127 Evenwicht

Evenwicht in kleur

Evenwicht

Het weer mag dan uit balans zijn, ik ben dat zeker niet en dat is maar goed ook. De energie moet stromen en met het klimmen der jaren ben ik mij daar steeds bewuster van. Over leeftijd wil ik het niet hebben, ik zeg liever “Leef Tijd”.

Nadat ik vorige week (lees nummer 126 – Geraakt)  naar aanleiding van het boek van Simone van der Vlugt “De Lege Stad” de tentoonstelling over het bombardement van Rotterdam bezocht, vond ik het eigenlijk ook een verplichting om in Rotterdam naar de dodenherdenking te gaan.

Ik bezocht daarvoor de Sint Laurenskerk in Rotterdam. Het werd een waardevolle herdenking die werd gevolgd door een stille tocht naar het Stadhuisplein, daar werden de kransen gelegd. Met de voorstelling “Theater na de Dam” bij het RO was de cirkel rond.

De meimaand begon dit jaar wisselvallig en de storm die over het land ging bracht onrust. Maar de natuur hebben wij (gelukkig) niet in de hand.

Rotterdam Circusstad

Er stond woensdag een prachtige opening gepland in Rotterdam van het festival “Rotterdam Circusstad”. Een mooi festival dat jaarlijks terugkeert met de stad als decor presenteert de crème de la crème van het Nationale -en Internationale Circustheater zich. Maar helaas werd de opening van het festival afgelast in verband met het slechte weer en ook zaterdag werd het programma in de middag afgezegd.

Ik heb nog wel een glimp gezien van wat circusacts van de leerlingen van Codarts afgelopen donderdag. Maar evenwicht bewaren viel niet mee met die harde wind.

Uit balans en niet in evenwicht is ook de maatregel die de NS heeft getroffen. Dat was mijn ervaring op diezelfde dag en dat zal ik toelichten.

Omdat ik met het openbaar vervoer naar het centrum van Rotterdam ging, gewapend met mijn camera, besloot ik eerst wat te eten in het prachtige Centraal Station. Maar hoe mooi dat station ook is, de horeca -en winkelgelegenheden zijn nu al gedoemd ten onder te gaan.

Het Centraal Station (links)

Er is heel wat te doen over de veiligheid van NS beambten en dus zijn de toegangspoortjes de afgelopen week gesloten. Wat betekend dat je zonder treinkaartje geen toegang meer hebt tot een groot gedeelte van het station met name het gedeelte waar zich de meeste horeca bevindt.

Natuurlijk klagen ondernemers die zich daar hebben gevestigd. Maar de NS kiest voor de veiligheid van het personeel. De balans is ver gezocht, zijn er dan echt geen andere mogelijkheden?

Het is nu nog een prachtig station. Het Centraal Station is op dit moment nog één van de paradepaardjes van Rotterdam. Maar je kunt wachten op leegstand en wat daar opvolgt is verpaupering. Bovendien vraag ik mij af of agressie, nu de toegangspoortjes dicht zijn, uit de treinen is. Ik geloof daar helemaal niets van en hoop dat men nog bij zinnen komt.

Ik lunchte buiten het Centraal Station, op zich was dat niet zo’n probleem. Maar het neemt niet weg dat ik het een ongelijke maatregel van de NS vindt. Je lost aan de ene kant (misschien) wat op en aan de andere kant breng je het imago en ondernemers om zeep.

Balans en evenwicht

Ik zag maar een glimp van het festival, maar wat ik zag was een feestje voor oud en jong. Er waren verschillende acts en er waren voor kinderen ook workshops met acrobatiek, koordansen e.d. Kortom het was een vrolijke boel, de stemming zat en in en was niet uit balans te krijgen.

Later in de week ontdekte ik dat veel mensen niet weten wat Codarts is.

Codarts is de University of Arts in Rotterdam en naast een Dans -en Muziekopleiding is er ook een Circusopleiding. Deze opleiding is uniek in Nederland. Voor jongeren die dromen van een carrière als Circuskunstenaar biedt Codarts een vooropleiding Circus vanaf 12 jaar. Daarna is er een vervolgopleiding waarvoor auditie moet worden gedaan.

De verwoeste stad is herbouwd en moderner dan ooit

Na het “Oorlogspad” dat ik liep en de dodenherdenking op 4 mei, brachten al die vrolijke Circusacts mij weer in balans.

Afgelopen zaterdag kwam Simone van der Vlucht in de Bibliotheek van Rotterdam vertellen over het schrijfproces van haar boek “De Lege Stad” en dat was een mooie aanvulling op wat ik gelezen, gehoord en gezien had over WOII en het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940. Het heeft veel duidelijk gemaakt over de traumatisch ervaring die mijn ouders op 15 -en 18 jarige leeftijd hebben ondervonden. Ik heb nog één herdenking op mijn programma staan in de komende week en dat is de herdenking van “De Aanval” van 75 jaar geleden bij het beeld “De Verwoeste Stad” van Zadkine.

Er is veel uit evenwicht in onze maatschappij op dit moment, dat brengt boosheid, ergernis en daardoor verlies je vertrouwen. Maar als de storm gaat liggen en wij onze schouders er onderzetten komt het uiteindelijk weer goed. Ook dat is mij duidelijk geworden na alles wat ik de afgelopen weken heb gezien.

Wat brengt jou uit balans en waar vindt je evenwicht?

Het is een kwestie van evenwicht

Doordenker:

Geluk is in de eerste plaats een kwestie van evenwicht.

In het Spotlight:

Herdenking Bombardement 

Op diverse plaatsen in Rotterdam wordt op 13, 14 en 16 mei het bombardement van 75 jaar geleden herdacht. Kijk ook eens op de site over De Brandgrens.

Operadagen Rotterdam 

Dit jaar worden de Rotterdamse Operadagen voor de 10^e keer georganiseerd. Van 22 t/m 31 mei kunt u op diverse locaties genieten van Opera, reserveert tijdig en kijk op de site voor de bijzonderheden.

Jazz museum 

Om te vieren dat de Port of Rotterdam North Sea Jazz Festival voor de tiende keer in Rotterdam plaatsvindt, wordt in de Fenixloods op Katendrecht het tijdelijke Jazz Museum Rotterdam geopend op 6 juni t/m 19 juli a.s.

Ketels aan de Kade 

In Historisch Delfshaven staat op 30 augustus van 11.00 tot 24.00 uur een mooi Foodfestival gepland. Het beloofd een mooie ervaring te worden, waar het Rotterdamse eetverleden tesamen komt. Mis het niet en zet het nu al in je agenda.

Fijne week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.

Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

126 Geraakt

 In Museum Rotterdam kwam het boek de "Lege Stad" tot leven

Geraakt

Ik heb de week achter mij gelaten en kan terugkijken op een onverwachts emotionele week. Terugkijkend naar het verleden, is mij veel duidelijk geworden.

Enige weken geleden zag ik het nieuwe boek van Simone van der Vlugt in de winkel liggen. De titel “De Lege Stad” sprak mij direct aan en op de achterkant ontdekte ik dat het over Rotterdam in de tweede wereldoorlog ging.

Over WOII werd bij ons thuis niet graag gesproken. Mijn moeder was 15 en mijn vader 18 jaar toen de oorlog uitbrak. Mijn ouders kenden elkaar nog niet en ze hadden elk hun eigen verhaal, ieder een andere ervaring. Elke keer als WOII ter sprake kwam of als ik er naar vroeg, zei mijn moeder: “Ik hoop dat je het nooit zal meemaken.”

Er was eens een prachtige lentedag 75 jaar geleden......

Ik kocht het boek “De Lege Stad” en het bleef thuis nog even liggen.

Als heel jong meisje las ik het dagboek van Anne Frank en was daardoor geraakt. En als 16 jarige ging ik bij Magazijn De Bijenkorf in Rotterdam werken en jaarlijks werd er op 4 mei herdenkingsbijeenkomst georganiseerd voor alle Joodse medewerkers die WOII niet hadden overleefd. Ik ging daar elk jaar heen en hoorden de schokkende verhalen van oud medewerkers. Juist doordat er thuis niet veel over werd gesproken raakten die verhalen mij.

Met de meimaand in zicht begon ik aan het boek “De Lege Stad” en het nam mij mee naar het Rotterdam op 14 mei 1940. De hoofdpersoon Katja is een jonge pasgetrouwde vrouw die uit een grote bakkersfamilie komt. Het Rotterdam van 75 jaar geleden, waar het luchtalarm gaat en de kastanjes bloeien in de lentezon.

Het verhaal van een bruidsjurk en een verliefd jong stel in mei1940

We gingen een dagje treinen deze week en mijn e-reader reist dan natuurlijk mee. Ik zat bij het raam en tegenover mij zat een jonge vrouw. Ademloos las ik over het bombardement, de aanval op Rotterdam op 14 mei 1940. Er ging een mobiel af en de jonge vrouw aan de overkant nam haar mobiel op, ze blijkt Duits te zijn en er volgde een vrolijk gesprek in het Duits. Ik las verder met op de achtergrond een Duits telefoongesprek, dat mijn boek een andere lading gaf.

Mijn ouders hadden elk hun eigen verhaal. Mijn vader was 19 jaar en het was 1941 toen hij tewerkgesteld werd in Duitsland. Hij had het in het begin nog redelijk, maar heeft nooit veel verteld over de verschrikkingen die hij daar heeft meegemaakt. Mijn moeder was 19 jaar toen zij in 1944 van huis werd gestuurd op een fiets zonder banden. Er was geen voedsel genoeg om alle monden te voeden en dus moest zij zich zien te redden. Ze kwam uiteindelijk in Kampen terecht. Onderweg heeft ze vreselijke dingen meegemaakt waar ze tot op heden moeilijk over kan praten.

Het tastbare bewijs van de oorlog

Ik werd volledig door het boek opgezogen in de trein en op de terugreis naar huis las ik in de Metro verder. Ik zat volledig in het verhaal toen we bij een station stopten en er een man instapte, de man was volledig in het zwart en droeg een lange leren jas en op dat moment dacht ik direct, de Gestapo. Weer kreeg het boek een dubbele lading.

Het is dit jaar 75 jaar geleden dat de stad Rotterdam werd platgebombardeerd en we vieren 40 jaar bevrijding en vrijheid is niet zomaar iets.

Ik bezocht deze week Museum Rotterdam de tentoonstelling ’40-’45nu. Een aangrijpende tentoonstelling met persoonlijke verhalen en voorwerpen van Rotterdammers van toen. Een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling is de Experience, je neemt plaats achter een tafel en voor je het weet is het 14 mei 1940. Bommen vallen, de stad brandt, mensen schreeuwen, gebouwen storten in en dan is er niets meer.

Ik zat met tranen in mijn ogen en ik was niet de enige, in gedachten hoorde ik mijn moeder zeggen: “Ik hoop dat je het nooit zal meemaken”.

Eenmaal buiten liep ik door Rotterdam West en de kastanjes stonden volop in bloei, net als op14 mei 1940.

 De verhalen achter deze voorwerpen heb ik gehoord en ben er door geraakt. 

De Aqualiner bracht mij naar de Heyplaat, daar in de Onderzeebootloods bezocht ik de Expositie De Aanval. Deze expositie wordt gedomineerd door de grote dreigende vorm van een Heinkel, de bommenwerper die de stad verwoestte. Enorme projecties en persoonlijke verhalen vanuit drie perspectieven gezien, de verhalen van verwarde Bewoners, Nederlandse militairen en de ervaring van Duitse soldaten.

Het boek las ik in een zucht uit, ik herkende de straten die werden beschreven. De hoofdpersoon doorkruist op de fiets de stad. Bij de tentoonstelling zie ik op film een jonge vrouw fietsen door de puinhopen in de stad. Beter dan ooit begrijp ik dat je hier nooit meer aan wil worden herinnerd en er het liefst nooit meer over wil praten. Maar ik weet ook dat dit nooit mag worden vergeten.

Het beeld “De Verwoeste Stad” dat Ozzip Zadkine maakte naar aanleiding van het bombardement is, wat niet veel mensen weten, in 1953 door De Bijenkorf geschonken aan de stad Rotterdam.

Met het lied “Rotterdam”, geschreven en gezongen door Frederique Spigt   besluit ik deze keer. Een ode aan de stad waar ik geboren ben, de stad van: “Niet Lullen maar poetsen”.

Het is verschrikkelijk wat er 75 jaar geleden is gebeurd, maar het gebeurd elders in de wereld nog steeds en dat vind ik een bizarre gedachten. Het is niet alleen de oorlog die veel leed brengt. Maar oorlog is wel wat mensen elkaar aandoen.

Ken jij de oorlogsverhalen van je ouders en voorouders?

De onderzeebootloods op Heyplaat

Doordenker:

Het doel van oorlog is vrede.

In het Spotlight:

Bibliotheek Rotterdam

In een interview over haar nieuwe boek De Lege Stad verteld Simone van der Vlugt  op 9 mei om 14.30 uur, over het zware bombardement op Rotterdam van 14 mei 1940. Na afloop is er een meet & greet en signeersessie.

Rotterdam herdenkt

Rondom de herdenkingen is er veel te beleven in Rotterdam o.a. de dodenherdenking met stille tocht, bevrijdingsfeesten, een theaterfestival, een politieke komedie. Kijk voor het volledige programma op de Uitagenda Rotterdam 

Swanmarket 

Op 10 mei wordt er in het museumpark weer een Swanmarket georganiseerd, de leukste markt van Rotterdam. Leuk om daar eens inspiratie op te doen.

Circusstadfestival

Van 6 t/m 10 mei ademt Rotterdam weer “Circus”. Overal in de stad komt je het crème de la crème van het Internationale Circuswereld tegen met de stad als decor.

Fijne week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.
Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

125 Vorstelijk

Nederland kleurt oranje

Vorstelijk

Alweer een week om, het was “de week van de vierjaargetijde”. Ik heb zowel de lente, de zomer, de herfst, als de winter gevoeld deze week. De verwarming ging zelfs even aan en dat terwijl er een leuke tuinfair op het programma stond.

Het was koud, de rillingen liepen mij over de rug maar dat kwam niet alleen door het koude weer. Het kwam ook door de Haagse-kou die door het land trok.

Ik heb de afgelopen weken aardig mijn best gedaan met mijn penselen en met de naald en draad. Alles was al keurig ingepakt en de helft stond al in de auto voor de tuinfair bij mijn vriendin. Maar de weergoden werkten niet mee, 80% kans op regen en daar kan papier en aquarelverf slecht tegen.

Hollandse huisjes kleuren oranje

Terwijl ik de afgelopen week thuis aan het aquarelleren was, zat ik ook regelmatig met kromme tenen van de “Bed, Bad en Brood” kwestie. Telkens hoorde ik in mijn hoofd de tekst: “Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen”.

Ik dacht aan al die mensen die verdronken, vluchtelingen die alles achter hebben gelaten en veel geld betaalden aan mensensmokkelaars. Mannen, vrouwen en kinderen op weg naar een nieuw leven. Alles achterlaten dat doe je niet zomaar en weer klonk die tekst door mijn hoofd: “Iedereen is van de wereld”.

Maandag vieren we Koningsdag, een dag die veel geld kost voor zowel de Staat, de Organisatoren, Ondernemers en Consumenten. Een “warm” feest is Koningsdag in Nederland en dat in het land met een “Bed, Bad en Brood” kwestie.

Dordrecht krijgt dit jaar de hoofdrol

Volgende week herdenken we onze doden en vieren we 70 jaar vrijheid in Nederland. Vrijheid!

Terwijl ik met kromme tenen zit te aquarellen en luister naar het nieuws, hoor ik direct na het nieuws een spotje van de Rijksoverheid over 4 en 5 mei met de volgende tekst:

We geven het door aan elkaar, iedereen, eerder jaar opnieuw. We koesteren het, herdenken het, we vieren het. Omdat het wel het belangrijkste is wat we hebben. Vrijheid, laat het vuur van de vrijheid branden.

Het spotje van de Rijksoverheid eindigt me de tekst: “Vrijheid geef je door”.

In Nederland vieren we 70 jaar vrijheid. Maar we beseffen te weinig dat ook in Nederland mensen in oorlogstijd op de vlucht gingen, zoekend naar een beter bestaan. Ik ken de verhalen van mijn ouders en mijn voorouders en dat mag niet worden vergeten.

De vrijheid die wij al 70 jaar vieren is mij dierbaar. Immers de plek waar je geboren wordt en die je niet zelf kiest is bepalend voor je verdere leven. Wat ben ik een bevoorrecht mens.

De Nederlandse overheid kan het mooi vertellen: “Vrijheid geef je door”. Maar een horend oor is in Den Haag niet te vinden.

Bij het lied van The Scene “Iedereen is van de wereld” 

gaat iedereen altijd uit zijn dak en juichend en springend wordt het, zonder er bij na te denken, meegezongen. Maar is de wereld wel van iedereen?

Tijd voor zomerkoninkjes

Alles heeft twee kanten en wat nou als je aan als je aan de verkeerde kant geboren wordt?

Er wordt opnieuw gesproken over het vluchtelingenbeleid binnen Europa en dat is goed. Maar het grootste kwaad moet je zoeken bij die harteloze mensensmokkelaars, die mensen op zee zetten en vervolgens zelf de vrijheid kiezen met een vette bankrekening.

Wat een geluk dat ik aan de goede kant van de wereld ben geboren en ik maakte me deze week druk over een tuinfair en het weer. Het weer, lekker belangrijk en dat terwijl ik aan het weer niets kan veranderen. Alles heeft twee kanten en wat die tuinfair betreft, die is afgelast. Maar doordat het niet doorging is mijn berging nu keurig opgeruimd.

Nederland kleurt Vorstelijk Oranje, maar ik hoop dat de zon, voor welke vluchteling dan ook zal doorbreken en de Haagse-kou snel het land uittrekt. 

Want de wereld is van iedereen.

Hoe vrij ben jij?


Doordenker: 

Een mens die een ander mens van zijn vrijheid berooft, is een gevangene van de haat, opgesloten achter tralies van vooroordelen en kleingeestigheid. (Nelson Mandela)

De appeltjes van oranje en pittige pepers

In het Spotlight:

Met 4 en 5 mei in het vooruitzicht en wil ik de volgende tentoonstellingen onder de aandacht brengen:

Museum Rotterdam 40’- 45’ vanaf 28 maart

Op vrijdag 27 maart wordt Museum Rotterdam 40’ – 45’ NU geopend en op 28 maart zal het voor publiek geopend zijn, die zaterdag is het museum gratis toegankelijk voor publiek. De experience van het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940, dit jaar 75 jaar geleden, in het hart van het museum moet volgens de recensies bijzonder indrukwekkend en aangrijpend zijn. Mijn ouders hebben dat bombardement meegemaakt en in de wereld maken andere mensen dat ook nog dagelijks mee en dus zal ik deze tentoonstelling zeker gaan zien.

De Aanval – mei 1940 van 30 april t/m 25 oktober

In Rotterdam wordt van 10 tot en met 14 mei 1940 onafgebroken strijd om de stad gevoerd. Deze bewogen dagen komen vanaf 30 april 2015 weer tot leven in de voormalige Onderzeeboorloods bij de Heyplaat. De expositie De Aanval – mei 1940, vijf dagen strijd om Rotterdam wordt gedomineerd door de grote, dreigende vorm van een Heinkel, de bommenwerper die de stad verwoestte. Enorme projecties, persoonlijke verhalen en originele objecten laten de strijd vanuit drie perspectieven zien. Kijk op de site voor de openingstijden en arrangementen, deze tentoonstelling kun je het best bereiken met de Waterbus.

Militaire Colonne Bernisse 

Op zaterdag 2 mei zal een groot aantal uiteenlopende legervoertuigen met militairen uit tweede wereldoorlog, een rondrit houden door de Nissewaard. De tocht start om 8.30 uur vanuit Kampement Brielle richting Oudenhoorn en zal eindigen in om ongeveer 20.30 uur in Zuidland. Bij goede weersomstandigheden zal er een Avro Lancaster en een Spitfire overvliegen. Kijk voor het programma op de site.

De Rotterdamse Dakendagen 

Van 11 tot en met 14 juni a.s. worden de Rotterdamse Dakendagen voor het eerst georganiseerd. Een bijzonder evenement waar ik naar uitkijk. Er zijn 2000 toegangskaarten in de verkoop gegaan en dus moet je er snel bij zijn. Ik heb mijn entreekaart voor zondag 14 juni al besteld via de site.

Ik wens jullie een vorstelijke week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.

Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

124 Overjarig

Stilzitten is niet aan mij besteed

Overjarig

Het was weer een heerlijke week, het weer zat mee en er stond weer voldoende variatie in mijn agenda. Bovendien vierde ik mijn eerste verjaardag in volledige vrijheid, na 46 jaar werken. Kortom een aangename en verrassende week.

Al poetsend en ruimend begon ik de week. De voorjaarsschoonmaak is misschien wat ouderwets maar het geeft wel ruimte in huis en in het hoofd. Het was er heerlijk weer voor en met het zonnetje in huis is het lekker poetsen. Tussendoor werden mijn voeten verwent bij Pedicuresalon Alexandra en gingen ook de zomerbanden weer onder mijn vierwieler.

Maar dat was niet het enige dat mij bezig hield deze week, want zoals ik al eerder schreef was het een bijzonder gevarieerde week.

Op woensdagmiddag werkte ik in het Theater De Stoep tijdens het Lunchconcert en genoot van de prachtige klanken van o.a. Mozart. De zaal was goed gevuld, de belangstelling voor de gratis lunchconcerten groeit nog steeds. Ook een mooie gelegenheid om even kennis te maken met ons mooie theater als je een kleine beurs hebt.

De cirkel van het leven

Direct na het lunchconcert vertrok ik naar Rotterdam voor de voorstelling CODE 010 bij het RO theater. Een voorstelling over de Rotterdamse haven, een voorstelling over misdaad en intriges in de Rotterdamse haven. Een absolute aanrader, na deze voorstelling zien containers er ineens heel anders uit. Weer een voorstelling die nog dagen door je hoofd speelt en je aan het denken zet.

De woensdag was een dag van tegenstellingen. De zachtheid van Mozart tegen de rauwheid van de Rotterdamse haven.

En donderdag tijdens de voorstelling van RichardGroenendijk “De Mantel der Liefde” kwam het plat Rotterdams behoorlijk aan bod. Wat een prachtige voorstelling, hilarische verhalen en scherpe observaties, die elke Rotterdammer zeker zal herkennen.

Mijn sprookje begon in 1952

En aan het eind van de week speelde ik zelf de hoofdrol van “Jarige Jet”. Niet mijn meest favoriete rol, maar het is altijd weer leuk om iedereen te zien en te spreken. Gezelligheid kent geen tijd.

Ik ben al lang niet jong meer, misschien meer jong belegen en na een drukke week voel ik me ook nogal eens belegen. Maar dat is niet zo gek als ik mijn verhalen teruglees. Maar ik voel me nog lang niet overjarig, aftands of ouderwets.

En ouderwets was mijn verjaardag al helemaal niet. Felicitaties komen tegenwoordig overal vandaan, ze komen als donderslag bij heldere hemel klokslag twaalf uur binnen via Facebook, Whatsapp en SMS-jes en cadeautjes en bloemen worden via pakketpost bezorgd. Zo leuk!

Wat zal de toekomst ons brengen

Verrassend om in deze tijd jarig te zijn, nog even en de Drones vliegen langs met felicitaties.

Je moet met de tijd meegaan en alle snelle ontwikkelingen blijven volgen om niet overjarig te worden. Een blog schrijven en andere bloggers ontdekken, helpt daar zeker aan mee. Ik werd deze week getagd door een medeblogger en ik moest echt even opzoeken wat dat betekende. Maar ik probeer zo goed mogelijk bij te blijven en dus ga ik de uitdaging aan.

Alle feestelijkheden rond mijn verjaardag zijn achter de rug en ik ga nu weer een fris, nieuw jaar tegemoet. Ik probeer: “Overjarig, Ouderwets en Aftands” voor te blijven. Ook al moet ik daar flink mijn best voor blijven doen.

Ik ben benieuwd naar wat doen jullie om bij de tijd te blijven?

Trots als een pauw en hemelsblauw

Doordenker:

Niets is tijdsverlies, als je van de dag geniet.

In het Spotlight:

SunnyMama 

Op de site van Hello Sunny staan leuke winkeltips in eigen huis. De voorjaarsschoonmaak krijgt daardoor een verrassende nieuwe wending. Leuk om eens uit te proberen. Sunny Mama is ook diegene die mij heeft getagd. Maar daarover later.

Geef een beetje liefde door 

Op mijn vorige blog kreeg ik veel reacties en een ervan was van Marianne die met haar site “Geef een beetje liefde door” een doel in haar leven heeft gevonden door aandacht te vragen voor kleine projecten. Zij vraagt ons om de wereld een beetje mooier te maken door een beetje liefde door te geven. Mooi dat er nog zoveel positieve mensen zijn en fijn om daar ook een bijdrage aan te kunnen leveren.

RotterdamseFestivals 

Elk jaar na mijn verjaardag kleuren de winkels en steden oranje, vrolijkheid alom met Koningsdag in zicht. Er is op 27 april veel te doen in de stad Rotterdam, neem daarvoor zeker een kijkje op de agenda van de Rotterdamse Festivals en nog beter is het om die site bij je favoriete te zetten, zo blijf je altijd op de hoogte.

Koningsspelen 

Op 24 april worden door het gehele land weer de Koningsspelen georganiseerd op scholen. Die dag begint met een Koningsontbijt en vervolgens staat de dag in het teken van spot en spel. Ik vind dat een prachtig initiatief.

Fijne week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.

Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

123 Kostelijk

De favoriete kleuren en smaken van mijn moeder

Kostelijk

We hebben deze week even de warmte van de vroege lente gevoeld. Ik vond het heerlijk en zeker omdat ik die dag op een boot zat en boven op het dek kon genieten alsof het zomer was. Het was maar voor even, maar als de voorspellingen uitkomen, wordt het de komende week weer genieten.

Deze week werden op verschillende plaatsen en in verschillende gezelschappen herinneringen opgehaald. En naarmate je ouder wordt kun je steeds meer de warmte van thuis uit je jeugd waarderen. Immers daar wordt je gevormd en de wijze lessen die je ouders je meegeven draag je je leven lang mee.

Ik kom uit een warm nest, waar het leven gevierd werd, mijn moeder kon heerlijk koken en het kwam ook regelmatig voor dat we gezamenlijk bezig waren in de keuken. We kookten en bakten wat af met als handboek het Margriet Kookboek. Haar favoriete gerecht was en is nog steeds rode kool met appeltjes. Ze kocht altijd de grootste rode kool (liefs een biologische) en die werd heel fijn gesneden en bereid in haar grootste pan (5lt).

Rode kool en de smaak van vroeger

De geur van haar rode kool ruik ik nog terwijl ik er over schrijf.

Later toen ik het huis uit was maakte ze voor mij eenpersoonsporties extra voor in de diepvries, kant-en-klaar kreeg ik dat dan mee naar huis. Dat heeft ze jaren zo gedaan en zelf kookte ik nooit rode kool omdat ik het nooit zo lekker kon klaar maken.

Het Margriet Kookboek zat ik als heel klein meisje (ik kon nog niet lezen) al door te bladeren. De prentjes die er in stonden bleven mij boeien. Onbewust kende ik het kookboek van voor tot achter. Een aantal jaren geleden kreeg ik het van mijn moeder omdat ze het nooit meer gebruikte. Het boek is sterk verouderd, vintage noemen we dat nu. Het staat in de kast en de losse aantekeningen van mijn moeder zitten daar nog steeds in en als ik het doorblader herken ik nog de plaatjes.

Het Margriet Kookboek (links boven met aantekeningen van mijn moeder)

Naar mate de leeftijd van mijn moeder (89) vordert en de herinneringen vervagen is haar grote hobby koken een hindernis geworden. Haar favoriete rode kool kook ik nu voor haar.

Hoewel mij dat nog wel wat hoofdbrekers heeft bezorgt. Want om haar rode koolrecept te evenaren moest ik experimenteren. Ik wist wel zo’n beetje wat er in ging. Maar natuurlijk had ik vroeger beter moeten op letten, maar daarvoor was het nu te laat. Inmiddels zijn mijn verschillende versies gekeurd en mijn moeder was kritisch, smaken vergeet je niet zo gauw. Maar ze kon steeds niet benoemen wat er nog in zou moeten.

Tot er bij mij een lichtje ging branden en ik het oude kookboek tevoorschijn haalde en dat bood mij een oplossing. Mijn rode kool is een beetje van mijn moeder, een beetje uit het vintage kookboek en een beetje mijn eigen draai. Mijn moeder herkend nu de smaak van ooit en vindt mijn rode kool kostelijk en dat vind ik het grootste compliment dat ik kan krijgen.

De smaken bij Freddy's IJssalon in Spijkenisse

Deze week liepen we samen in de zon langs de ijssalon en dan zie ik haar al kijken. Een ijsje van Freddy ’s, ook daar kun je mijn moeder voor wakker maken. Op haar vaste plekje op het terras bij Freddy ‘s genoot zij van haar eerst ijsje van dit jaar en ik kan daar kostelijk van genieten.

Het is pas begin april en hoewel het de afgelopen zaterdag weer koud en grijs was, hebben we vast nog veel zonnige dagen tegoed. De lichte voorjaar- en zomerkleding heb ik alweer tevoorschijn gehaald. Ik heb er zin in, zeker nu ik zo van mijn vrijheid geniet.

Wat is in jou herinnering het lekkerste wat je moeder kookte?

Verse doperwten zijn mijn favoriet

Doordenker:

Herinnering is een vorm van ontmoeten. Vergeten is een vorm van vrijheid. (Khalil Gabran) 

In het Spotlight:

Havenfestival RO theater 

Ik was twee weken geleden bij de openbare repetitie van de voorstelling Code 010 van het RO theater elke keer vindt ik het bijzonder om het maakproces van een voorstelling te zien. Code 010 is een exclusieve serie voorstellingen over Rotterdam. Op 17 april is de première van Code 010, het eerste deel staat geheel in het teken van de haven, corruptie, hard werken en het verschil niet meer zien van goed en fout. Als Rotterdammer mag je deze voorstelling zeker niet missen, maar het is een absolute aanrader voor iedereen. Kijk op de site voor de activiteiten rondom deze interessante voorstellingen.

Gouda 

Voor de eerste keer ging ik deze week met de dag voor de gepensioneerden. Dat werd een dag van weerzien en herinneringen ophalen. De zon scheen en de lucht was blauw en met de boot vanuit Spijkenisse kwamen we in Gouda aan. Een gids liet ons de mooiste plekjes van Gouda zien. Ik was er al vaker geweest maar Gouda blijft verrassen en ik ga zeker weer eens terug met mijn camera, die ik die dag niet had meegenomen. Gouda is echt een aanrader.

Koningsdag 2015 

Dordrecht is dit jaar op 27 april a.s. het centrum van Koningsdag. Maar in Rotterdam worden ook dit jaar heel veel festivals en activiteiten georganiseerd. Ik kan die niet allemaal benoemen en dus verwijs ik jullie naar de site.

Fijne week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.

Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.

122 Vergeten

Eén ei is geen ei ........

Vergeten

Zo het is eerste paasdag en ik geloof dat we qua weer eindelijk de goeie richting opgaan. Heerlijk de dagen lengen, de vogels fluiten en ik bloei helemaal op.

Ik besefte deze week dat mijn moeder niet de enige is die vergeetachtig aan het worden is. Alleen wordt zij dit jaar negentig en dan hoort het erbij, zeg ik haar steeds. Maar ik ben “pas” zestig plus en ben niets zonder mijn agenda. Tenminste als ik alles in mijn agenda noteer, want dat moet je natuurlijk niet vergeten.

Ik, zo sportief als ik ben, zwem tegenwoordig twee keer per week. Ik zwem dan stevig door en veertig baantjes, veertig keer vijfentwintig meter zonder te stoppen en dat is voor mij best een prestatie. Daarna doe ik nog wat oefeningen en ga dan op het laatst nog even het warme bubbelbad in om de spieren los te maken.

Het paasblauw thuis

Zo stapte ik deze week het bubbelbad in en zag twee bekende gezichten. Ik ging zitten en een van de dames was met een vriendin en de andere was alleen. Maar waar kende ik haar nou toch van? Ze kende mij ook en we babbelden wat over onze zwemprestaties en al snel bleek dat zij elke dag zwom. Het gesprek ging spontaan verder en mijn hersens draaiden overuren. Wie is die vrouw? Langzaam aan begon het te dagen en eigenlijk kende ik haar helemaal niet zo goed, maar we kletsten gewoon verder.

Zij was dirigente van een koor dat ik een keer hoorden zingen en met wie ik een keer had gesproken. Wellicht had zij zich ook afgevraagd wie ik was.

Diezelfde dag zag ik ’s avonds op de TV een commercial van de Hartstichting, waarin verschillende personages een ervaring deelde met de kijker. Een jonge man verscheen in een flits, een bekend gezicht, maar waar kende ik hem van? Niet uit het figurantenwereldje dat wist ik zeker. Het bleef maar door mijn hoofd malen en omdat hij maar kort in beeld was twijfelde ik ook nog of ik hem wel kende.

Ik had deze week een gezellige afspraak met een oud collega/ vriendin. We spraken af bij het Metrostation. Omdat ik een aantal haltes voor haar in de Metro stapte, spraken we af dat ik in de laatste wagon zou gaan zitten. Zo kun je elkaar niet mislopen, hoewel…

De paaskippen draaien overuren

De Metro stond op het perron toen ik van de roltrap afkwam en dus haastte ik me wat. Ik realiseerde me pas later dat ik niet achterin, maar voorin de Metro was ingestapt. Maar ik had nog drie haltes te gaan en dus besloot ik op elk station een wagon op te schuiven en bij twee keer overstappen zat ik in de laatste wagon. Mooi, zo kon ik nog even mijn mobiel checken voordat ik er was.

Maar dan vergeet ik even waarvoor ik op pad ben en bij het wegrijden van het volgende station besefte ik dat ik had moeten uitstappen. Geen paniek, gewoon een halte terugrijden alsof er niets is gebeurd. Ik was nog op tijd voor de afspraak met als enige verschil dat ik op het perron stond en niet in de laatste wagon zat.

Moet ik me zorgen gaan maken of hoort dat vergeten op onverwachtse momenten erbij?

Ik probeer altijd overal iets positiefs uit te halen en toen ik de vrouw in het zwembad een paar dagen erna weer tegenkwam in het bubbelbad, klepten we even gezellig bij alsof we elkaar al heel lang kenden en wensten we elkaar fijne paasdagen. Leuk om nieuwe mensen te leren kennen, zeker als het ook creatieve denkers zijn met raakvlakken. Zo zie je maar!

De piepkuikens scharrelen wat rond

De commercial van de Hartstichting zag ik niet eerder dan eind van de week. Ik zag de mijn bekende en beruchte brug, maar wist nog steeds niet wie het bekende gezicht was in de commercial. Ik keek nog eens goed, heel langzaam viel het kwartje en wist ik waar ik hem van kende. Maar het duurde nog dagen voor ik zijn naam kon herinneren.

Vergeten heeft ook wel zijn voordelen. Als ik mijn baantjes zwem vergeet ik de kilo’s die ik teveel heb en als ik energiek naar huis loop voelt het alsof ik maatje 36 heb. Ik huppel als een lammetje op huis aan en als ik de gang binnenstap en in de spiegel kijk weet ik het weer. Nee, ik heb geen maatje 36.

Gelukkig ging ik rustig de paasdagen tegemoet en weet ik dat vergeten bij elke leeftijd hoort. Maar wat was nou ook weer de aanleiding om over vergeten te schrijven?

Doordenker:

Als je troebel water met rust laat, wordt het vanzelf helder. (Lao-Tse)

Het is al vroeg pasen

In het Spotlight:

NederlandsFotomuseum Rotterdam 

De tentoonstelling Rotterdam in the Picture is nog tot 17 mei a.s. te bezoeken in het Nederlands Fotomuseum. Het museum is op 1^e en 2^e paasdag geopend. Bovendien is een bezoek aan het museum te combineren met een wandeling langs de Maas en bij mooi weer zelfs een terrasbezoekje.

PasarMalam Asia 

Van 4 t/m 6 april wordt in het Ahoycomplex de Pasar Malam Asia georganiseerd. Een feest in tropische sferen, van lekker eten, geuren en kleuren. Je vindt er talloze exclusieve producten uit o.a. Thailand, China, Indonesië, Afrika. Kortom een plek vol culturele verrassingen en natuurlijk volop muziek dans en cultuur.

Motel Mozaique 

De 15^e editie van festival Motel Mozaique vindt plaats op 10 en 11 april a.s. op diverse locaties in het centrum van Rotterdam o.a. Rotterdamse Schouwburg, Schouwburgplein en Rotown. Het programma bestaat uit spannende en mooie nieuwe muziek, indringend theater en opvallende beeldende kunst. Kijk op de site voor het volledige programma.

Vrolijk pasen en een fijne week.

Liefs

Happy Earl Grey

©Happy Earl Grey

U kunt mijn Blog blijvend volgen

door rechts op de link "Volgen" te klikken.

Een reactie op mijn Blog stel ik zeer op prijs.