoekjes. Eindelijk krijgt mijn leven weer een ritme.

Het is ook tijd om plannen te maken en dus boekte ik al een rondreis Andalusië en deze week boekte ik een Cruise. Lekker gemakkelijk even voor het slapen gaan gewoon uit de luie stoel. Vóór het slapen gaan en dat bleek later een slechte actie.

Ik kon de slaap niet meer vatten, ik moest nog zoveel doen, nog zoveel zien en toen ik uiteindelijk in slaap viel.

Monumentale panden en platanen geven een stad style

Zag ik steden, veel steden. Ik hou van stedenreizen en ik zag alle steden die ik eens bezocht in droomland voorbij komen. Ik zag de Eiffeltoren in Parijs, de Big Ben in Londen, de Sagrada Familia Barcelona, de Burght in Praag en niet te vergeten mijn favoriet, Rome met al zijn pracht en praal.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd scheen de zon al vroeg door de gordijnen. Het was toch weer zomer geworden en ik moest naar buiten, de zon tegemoet. Ik sprong energiek mijn bed uit, hoewel zo energiek was het nou ook weer niet.

Op de radio hoorde ik dat er een groot Cruise-zeilschip is aangemeerd aan de kade.

Stad aan de Maas

Het wordt weer tijd voor een Citytrip dacht ik en ik besloot impulsief een stedentrip te maken. Een lange stadswandeling, dat is ook goed voor m’n conditie bedacht ik.

Het werd een stad die ik al vele malen bezocht. Een stad die bruist, een stad die steeds mooier en energieker lijkt te worden. Een stad die deze week werd uitgeroepen, door de Internationale Academy of Urbanism in Londen, tot Beste stad van Europa 2015.  En terecht kreeg deze stad die titel, want deze stad is met geen enkele stad te vergelijken. Het is een stad die leeft, jong en trendy is. Een stad die steeds moderner lijkt te worden met een Skyline vol architectonische hoogstandjes.

Terras aan de Maas

Ik pakte mijn tas in en nam natuurlijk mijn camera mee, ook het schieten van kiekjes was alweer veel te lang geleden. Wat heerlijk als je zomaar onverwachts erop uit kan trekken, wat een luxe, wat een vrijheid.

Vanuit de metro zag ik mijn stad, mijn geboorte stad dichterbij komen. Mijn Rotterdam, mooie stad aan de Maas, zoals de tekst van een liedje uit verre tijden.

Toerist in eigen stad

Een stedenreis in eigen stad, zomaar onverwachts. De stad was vol met toeristen en die dag was ik toerist in eigen stad. Ik stapte uit op Station Wilhelminaplein en zag even later het grote Cruise-zeilschip voor mij liggen. Ik dronk een kop koffie op het terras hoog boven de Erasmusbrug in het gebouw De Rotterdam van Rem Koolhaas en genoot van het uitzicht.

Daarna liep ik de Wilhelminakade af en vervolgens liep ik over de Erasmusbrug naar de andere kant van de Maas. De Spido draaide op volle toeren zag ik en op het Willemsplein stond de Historische Tram van de RET, lijn 10 klaar voor een tocht door de stad en langs de kade fietstaxi’s.

Toeristentrekker lijn10

Ik liep langs de Willemskade en de Veerkade en zag de prachtige panden van het Scheepvaartkwartier. Ik genoot, zoals altijd van de oude schepen in de Veerhaven. Vanaf de hoek van de Veerhaven en de Westerkade heb je het mooiste zicht op de stad. Op deze hoek heb ik al heel vaak gestaan, ook samen met mijn vader als er grote Cruiseschepen lagen aan de overkant. Weer zag ik de Skyline schitteren in de zon en ik ben groos op mijn stad.

Ik liep verder richting Parkkade en zag dat er Marineschepen aan de kade lagen. Bij de Ballentent, genoot ik van een koel drankje en een broodje met dé bekendste Rotterdamse Bal op het terras en praatte ik wat met toeristen die de stad geweldig vonden. Heerlijk om gewoon een dagje toerist in eigen stad te zijn.

De veerhaven

Rotterdam heeft het en ik kan me voorstellen dat het een onvergetelijke stad ik voor een buitenstaander, die net als ik graag steden bezoekt. Ik geniet elke keer weer en de stad lijkt steeds mooier te worden. De kades zijn heel aantrekkelijk gemaakt en beplant met platanen en er zijn borders aangelegd met prachtige planten. Er staan picknicktafels en bankjes, de terrasjes langs het water geven het ook de gezelligheid die je zoekt tijdens een stedentrip.

Zo’n onverwachte stedenreisje is een aanrader, zeker als het mooi weer is en veel is er niet voor nodig om te genieten. Als toerist in eigen stad, voel je je een vakantieganger en ga je alles vanachter de zonnebril in een ander licht zien.

Laat in de middag ging ik huiswaarts met een tevreden gevoel, ik had genoten en bovendien iets aan mijn conditie gedaan. Heerlijk om zo onverwachts rond te zwerven, ik was bijna vergeten wat een voldoening dat geeft.

Tsaar Peter de Grote kijkt neer op de kleine man

Ik kom nog even terug op die Cruise die ik boekte omdat de jullie wellicht willen weten waar de reis naar toe gaat.

Het wordt een minicruise, vanuit de Europoort vertrek ik met een Cruiseschip van P&O naar mijn stad tijdens de Wereldhavendagen. Dit jaar ontloop in de drukte op de kades en vanaf het dek van het schip zal ik Rotterdam weer anders zien. Wat een heerlijk vooruitzicht.

Welke Citytrip heb jij op je verlanglijstje staan?

Doordenker:

Reizen is naar jezelf kijken tegen een andere achtergrond.

Rotterdam, mooie stad aan de Maas

In het Spotlight: 

Wereldhavendagen Rotterdam 

Op 4,5 en 6 september worden de jaarlijkse Wereldhavendagen georganiseerd. De stad, maar ook het Europoortgebied laat zich op die dagen van zijn beste kant zien. Er is heel veel te zien en te beleven, er is te veel om hier te benoemen. Een excursie is zeker aan te raden, omdat je dan op plaatsen komt die je normaal niet kunt bezoeken. Vergeet vooral niet van te voren te bedenken wat je wil gaan zien, raadpleeg daarvoor de site.

Kaapse Havendagen 

Ook op 4,5 en 6 september de Kaapse Havendagen in de wijk Katendrecht. Dit jaar wordt op het Deliplein een eerbetoon gegeven aan het Rosse verleden van Katendrecht ofwel een “Ode aan de Meisjes van Plezier”

Swanmarket 

Op 6 september wordt er in het Museumpark weer een Swanmarket georganiseerd. Een markt die je zal verrassen en waar je zeker een keer geweest moet zijn.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

140 Bezorgd

Een boeket als dank

Bezorgd

Het is zondag, het begin van een nieuwe week. De zondag nadat ik eergisteren de deur achter mij sloot en de sleutels inleverde van het huis van mijn moeder. Een tijdperk is afgesloten en voor mij is er weer een nieuw begin.

In de afgelopen week werd ook een oorlog verklaard, de bezorgoorlog. Ik ben zo wie zo tegen oorlog omdat niemand daar gelukkig van wordt. Maar van deze begrijp ik al helemaal niets. Of nou ja, wel dat de consument er armer door wordt en de producent, de winkelier rijker. Maar daar lijken consumenten blind voor en dat baart mij zorgen.

Om mijn nieuwe leven te vieren had ik wat vriendinnen uitgenodigd voor een Tapasavond. Dat paste ook bij mijn plannen om naar Andalusië af te reizen en in gedachte rook ik de geuren van de Spaanse Mercado, met die geuren moest ik mijn huis vullen. Ik maakte mijn lijst met recepten en een boodschappenlijstje. Heerlijk die voorbereiding, ik genoot.

Dadels met geitenkaas en dadelnotenreep (zie recept in blog 137 Erfenis)

Diezelfde avond hoor ik de oorlogsverklaring. De bezorgoorlog is uitgebroken, het is komkommertijd en dus is dit belangrijk nieuws. Bezorgoorlog, in een land waar de ene helft van de bevolking bij de voedselbank een doos boodschappen krijgt omdat er geen geld is, bestellen de “elite”, vanuit de luie stoel en moe van de sportschool, een doos met verse waar met recept. Na het nieuws een reclamespotje “Nederland wordt steeds slimmer”, en ik denk: “Slimmer niet, maar wel steeds minder actief”.

Terwijl ik met veel plezier mijn boodschappenbriefje heb opgesteld, overdenk ik de waanzin van dit bericht. De bezorgoorlog is uitgebroken!

De volgende ochtend loop ik energiek naar mijn supermarkt en haal alvast de boodschappen die ik nodig heb. Op de fiets wat specialiteiten in een winkel die wat verder weg is. Zo heb ik gelijk wat beweging en heb ik even een moment van rust als de wind door mijn haar waait. Op zoek naar Spaanse waar valt mijn oog op een prachtige blauwe fles, mineraalwater uit Spanje, Het is de kleur van de fles waar ik helemaal gelukkig van wordt en dus gaan er twee mee naar huis. Als ze leeg zijn vul ik ze wel weer gewoon met kraanwater.

De blauwe fles aqua , het logo twee herten tegen een levensboom

In het centrum van mijn woonplaats staan veel winkels leeg en dat is niet alleen hier. Ook in grote plaatsen zie je dat er leegstand is van winkelpanden. Regelmatig hoor je mensen klagen over die leegloop. Maar daar is de consument ook schuldig aan. De plaatselijk winkeliers zijn al een actie begonnen:

Doe zaken in de buurt

Winkel in de buurt

Eet in de buurt

Geniet van je buurt

Verander de wereld, begin bij jezelf.

Steun de lokale ondernemers.

Ik sta helemaal achter deze actie en doe mijn best. Maar kleine delicatessenzaakjes zijn hier niet meer te vinden. Gelukkig kan ik hier op de markt wel aardig wat lekkers kopen bij de Iraanse groentekoopman en de Turkse kruidenkoopvrouw. Maar voor de laatste ingrediënten voor mijn Tapasavond ga ik toch naar de Markthal in Rotterdam. Dat is dé plek waar ik de geuren van de Spaanse Mercado ruik en proef. De Markthal blijft voor mij een eldorado en elke keer opnieuw blijft die plek mij fascineren.

De Markthal in Rotterdam, een eldorade met heerlijkheden

Ik heb het te druk, ik heb te weinig tijd, lekker gemakkelijk zo vanuit je luie stoel, het zijn allemaal uitvluchten naar mijn mening. Want het gros speelt naast het bestellen van de “Vers-doos” wel uren computerspelletjes of staart urenlang naar iets anders op het scherm van de PC, de tablet of de mobiel met als gevolg tijdsverspilling en een slechte lichaamshouding, maar daar vaart de fysiotherapeut wel bij.

Supermarkten zijn tegenwoordig 7 dagen per week en sommige supermarkten zelfs van acht tot tien uur open. Er is dus voor iedereen wel een mogelijkheid om naar de winkel te gaan. Natuurlijk moet je er naartoe en is het even sjouwen, maar dat is beweging en dat is goed voor een mens. Bovendien help je de plaatselijke winkelier ermee.

Meloen op een stokje, aardbeien geserveerd met chocoladesaus en Serranno ham met meloen

Mijn tapasavondje werd een succes. In mijn huis de Spaanse geuren, de geuren van verse kruiden, droge worst, vers fruit en Spaanse wijn en met in het vooruitzicht de rondreis door Andalusië heb ik de eerste stappen in mijn nieuwe leven gezet.

Ik ga er wat moois van maken en daar heb ik geen bezorgoorlog voor nodig. Ik bepaal graag zelf wat ik wil en laat al helemaal niet door een ander of door een grootgrutter bepalen wat ik deze week ga eten. Vrijheid is het grootste goed wat we hebben en daar ga ik volledig voor.

Geen tijd? Dan maak je tijd en dat is een kwestie van plannen.

Wie bepaald wat jij eet deze week?

Doordenker:

Soms even stilstaan, kan een hele vooruitgang zijn.

Spaanse sinaasappel en kruidnagel de geuren hangen nog in het huis en het schrikt bovendien de wespen af

In het Spotlight:

Er zijn in Rotterdam heel veel festivals eigenlijk te veel om op te noemen kijk daarvoor op de Uitagenda Rotterdam Deze keer festivals in de regio:

Spijkenisse festival 

Het jaarlijks festival in Spijkenisse is gratis en wordt op 21,22 en 23 augustus georganiseerd. De vrijdagavond is dé avond voor de Local Heroes. een dance evenement dat je niet mag missen. Op zaterdag komt o.a., Niels Geusebroek en op zondag is het familiedag met voor elk wat wils. Kijk op de site voor de programmering.

BurchtfeestenOostvoorne 

Op 29 augustus worden de jaarlijkse Burchtfeesten weer georganiseerd in Oostvoorne en dit jaar zal ik daar ook aanwezig zijn. Een feest voor jong en oud, met een markt, muziek, lekker eten, schapen drijven, paarden, en ganzen hoeden.

Bram Roza festival 

Het Bram Rozafestival is een 10 daags Kunst –en cultuurfestival in Zuid Beijerland dat van 29 augustus t/m 4 september georganiseerd wordt georganiseerd. Kijk op de site voor de dagelijkse programmering.

Liefs,

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey