337 Vrijzinnig

De zon laat ons gelukkig nog niet in de steek, heerlijk om nog even na te zomeren. In het begin van de week zat er nog aardig wat “moeten” in de week, hoewel ik daar zelf de schuldige van ben. Al die afspraken maak ik zelf en soms plan ik de dagen veel te vol en geef ik mezelf te weinig ruimte.  

Vanmorgen las ik dit tijdens de koffie in een oude Happinez, zo toepasselijk: Mijn ruimte. De ruimte waarin ik letterlijk en figuurlijk, door het leven beweeg. Ruimte is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven.

Gelukkig kon ik in de tweede helft nog aardig mijn ei kwijt en was er wat ruimte om te bewegen. Wat een mooi cadeau!

Rechts: Dodici 

Omdat ik het vorige weekend niet naar het 2e Pow Wow-festival (klik) in de Rotterdamse Afrikaanderwijk kon, was ik vooraf al gaan kijken, toen de Street art-kunstenaars aan het werk waren en dat was absoluut de moeite waard. Vorig jaar was ik wel bij het eerste Pow Wow festival, ik schreef erover in Nummer 290- Streken (klik)

Ooit begon het Pow! Wow! in Hawaï, waar de grauwste buitenwijken transformeerde tot een geliefde open air gallery. Na een aantal succesvolle edities op het eiland, breidde Pow! Wow! zich uit naar Los Angeles, Taiwan, Hong Kong, en Japan. Het werd wereldwijd een succes. De allereerste Europese editie vond in 2018 plaats en Rotterdam was de trotse gaststad, net zoals dit jaar. 

 Telmo Miel

Toch vroeg ik mij ook deze keer weer af waar die naam vandaan komt, dus ik Googelde thuis even.

Ik zocht op PowWow en kwam ik terecht op de site: Ontdek Amerika (klik) daar vond ik een betekenis van powwow, verder kon ik niets vinden. Er stond dat het een culturele bijeenkomst is waar de Amerikaans Indiaanse identiteit wordt gevierd. Tijdens het powwow komen leden van verschillende stammen bij elkaar om samen te dansen, muziek te maken en om oude vrienden te ontmoeten. De deelnemers dragen daarbij traditionele kleurige kleding.

Ik bekeek de foto’s, maar kon niets terugvinden over Street art, de enige overeenkomst die ik zag waren de kleuren. Hoewel het Pow Wow-festival hier ook mensen samenbrengt en er muziek is.

 SMUG

Over Street art is wel het een en ander te vinden. Street art is een kunstvorm gerelateerd aan de graffitibeweging (klik) Hoewel de meningen verdeeld zijn, omdat er diverse illegaal of legaal aangebrachte kunstuitingen aan de openbare weg niet onder pure graffiti vallen en evenmin tot de officiële kunst behoren. Het verschijnsel is in de jaren ’70 ontstaan en werd toen voornamelijk gebruikt om politieke standpunten duidelijk te maken. Later verdween het weer naar de achtergrond en in de jaren ’90 dook het weer op. Maar toen als zuivere kunstvorm waarbij de straat als tentoonstellingsruimte dient.

Internationaal gezien is Banksy (klik) de meest bekende artiest binnen de Street art beweging. Ik zag in januari in Lissabon voor het eerst zelf werk van hem vanuit de tram, maar kon het helaas niet op de foto zetten. 

Ik ging dus deze week terug en liep opnieuw de route door de kleurrijke Afrikaanderwijk die met al die prachtige kunst nog kleuriger is geworden.

Mijn wandeling ben ik gestart bij Metrostation Rijnhaven in Rotterdam en dwaalde door de straatjes aan de hand van het routekaartje. Voor de tweede keer in korte tijd, want eerlijk gezegd was ik daarvoor al ruim vijfentwintig jaar niet meer in de Afrikaanderwijk geweest. Toch herkende ik de straatnamen. De oude straten hadden een heel ander gezicht gekregen, veel oude woningen hebben plaats gemaakt voor moderne nieuwbouw. De wijk verraste mij en dat kwam niet alleen doordat de wijk zichtbaar was veranderd. 

 Nina Valkhoff

Op de Putselaan zag ik een Spaanse vlag wapperen en ik ging een kijkje nemen. Het was een winkel met Spaanse delicatessen, olijfolie, wijn, kaas, droge worsten en hammen. De geur die mij tegemoet kwam, herkende ik en de herinneringen kwamen boven.

Begin jaren ‘70 vertrokken wij, mijn ouders, ik en een deel van de familie voor het eerst naar Spanje. Toen was Spanje nog een dictatuur onder Franco. Vakantie in het buitenland was in opkomst en wij gingen voor het eerst vliegen naar het onbekende Spanje, een ontdekkingsreis. Alles bij elkaar een enorme ervaring. We logeerden in een hotel, de vlucht, de taal, de mensen en elke dag zon, wat een openbaring. 

Vooral de Spaanse keuken maakte indruk. Knoflook en olijfolie, het was voor ons volkomen nieuw. Onze keukenprinses, mijn moeder, was zeer geïnteresseerd in de Spaanse keuken en tijdens de Paella-avond werd de kookkunst afgekeken voor thuis. 

Maar in Nederland kocht je toen nog geen olijfolie en knoflook in de buurtsuper.

 Said Kinos 

Omdat wij op Zuid woonden gingen mijn ouders in die tijd regelmatig naar de markt op het Afrikaanderplein. Het was er toen nog niet zo kleurrijk als nu. 

Na die eerste Spaanse vakantie ontdekten ze in een van de zijstraatjes, die op het Afrikaanderplein uitkwamen, een Spaanse winkel. Een kleine winkel, propvol Spaanse lekkernijen en daar kocht mijn moeder voor het eerst Spaanse olijfolie en knoflook en thuis werd geëxperimenteerd.

De wapperende Spaanse vlag op de Putselaan lokte mij en misschien werd ik door mijn herinneringen bij de winkel Iberica (klik) naar binnen getrokken. Ik kocht wat kaas, chorizo en zoute zonnepitten en toe ik afrekende vroeg ik de señorita of ze vroeger een zaak hadden in een zijstraat van het Afrikaanderplein. Ze keek mij verbaasd en lachend aan en zei: “Jazeker, de eerste winkel zat in de Schalkburgerstraat, maar we zitten al ruim vijfentwintig jaar hier.” Ik deelde mijn herinneringen met haar en dat vond ze bijzonder net zoals ik. Toen ik de winkel uitstapte was het alsof de Spaanse zon scheen. Wat een leuke ontdekking.

Nog leuker was het verhaal hun site. De huidige eigenaar, is de zoon van de vorige eigenaar en hij werd in de jaren ’70, als klein jongetje, al meegenomen naar de winkel in de Schalkburgerstraat. 

 WOES

Ik ben een heel eind afgedwaald, maar aan de foto’s hebben jullie al wel gezien hoe vrijzinnig de werken van de kunstenaars zijn.

Wellicht vraag je je ook af wat zo’n kunstproject voor effect heeft in een wijk. Mijn ervaring tijdens mijn tweede bezoek was, dat bewoners trots zijn op de kunstwerken die de straten kleuren. Ik sprak o.a. de postbode, een oude dame die al haar hele leven in de Afrikaanderwijk woonde en een jong vrouw met een hond, zomaar omdat ik foto’s maakte. 

Ze waren zichtbaar trots op wat er was gecreëerd. 

 Supera 

Kunst is wat je erin ziet, je vindt het mooi of je vindt het niks, maar zonder enige twijfel is kunst emotie en emotie doet wat met een mens. Vanuit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat kunst, welke vorm van kunst ook, weldegelijk zinnig is. Luister en kijk maar eens naar de heldere uitleg van Professor Eric Scherder: Hoe kijken naar kunst werkt? (klik)

Toch blijft er iets bij mij knagen na het zien van dat filmpje. Als kunst bijdraagt aan de ontwikkeling van de mens, waarom wordt kunst dan nog steeds zo ondergewaardeerd?

Kunst is natuurlijk meer dan de straatkunst die ik jullie hier heb laten zien, er zijn heel veel kunstvormen. Muziek, literatuur, dans, theater, architectuur, beeldende kunst en noem maar op. Maar voor alle vormen van kunst geldt dat liefde moet groeien.

Jong geleerd, is een leven lang genieten, weet ik uit eigen ervaring.

Doordenker:

Wacht niet op een goeie dag maak er een.

Werk van Didier Jaba Mathieu

In het spotlight:

Kinderzwerfboek (klik) 

Ik kwam een prachtig initiatief tegen van Stichting Kinderhulp, dat prachtig aansluit op mijn verhaal. Want ook van lezen moet je jong leren houden.

Zwerfboeken zijn van alle kinderen. Neem een boek mee naar huis en als je het uit hebt, laat je het weer zwerven en lever je een boek in dan kun je het boek blijven volgen, omdat elk boek is voorzien van een sticker. Zwerfboeken vindt je op school, in de wachtkamer, op de kinderboerderij of ergens anders bij jou in de buurt. Kijk op de site waar je een zwerfboekenstation kan vinden.

Maar zwerfboeken moeten natuurlijk ook ergens vandaan komen en dus kun je ook kinderboeken leveren, op de site is ook te lezen hoe je zelf een zwerfboekstation kunt starten.

Op 2 oktober 2019 is het Nationale-Kinderzwerfboekdag(klik) Dat is ook de aftrap voor de Kinderboekenweek, het thema dit jaar is “Reis mee”. De doelstelling is om in die week met zijn alen 100.000 kinderboeken “op reis” te sturen.

Een mooi initiatief om elk kind de gelegenheid te geven om een mooi boek te lezen en dat laatste gun je toch elk kind.

Boekentip: De Keuze (klik) 

De schrijfster Dr. Edith Eger wordt de ballerina van Auschwitz genoemd. In het vernietigingskamp wordt de 16-jarige gedwongen om voor Josef Mengele te dansen. Dat lukt haar met haar ogen dicht. In gedachten danst ze Romeo en Julia in het Operahuis in Budapest. Inmiddels is Edith Eger 91 jaar en heeft ze een aangrijpend boek geschreven over haar ervaringen in het kamp en haar leven. Ze sprak daarover met Oprah (klik) en ga daar maar even voor zitten, want het is echt een bijzondere vrouw.

In haar professionele leven als Psychotherapeute probeert zij nog altijd mensen te bevrijden uit hun eigen gedachten. Ik las ook een indrukwekkend artikel van Een Vandaag (4 mei 2019) (klik) over haar boek.

Een bijzonder boek en een echte aanrader, een aangrijpend verhaal, maar ook een boek waar iedereen heel veel van kan leren.

Geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

Ik waardeer het als je een reactie achterlaat en delen met je vrienden mag ook.

336 Prikkels

Wat doe je als je tijdgebrek hebt in het weekend? Juist, vooruitdenken en al vroeg in de week werken aan een zondagse blog. Er is genoeg inspiratie, daar ontbreekt het niet aan en foto’s heb ik ook voldoende, dat is het probleem niet. Maar het kost tijd om er een mooi geheel van te maken, om woord en beeld aan elkaar te koppelen.

Lage Bergse Bos bomen geveld

Ik heb het van A naar B wandelen ontdekt. Daarmee bedoel ik dat ik met het openbaar vervoer ergens naar toe ga, naar punt A en vandaaruit mijn wandeling plan naar punt B. Een route plannen kan thuis al via de site van het wandelnet (klik) want wandelen via de wandelknooppunten maakt wandelen van A naar B heel eenvoudig. Deze week nam ik de Metro vanuit Spijkenisse, met een overstap naar Rodenrijs en vandaaruit liep ik door de polder naar het Lage Bergse Bos en langs Hoge Bergse Bos naar metrostation Hesseplaats, Rotterdam.

Het was een aardige tippel. Maar helaas werden er in het Lage Bergse Bos behoorlijk wat bomen omgezaagd en was daar van rust bijna geen sprake.

Kleurige herfst stillevens

Toen ik door het stuk liep dat nog behoorlijk dicht begroeid was zag ik in de verte een dame aankomen. Even dacht ik gezien haar lengte en uiterlijk, aan Edith Piaf. Het was een oudere vrouw, maar ze liep nog kwiek en was kleurig gekleed. Vlak naast haar liep een jachthond, los, maar hij bleef heel dicht naast haar lopen. We liepen elkaar tegemoet en ik had net wat foto’s staan maken.

Kunst onderweg

Van dichtbij zag ik dat ze aardig op leeftijd was en een echte dame. “Maakt u mooie foto’s?”, vroeg ze mij en we maakten een praatje. Ze wees naar de hond en zei: “Het is zo’n angsthaas, hij hoorde daar schieten en dan wil hij niet verder. We maken elke dag een lange wandeling” en toen zomaar even tussen door, “Ik ben al negentig, maar we lopen elke dag een uur. Maar vandaag niet, het is een echte angsthaas”. We bleven een tijdje praten en voor ze verder liep gaf ze mij een goede raad: “Altijd blijven bewegen, dat is heel belangrijk hoor.”

Ze wandelde verder met haar hond aan haar zij en met een glimlach keek nog even achterom. Geweldig, wat een energieke, opgewekte negentigjarige.

Polderlandschap

Mijn wandeling duurde langer dan een uur die dag en mijn zintuigen stonden op scherp. De herfstgeur streelde mijn neus, terwijl ik ogen en oren te kort had. Wat is Nederland toch mooi, het polderland ging over in bos en langs de oevers van de Rotte liep ik de stad Rotterdam tegemoet. 

Wat een luxe om zo de week te beginnen.

Langs de Rotte naar de stad

Toen ik de volgende ochtend om halfnegen de boomgaard in liep moest ik aan de negentigjarige “Bosfee” denken en aan haar tip: “Blijf altijd bewegen”. 

Mij ontbreekt het aan zitvlees dus dat komt wel goed.

Er zit leven in de boomgaard

Het plukken van peren (en appels) is wekelijks een gezellig weerzien, ik pluk op dinsdag steeds met dezelfde mensen van verschillende pluimage en tussendoor maken we ook mooie foto’s. De een voor een dagboek, de ander zomaar en ik voor mijn wekelijkse blog. 

Deze week was het thema “Wat leeft er tussen de peren” en dat leverde mooie plaatjes op. 

Ik weet niet hoeveel er per dag geplukt wordt, maar het zijn echt honderden kilo’s. In een kist gaat al zo’n 370 kilo peren en achter de tractor hangen vijf kisten, die halverwege de dag vol zijn en dat in drie rijen bomen tegelijk. Op dinsdag zijn we met ruim twintig plukkers.

Heerlijk verstand op nul, haren in de wind, lekker plukken en puur genieten.

Prachtige herfstkleuren

Ook tijdens zo’n dagje boomgaard ervaar ik de prikkels, alle zintuigen staan op scherp en activeren de hersencellen. Geen wonder dat ik na zo’n dag plukken moe ben, maar wel energiek moe en volkomen in balans. De natuur in al haar tinten groen doen een mens goed.

Toffe peer zoekt hechte vriendschap

Ik maakte deze week ook een stadswandeling door de Afrikaanderwijk in Rotterdam, langs de kunstenaars die al aan het werk waren voor het Pow Wow-festival. Maar daar laat ik jullie graag volgende week meer van horen en zien.

Nog even als laatste dit. Uit onderzoek bleek deze week dat het slecht gesteld is met kennis van vogels. Aan mensen op straat werden foto’s getoond van veel voorkomende vogels en het gros wist niet eens wat de mus of de merel was. Hoe kan dat en waar is het mis gegaan denk ik dan. Of ben ik daarin de enige?

Een lang verhaal kort deze keer, tijdgebrek zoals ik al schreef, maar volgende week ben ik er weer hoor.

Geniet nog even van de Indian Summer (klik)

Doordenker:

Wandelen is even alles laten lopen.

Veldbloemen

In het Spotlight:

Rotterdamse Parken (klik) 

De hele maand september staat in het teken van de Rotterdamse Parken en er worden verschillende wandelingen georganiseerd. Een leuke manier van ontdekken samen met een gids.

Herfstfair in de Tuinen van Trompenburg (klik) 

De jaarlijkse Herfstfair wordt dit jaar op 21 en 22 september 2019 in de Tuinen van Trompenburg georganiseerd. Ook daar staan verschillende wandelingen op de agenda, raadplee de site en reserveer.

Geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

Ik waardeer het als je een reactie achterlaat en delen met je vrienden mag ook.

335 Voldoening

De kop is eraf en de eerste week van september hebben we alweer achter de rug. De zomer nam afscheid en meteorologische herfst heeft zijn intrede gedaan.

Een ingewikkelde materie, meteorologische- of astronomischeherfst (klik), de een op de 1^e en de ander de 23^e september. Hoe het ook zit, herfstgeur hebt ik al gesignaleerd en daar geniet ik van. Ik hou van het wisselen van de seizoenen, maar het mag van mij ook nog heel lang nazomeren.

In een boomgaard leeft meer dan je verwacht

Zoals ik vorige week al schreef ben ik aan het appels- en perenplukken. Ik ben als vrijwilliger aan de slag gegaan in de boomgaard van Zorgboerderij De Buytenhof (klik) en een dag in de week ruik, proef en ervaar ik het boerenleven. Ook deze week plukte ik “toffe” peren in de enorme boomgaard, samen met andere vrijwilligers is dat een aangename, heerlijke job die veel voldoening geeft. Gelukkig bleef het droog en was het niet zo heet als de week daarvoor. De hele dag buiten in de natuur, dat is puur genieten.

“The best way to find yourself is to lose yourself in the service of others”, is een mooie quote van Mahatma Gandhi en misschien is dat ook de weg naar tevredenheid, naar voldoening.

Ervaar het boerenleven

Ik weet niet of jullie (weer) hebben gekeken naar de film Chocolat (klik) ik in elk geval wel. Wat is dat toch met die film? Het wonderlijke verhaal, de prachtige muziek, de mystieke beelden of is het de Chocola. Een ding staat vast, het verhaal dat is geschreven door Joanne Harris is betoverend verfilmd. Ik denk dat ik hem al voor de vijfde keer zag. 

Deze keer had ik hem opgenomen, dat kwam beter uit en ik keek de volgende ochtend tijdens de koffie, terwijl de regen met bakken uit de hemel kwam. Zo fijn dat terugkijken en opnemen, tv kijken anno nu, ik ben er blij mee.

Alles groeit en bloeit op de Buytenhof in Rhoon

De boeken van Joanne Harris (klik) zijn om te smullen, hebben altijd iets met smaak te maken en de verhalen zijn zomers, omdat haar liefde voor Frankrijk er vanaf spat. De pakkende, smakelijke titels maken het lezen van haar verhalen nog verleidelijker. Lang geleden las ik het boek: Vijf kwarten van een sinaasappel (klik). Een ontroerend mooi verhaal, waarin Framboises moeder Mirabella sterft en haar slechts haar plakboek met recepten en persoonlijke aantekeningen en een fles met een truffel nalaat. Waarom?

Na het zien van de film Chocolat googelde ik even op de schrijfster Joanne Harris, omdat ik mij afvroeg of er daarna nog meer boeken zijn uitgekomen. Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat het verhaal Chocolat, waarin Vianne Rocher een Chocolaterie runt samen met haar dochter Rosette, een vervolg heeft gekregen. Er zijn inmiddels al vier delen uit:

Chocolat

Rode schoenen

De Zoetheid van Perziken

De Aardbeiendief

Wat een heerlijke ontdekking en met een brede grijns dacht ik, dat wordt nog lang nazomeren.

Noten zonder toonladders

Een dag in de boomgaard is ook een dag van ontmoetingen, want naast de vaste vrijwilligers zijn er ook steeds nieuwe mensen. En zowel die vaste, als die nieuwe handen die komen helpen, vertellen allemaal een verhaal. Het zijn mensen van diverse pluimage, van alle rangen en standen en al die handen hebben een doel, plukken en daarvan genieten. De een is een prater en de ander zoekt rust. En tijdens de koffie en de lunch leer je die mensen pas goed kennen, daar komen de verhalen los.

Betraand nemen appels afscheid van hun boom

Het is een genoegen om deel uit te maken van die mooie groep vrijwilligers, ik hou van de verschillen in mensen en van de bijzondere verhalen die iedereen in zich heeft. Iedereen accepteert elkaar daar, gewoon zoals diegene is en er is geen sprake van onderlinge concurrentie voor wat betreft uiterlijk, rang of stand. Iedereen is mens ongeacht afkomst, kleur of geur.

Appels en peren kun je nier vergelijken, mensen ook niet.

Blozende toffe peren

Wellicht is dat ook de magie die in de film Chocolat verborgen zit. Het is een verhaal over een vreemdeling die in een gemeenschap komt wonen en in eerste instantie helemaal niet geaccepteerd wordt. Een enkeling handelt tegen de stroom in en ontdekt het mooie in de vreemdeling, in de mens. Het kost tijd, maar door de tijd heen leert men elkaar kennen en dat heeft in het verhaal, ook met samen eten en drinken te maken.

Eigenlijk een wijze les, een les die je dagelijks in de praktijk kunt brengen en het leven op zich rijker en kleuriger maakt.

Pompoenen het is herfst

De titel deze week zegt eigenlijk al genoeg, het synoniem voor het woord voldoening is, tevredenheid, genoegen, schik, voldaanheid, vergenoegdheid, betaling, beloning. Volgens mij is dat wat je uit het leven moet halen in dat ene woord te vatten.

Aan het plukken van peren- en appelen komt ook weer een eind, maar aan alles komt een eind. Er is slechts een ding dat je altijd voldoening zal geven en dat is een ervaring die je leven mooier maakt. Het gouden randje om het zijn. Het is de ervaring van dienstbaarheid, het gevoel dat je iemand kunt helpen door hem of haar te laten delen in jouw ervaring, kennis, tijd, energie, rijkdom, geluk of simpelweg aandacht.

Bij de Buytenhof is alles biologisch

Dienstbaar zijn naar anderen is dienstbaar zijn naar jezelf. Alles staat met elkaar in verbinding. Door een ander te helpen, op welke manier ook, help je uiteindelijk jezelf. Helpen voelt goed, een cadeau geven is nog altijd mooier dan een cadeau ontvangen en vergeet nooit:

We zijn er voor elkaar om te helpen nietwaar (klik) 

Voldoening heeft geen prijskaartje en is dus voor iedereen bereikbaar.

Wat doen jouw helpende handen?

Doordenker:

De natuur heeft geen mening.

 Een appeltje voor de dorst zo uit de boom

In het Spotlight:

Het festivalseizoen loopt een beetje op z’n eind, maar er is nog van alles te beleven.

  

Pow! Wow! festival Rotterdam 2019 (klik)

Ik schreef er al eerder over, dit jaar vindt het Pow! Wow! festival plaats in de multiculturele Afrikaanderwijk en tijdens het festival kun je een aantal bekende kunstenaars (klik) aan het werk zien.
Inmiddels is de route (klik) bekend gemaakt en als je net als ik niet in de gelegenheid bent om naar het festival te gaan, dan is het leuk te weten dat de kunstenaars nu al aan de slag zijn gegaan en natuurlijk zijn de kunstwerken ook na het festival nog te zien.

Open Monumentendag (klik)

Bijzondere plekken in Nederland kun je ontdekken tijden de Open Monumentendag op 14 en 15 september 2019. Het thema van dit jaar is Plekken van Plezier. De amusementswaarde van monumenten staat dit jaar centraal. Op de site kun je zoeken op plaatsnaam en dus is er altijd wel een monumentaal pand in de buurt te vinden. 

Rrrollend Foodtruck festival (klik) 

Samen gezellig napraten over je vakantie onder het genot van heerlijk eten en drinken? Dan ben je op 13 t/m 15 september 2019 bij het Rrrollend Food Festival aan het juiste adres. Relaxte jazzbandjes zorgen overdag voor de perfecte sfeer en ‘s avonds draaien Dj’s de sterren van de hemel. Waar? In het museumpark in Rotterdam.

Een feest voor jong en oud, want terwijl jullie lekker genieten, vermaken de kinderen zich ook in de ballenbak, worden prachtig geschminkt of zweven rondjes in de zweefmolen.

Geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

Ik waardeer het als je een reactie achterlaat en delen met je vrienden mag ook.

334 Sparen

Aan het begin van de week besefte ik dat ik mijn balans moest hervinden. Want hoewel er geen onweer in de lucht zat, bespeurde ik een onbestendig gevoel van onrust in mijn lijf. Misschien ben ik wel een beetje te ondernemend geweest de afgelopen tijd en heb ik te veel kunst en cultuur gesnoven, maar goed dat heeft mij dan ook weer heel veel gebracht.

Maar ik weet ook uit ervaring dat ik de signalen niet moet negeren. Gelukkig zat er veel groen ik de week, de natuur heeft een helende kracht en daar vond ik mijn balans terug.

Romantiek in Het Park

De foto’s zijn deze keer genomen tijdens het weekend van de Romantische Muziek in Het Park (klik). Het prachtige park onderaan de Euromast heeft een rijke geschiedenis en eigenlijk is het jammer dat de oude bomen hun geheimen niet prijsgeven, want ongetwijfeld hebben heel veel mensen bijzondere herinneringen aan het door Zocher (klik) ontworpen park.

De andere foto’s maakte ik tijdens mijn bezoek aan het Louwman Museum (klik) in Den Haag. In het museum is een verzameling van ruim 250 historische auto’s, koetsen, en motorfietsen te zien. Die verzameling is sinds 1934 door twee generaties van de familie Louwman bijeengebracht.

Louwman's imposante museum

In 2010 werd de nieuwbouw van het Louwman Museum geopend. Een imposant gebouw dat door de Amerikaanse architect Michael Graves (klik) is ontworpen. Het museum heeft drie etages en ruim 10.000 m2 expositieruimte. Een aanrader om eens te bezoeken.

Toen ik een paar weken geleden van Wassenaar naar Scheveningen (lees erover in nummer 327 Minderen) wandelde dacht ik aan Dierenpark Wassenaar (klik). Een leuk klein dierenpark waar ik als kind weleens kwam en dat in 1985 werd gesloten. Bijna niemand weet het waarschijnlijk meer, maar dat kleine dierenpark kwam tijdens de wandeling ineens in mijn gedachten en korte tijd daarna kwam het weer in beeld.

Een van de oudste juweeltjes

Na mijn bezoek aan het prachtige museum in Den Haag was ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar de familie Louwman die de prachtige verzameling voertuigen met veel passie bij elkaar “gespaard” had. Ik googelde thuis en tot mijn grote verbazing zag ik dat Dierenpark Wassenaar in 1937 opgericht werd door de gefortuneerde auto-importeur Piet Louwman, en werd voortgezet door Jan Louwman. Verzamelen zat blijkbaar in de genen. 

Na de sluiting van het dierenpark Wassenaar is als enig overblijfsel het toegangshek bespaard gebleven.

Ik had het hek met de Leeuwen wel zien staan aan het begin van de oprijlaan naar het museum, maar totaal niet verwacht dat het de oude entree van het Dierenpark Wassenaar uit mijn herinnering was. Maar mijn verbazing groeide toen ik achter de oorspronkelijke herkomst kwam. Het siersmeedwerk werd ooit bij een sloper gekocht en is afkomstig van de oude Rotterdamse Diergaarde.

En op z'n Rotterdams gezegd, kreeg ik ogen als schoteltjes.

Romantisch vervoer

Bij die ontdekking moest ik direct denken aan het prachtige boek: Het huis met de leeuwen (klik) dat geschreven is door Tania Heimans (klik).

De oude Rotterdamse Diergaarde werd in 1855 geopend in de binnenstad aan de Kruiskade. Het boek vertelt het verhaal vanaf 1924 over die oude Rotterdamse Diergaarde en wat er gebeurde in de Tweede Wereldoorlog. Het Huis met de Leeuwen geeft je ook een kijkje in de historie van de dierentuinen van die tijd, toen het handelen in dieren totaal anders was dan nu.

Rotterdam ik ben er geboren en ik kom er altijd weer op terug, ook als dat niet de bedoeling is.

Vintage kleurige automobielen

Rotterdam die stad klinkt vanaf nu als muziek in de oren, zeker nu het Eurovisie Songfestival 2020 (klik) er wordt georganiseerd. Heel de wereld zal kunnen zien hoe de stad van handen uit de mouwen eruitziet, tachtig jaar na dat grote dramatische bombardement en vijfenzeventig jaar na de bevrijding.

Op de laatste dag van augustus stond dit met grote letters in het AD:

Welkom Europa, welkom in Rotterdam

Stad van Erasmus, Deelder en Koolhaas.

Van Erasmusbrug, Markthal en Koopgoot.

Van haven en water, een rivier die als een aorta

dwars door de stad stroomt.

Van Lubbers, Fortuyn en Aboutaleb.

Van Ahoy, Feyenoord en het Kasteel.

Van Lee, Coentje en Georginio.

Van gebombardeerde en herrezen binnenstad,

Moderne architectuur en industriële vormgeving.

Van natte “t” en rollende “r”, maar ook van de straattaal van de jeugd.

Van North Sea Jazz, Filmfestival en Luxor – het ouwe en het nieuwe.

U zult het straks in 2020 allemaal zien en leren kennen.

Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks, want de stad zelf zegt al voldoende.

Opzienbarende vervoersmiddelen

Rotterdam klinkt niet alleen als muziek in de oren, er is ook altijd muziek te horen.


Het weekend van de Romantische Muziek blijft een bijzonder evenement voor jong en oud. Mensen zijn daar op hun mooist, gewoon zichzelf of even iemand uit een andere tijd. Het was schitterend weer dit jaar en dus werd er volop gepicknickt, in de schaduw onder de bomen genoten honderden, wellicht duizenden mensen van de muziek, de sfeer en van het mensen kijken. Ook toen de schemer viel bleef de melancholische sfeer hangen, echt bijzonder om daar getuigen van te zijn.

Romantische tafereeltjes

Sparen, bij de bank levert qua rente niets meer op. Je kunt nog beter een ouwe sok vullen of een stenen varken, naar de bank brengen doe je niet meer voor de winst. Maar geld sparen met een doel voor ogen of sparen en een verzameling opbouwen geeft nog altijd trots en voldoening.

Mijn week stond in het teken van energie sparen en nee, dat doe ik niet stilzittend op de bank, maar door aan de gang te gaan in de natuur. Gewoon met het verstand op nul en de haren in de wind. Ik krijg van een dag toffe perenplukken energie, maar daarover vertel ik jullie volgende week alles. Mijn batterijen zijn in elk geval weer opgeladen, mijn voorraad is weer aangevuld en nu de temperaturen weer een beetje normaal zijn maak ik weer plannen.

Verzameling hoeden

Ik zag een paar weken geleden een mooie film: Richard Says Goodbye (klik) met in de hoofdrol Johnny Depp (klik) en hoewel de film geen hoge ogen gooide en de recensies niet heel erg lovend waren,  zat er een mooie boodschap in de film: Omarm het leven, verspil geen tijd aan onbenulligheden en vier elke ademtocht. 

Dus stel je plannen niet uit tot ooit, maar maak er werk van. Maak je dromen waar nu het nog kan. Besef dat morgen alles anders kan zijn, want niemand weet hoe laat het is. 

Met mijn volgende doel al in het vizier sluit ik deze week af met de wekelijkse vraag.

Wat spaar of verzamel jij?

Doordenker:

Verzamel momenten geen dingen.

De avond valt en de melancholische sfeer blijft

In de Spotlight:

Als je graag mooie foto’s maakt voor je verzameling dan zijn dit evenementen die je niet mag missen.

Wereldhavendagen (klik)
Op 6, 7 en 8 september 2019 klopt het hart van Rotterdam nog net iets harder dan normaal. Dat eerste weekend in september staat Rotterdam in het teken van de haven met dit jaar als thema “Mariteam”. Loop langs de kades en bezoek de imposante schepen. Bekijk de demonstraties op het water en op het land. Of boek een excursie en leer de haven op een andere manier kennen.

Op de site zijn de excursies nu al te boeken, plan je dag tijdig want er wordt ook dit jaar weer topdrukte verwacht.


Pow! Wow! festival Rotterdam 2019 (klik)

Het Pow! Wow! Festival is ’s werelds bekendste street-art festival. Ooit begon het in Hawaï, waar de grauwste buitenwijken transformeerde tot een geliefde open air gallery. Na een aantal succesvolle edities op het eiland, breidde Pow! Wow! zich uit naar Los Angeles, Taiwan, Hong Kong, en Japan. De allereerste Europese editie vond in 2018 plaats met Rotterdam als trotse gaststad.
Dit jaar vindt het festival plaats in de multiculturele Afrikaanderwijk en tijdens het festival kun je een aantal bekende kunstenaars (klik) aan het werk zien.

Dus als je van Murials, Street-art of gewoon van kunst in het algemeen houdt, dan moet je zeker van de partij zijn op 13 t/m 15 september 2019 in de Rotterdamse Afrikaanderwijk.

Geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

Ik waardeer het als je een reactie achterlaat en delen met je vrienden mag ook.